Ένας διαφορετικός Σταύρος

Τι βαθμολογία θα έπαιρνε το Ποτάμι; Ποιους πολιτικούς από την Αριστερά και τη Δεξιά θαυμάζει; Πρέπει να καταργηθεί η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία; Τι θα γίνει με τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας; Πρέπει να συζητάμε το ζήτημα της σεξουαλικής ταυτότητας στα σχολεία; Πρέπει να αποποινικοποιηθεί η ινδική κάνναβη; Είναι ίδιος ένας αντιεξουσιαστής με ένα Χρυσαυγίτη; Τι θα γίνει με την άνοδο της ακροδεξιάς; Με τα Εξάρχεια; Με το Δημόσιο; Έχει παίξει ποτέ ξύλο;

Αυτά είναι μερικά, μόνο, από τα ερωτήματα που απάντησε το βράδυ της Δευτέρας ο Σταύρος Θεοδωράκης, ζωντανά, σε μια διαφορετική συνέντευξη, εφ’ όλης της ύλης χωρίς κανένα σενάριο και χωρίς οποιονδήποτε περιορισμό.

Οι τέσσερις δημοσιογράφοι που έθεσαν τα ερωτήματα ήταν ο Κωνσταντίνος Αμπατζής από το Oneman, ο Νίκος Μπόβολος από το Provocateur, ο Bασίλης Κουρουμιχάκης από το Popaganda και ο Θοδωρής Χονδρόγιαννος από το Vice Greece- μαζί με τη Τζένη Μελιτά, στο ρόλο της συντονίστριας.

Ορισμένες από τις απαντήσεις του Σταύρου Θεοδωράκη:

* Για την βαθμολογία του Ποταμιού: «Στη Βουλή παίρνουμε 10. Τα ζητήματα που έχουμε θέσει, δεν τα έχει θέσει άλλο κόμμα. Στην οργάνωση 5, ίσως και 4, γιατί δεν ξέραμε πώς να φτιάξουμε ένα κόμμα. Δεν ήμασταν επαγγελματίες στην πολιτική, δεν κάναμε μεταγραφές και κάναμε λάθη. Στην επικοινωνία, παρότι άνθρωποι της επικοινωνίας, νομίζω ότι και πάλι παίρνουμε βαθμό κοντά στο μη προβιβάσιμο. Αφήσαμε πάρα πολύ καιρό να περάσει χωρίς να απαντάμε σε συκοφαντίες γιατί σε ένα βαθμό είχαμε την «ευγενή» άποψη ότι το καλό «κερδάει». Μέχρι να το καταλάβουμε πέρασε πολύς χρόνος».

* Πρόσωπα που ξεχωρίζει από την Αριστερά και τη Δεξιά: «Υπάρχουν άνθρωποι και στη Δεξιά και στην Αριστερά που θαύμαζα. Παραδείγματος χάρη, θεωρώ καθαρόαιμο φιλελεύθερο πολιτικό τον Στέφανο Μάνο. Θεωρώ ότι έπρεπε να τον είχαμε ακούσει πολύ νωρίτερα. Εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι ήταν πολύ μπροστά. Από την Αριστερά θαύμαζα πολύ τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Ήταν φιλελεύθερος αριστερός, ο οποίος όμως μας έφυγε πολύ νωρίς. Αυτή είναι η τύχη της χώρας. Άνθρωποι που μπορούν να προσφέρουν φεύγουν πολύ νωρίς, ενώ θα μπορούσαν να έχουν πολύ μεγάλη συμβολή στα δημόσια πράγματα».

* Για τη νομιμοποίηση της Ινδικής Κάνναβης: «Είμαι αντίθετος στις ουσίες. Έχω καπνίσει πολλά χρόνια πριν, σε μια παρέα. Είμαι απ΄ αυτούς που λένε ότι δε χρειάζομαι τίποτα. Ίσως φταίει η «ντόπα» της πολιτικής. Δεν «πίνω» ναρκωτικά, δεν πίνω ιδιαίτερα αλκοόλ –λίγο κρασί- και προσπαθώ να πω στους ανθρώπους ότι «τα ναρκωτικά δεν είναι απαραίτητα στη ζωή σου». Προφανώς με τα σκληρά ναρκωτικά έχω μια απέχθεια, γιατί έχω δει, λόγω της εκπομπής, όλες τις βάρβαρες συνέπειές τους. Έχω δει ανθρώπους να σέρνονται, να καταστρέφονται, να αυτοκτονούν. Σε ό,τι αφορά την ινδική κάνναβη πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει μια άλλη νομοθεσία. Δεν πρέπει να φοβόμαστε την αποποινικοποίηση υπό όρους. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι αβλαβές. Αλλά η απαγόρευση κάνει ακόμα μεγαλύτερο κακό γιατί το κάνει ελκυστικό».

* Δύο καλά πράγματα που έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ: «Στα κοινωνικά ζητήματα, υπό την πίεση και της νεολαίας και κάποιων κοινωνικών κινημάτων, έχουν γίνει κάποια πράγματα. Εμείς και το σύμφωνο συμβίωσης στηρίξαμε, και το τέμενος στο Βοτανικό στηρίξαμε. Τα λίγα καλά που έχουν γίνει, εμείς τα έχουμε στηρίξει, σε αντίθεση με τους ΑΝΕΛ».

* Για τη Χρυσή Αυγή: «Δεν τολμήσαμε να τους σταματήσουμε όταν έπρεπε. Τώρα, σε μια κοινωνία που είναι ζαλισμένη δεν πρέπει να φανεί ότι επειδή δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ένα φασιστικό κίνημα το απαγορεύουμε. Είναι πολύ επικίνδυνο. Επιπλέον, είμαι υπέρμαχος της θεωρίας «βγάλε τους στο φως και «καίγονται»». Πρέπει, όμως, να είμαστε σκληροί και απόλυτοι απέναντι στις παραβατικές συμπεριφορές που επιδεικνύουν τα μέλη της Χ.Α. Και δεν ήμασταν. Για καιρό οι κυβερνώντες ανέχθηκαν τις συμμορίες που έσπαγαν κεφάλια μεταναστών –γιατί δεν ήταν Ελλήνων- και έδωσαν έδαφος σε τέτοιες συμπεριφορές».

* Για το αν το Ποτάμι φθίνει: » Κάναμε ένα κόμμα από το μηδέν, εγώ ήμουν δημοσιογράφος και όχι πολιτικός, τα στελέχη μας επίσης δεν ήταν πολιτικοί. Και πήραμε 6,5% και 4%. Αυτό είναι τεράστια επιτυχία. Δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα. Όμως τα καινούρια πράγματα μπορεί να δοξάζονται στην αρχή αλλά αυτό δε διαρκεί πολύ. Αν δεν εγκαθιδρυθούν, αν δεν το καταφέρεις, το νέο παύει να συγκινεί και πρέπει να το αντικαταστάσεις με κάτι άλλο. Σημαντικό στην πολιτική είναι να μπορείς να παίρνεις μια καλή ιδέα από τη μειοψηφία και να την φυτεύεις στην πλειοψηφία. Νιώθω άνετα σε ρόλους και μειοψηφίας. Δεν θεωρώ ότι το σημαντικό είναι να εκφράζεις πάντα την πλειοψηφία. Και ο στόχος μου είναι να πάρω πράγματα μειοψηφικά και να τα φυτέψω σε ένα μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας όπως είναι ο κεντρώος χώρος».

* Για την ηγεσία του νέου φορέα: «Εγώ δεν έχω κομματικό στρατό, δεν έχω προστάτες, δεν έχω μηχανισμό, δεν με ενδιαφέρει να κάτσω αιωνίως στην καρέκλα. Υπάρχουν πολλά που συνηγορούν στο ότι θα δημιουργήσω ένα ανοιχτό κόμμα. Και πιστεύω αυτό που είπα ότι μπορούμε να φτάσουμε στο 15%. Γιατί ο κόσμος έχει απογοητευτεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως παράλληλα λέει ότι δε θέλει να γυρίσει στις παλιές κυβερνήσεις και στους υπουργούς του παρελθόντος».

* Για την υποχρεωτική στράτευση: Είμαι υπέρ ενός μικρού επαγγελματικού στρατού, αλλά τα οικονομικά μας δεν μας το επιτρέπουν. Δεν μπορούμε να πάμε από το ένα άκρο στο άλλο. Πιστεύω όμως ότι η Ελλάδα χρειάζεται μικρές μονάδες αποτροπής στα σύνορα, γιατί αυτό είναι το πιο πιθανό σενάριο. Η Ευρώπη δεν θα αφήσει την Ελλάδα να μπει σε μια μακροχρόνια πολεμική διαμάχη. Επίσης, πρέπει να έχουμε στρατιωτικές μονάδες μόνο στα σύνορα.  Και αυτό μπορώ να το πω γιατί το απολυτήριό μου από τον στρατό το έχω πάρει από το Διδυμότειχο».

* Για την αξιολόγηση στο Δημόσιο: «Στην Ελλάδα του 2017 δεν μπορεί να υπάρχει η νοοτροπία του «βρήκα μια τρύπα, μπήκα, κανείς δε θα με κρίνει και θα πάρω από δω σύνταξη». Προφανώς υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σκληρά, που βασανίζονται, που δουλεύουν και που παράγουν. Όλοι έχουμε παραδείγματα δημοσίων υπαλλήλων που λέμε «να τους στήσουμε ένα άγαλμα», αλλά και παραδείγματα συναδέλφων τους που περνάνε ζωή και κότα και δεν κάνουν τίποτα. Πρέπει οι δημόσιοι υπάλληλοι να κρίνονται, όχι από το γραφείο του υπουργού – δηλαδή του κόμματος – αλλά από το ΑΣΕΠ. Πρέπει να βρούμε ένα αξιόπιστο σύστημα αξιολόγησης, ένα ζήτημα δικαιοσύνης ανάμεσα σε συναδέλφους. Όποιοι δε δουλεύουν λοιπόν έξω, όχι όπως λέει η Ν.Δ. να τους αλλάξουμε θέση. Όποιος δουλεύει να πάρει και αύξηση μισθού, αλλά αν κάποιος κοροϊδεύει τον κόσμο και τους συναδέλφους του να φύγει και να έρθει κάποιος καινούργιος».

* Για την κατάσταση στα Εξάρχεια: «Η πλατεία Εξαρχείων με πληγώνει πάρα πολύ. Στο παρελθόν μπορεί να μην ήταν το πιο φιλικό μέρος, αλλά υπήρχε μια συνύπαρξη. Πλέον στα Εξάρχεια έχουν μαζευτεί πολλοί προστάτες. Δεν ανέχομαι να υπάρχουν περιοχές στην Ελλάδα με λογική γκέτο. Πρέπει στα Εξάρχεια να υπάρξει ένα σχέδιο με πρωτοβουλία του Δήμου. Πρέπει, όμως, η όποια απόφαση ληφθεί να είναι σε ένα πνεύμα «ναι μεν αφήνουμε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει κανείς που να κυκλοφορεί με ένα ψαλίδι στο χέρι και να κόβει όσα λουλούδια δε γουστάρει».

* Είναι ίδιος ο αντιεξουσιαστής με τον Χρυσαυγίτη: «Δεν πιστεύω στη θεωρία των δύο άκρων. Έχω φίλους αντιεξουσιαστές, δεν έχω φίλους χρυσαυγίτες. Στο επίπεδο της βίας όμως, δε το ξεχωρίζω. Δε με ενδιαφέρει ποιος θα σπάσει το κεφάλι μιας κοπέλας που περνάει τη Σταδίου. Στο επίπεδο της βίας δεν αθωώνω κάποιον που χρησιμοποιεί μια ιδεολογία για να κάνει βαρβαρότητες».

 

Διαβάστε επίσης