Καθημερινή ενημέρωση

Κρατική ενίσχυση η έκπτωση στον Ευάγγελο…

Πριν από λίγες ημέρες εκδόθηκε η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ε.Ε. επί της αίτησης αναίρεσης της ΔΕΗ κατά προηγούμενης απόφασης του 2014, σε σχέση με τα 17,4 εκατομμύρια ευρώ που είχε πάρει η Αλουμίνιον της Ελλάδος ως έκπτωση από τιμολόγια της ΔΕΗ την περίοδο 2007-2008.

Το δικαστήριο, λοιπόν, έκανε δεκτή την αίτηση αναίρεσης της ΔΕΗ και επειδή, εν αντιθέσει με το τι συμβαίνει στις περιπτώσεις υποθέσεων νομικής δικαίωσης της Αλουμίνιον, η απόφαση αυτή δεν έλαβε ιδιαίτερη δημοσιότητα, είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε την απαραίτητη δημοσιότητα στην είδηση αυτή, για δύο μάλιστα λόγους:

α) Για να ενημερωθεί η ευρύτερη κοινή γνώμη, και

β) Για να «ευλογήσουμε» σε ένα βαθμό και τα… γένια μας, αφού η αίτηση ακύρωσης υπεβλήθη από τη ΔΕΗ μετά από δημοσίευμα της εφημερίδας μας (φύλλο 11/12.10.2014), και παρά τη σχετική αρχική απροθυμία της ΔΕΗ να το πράξει.

Ειδικά όσον αφορά τη συμβολή της «Α», θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε το σχετικό χρονικό:

# Στις αρχές Οκτωβρίου 2014, το Γενικό Δικαστήριο της Ε.Ε. έβγαλε μια απόφαση με την οποία εν ολίγοις έλεγε ότι τα παραπάνω 17,4 εκατ. ευρώ (21,3 εκατ. το 2014 με τους τόκους) ήταν μεν κρατική ενίσχυση, όχι όμως… νέα και έτσι η Αλουμίνιον της Ελλάδος δεν όφειλε να την επιστρέψει στη ΔΕΗ.

# Αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης αυτής, η ΔΕΗ αντί να αναφέρει ότι θα ασκήσει τα όποια ένδικα μέσα για να την ανατρέψει αφού ήταν προφανώς λάθος, έσπευσε να εκδώσει δελτίο Τύπου με το οποίο έβγαζε έξω την ουρά της από την υπόθεση, αναφέροντας ότι δεν έκανε αυτή την προσφυγή στην Ε.Ε, αλλά κάποιοι άλλοι (ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, ΙΝΚΑ, κ.λπ.) και ότι δικαίωμα να ασκήσει αίτηση αναίρεσης της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δεν είχε η ίδια αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

# Τότε λοιπόν η εφημερίδα μας δημοσίευσε το σχετικό άρθρο, το συμπέρασμα του οποίου ήταν ότι τα δικαιώματά της η ΔΕΗ οφείλει να τα υπερασπίζεται η ίδια και να μην επαφίεται σε τρίτους, καθώς και ότι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων της γίνεται με τη σωστή χρήση των υφιστάμενων νομικών μέσων και όχι με την έκδοση ανακοινώσεων και δελτίων Τύπου (όσο καυστικά και αν είναι αυτά, όπως π.χ. στην περίπτωση της διαιτησίας της ΡΑΕ).

Έτσι φτάσαμε στη νέα απόφαση του γενικού Δικαστηρίου της Ε.Ε. της 26ης Οκτωβρίου 2016 με την οποία έγινε δεκτή η αίτηση αναίρεσης της ΔΕΗ (ναι, αυτής που σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του 2014 δεν είχε ούτε καν δικαίωμα υποβολής αίτησης αναίρεσης). Και βέβαια όλα αυτά τα λέμε όχι μόνο για να επαινέσουμε την αξία και τη συνεισφορά του δημοσιογραφικού ελέγχου μας στα πεπραγμένα των διοικήσεων δημόσιων επιχειρήσεων (μην ξεχνάμε άλλωστε και τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ χρεών που εισέπραξε η ΔΕΠΑ μετά από δημοσιεύματά μας). Τα λέμε και για να υπάρξουν αντίστοιχες ενέργειες από τις διοικήσεις αυτές και σε άλλες υποθέσεις, ιδίως όταν αυτές είναι κραυγαλέες.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η περίπτωση της απόφασης της διαιτησίας ΡΑΕ μεταξύ ΔΕΗ και Αλουμίνιον της Ελλάδος, όπου ναι μεν η σχετική αγωγή ακύρωσής της απορρίφθηκε τον περασμένο Μάρτιο από το Εφετείο Αθηνών, πλην όμως αναρωτιόμασταν και συνεχίζουμε να το κάνουμε γιατί δεν γίνονται από πλευράς ΔΕΗ οι σχετικές νομικές ενέργειες για την ανάσυρση της υπόθεσης, αφού δεν υπεβλήθηκε ποτέ ο πιο σημαντικός λόγος ακύρωσης, δηλαδή η παράνομη σύνθεση του διαιτητικού δικαστηρίου σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 897 του Κώδικα πολιτικής Δικονομίας (δεν πληρούσε τους όρους ανεξαρτησίας όπως επιτάσσει ο νόμος). Όταν ο ένας διαιτητής ήταν κουμπάρος υψηλόβαθμου στελέχους του Ομίλου Μυτιληναίου και ο άλλος κατά συρροή μεροληπτικός υπέρ Αλουμίνιον, ακόμη και την περίοδο που ήταν διαιτητής, ειλικρινά είναι απορίας άξιο το πώς παραμένει θαμμένη η υπόθεση.

Μάλιστα, η ζημιά της ΔΕΗ από τη διαιτητική απόφαση δεν ήταν εφάπαξ και πια περασμένη, αφού δεν θα πρέπει να ξεχνιέται ότι με τα 109 εκατομμύρια που κέρδισε η Αλουμίνιον από τη διαιτησία αυτή έδωσε προκαταβολή στη ΔΕΗ για να επιτευχθεί το νέο σκάνδαλο της τιμής των 31,5 ευρώ τη μεγαβατώρα που εγκρίθηκε τον περασμένο μήνα από τη Γενική της Συνέλευση.

 

 

Διαβάστε επίσης