Νικόλαος ο Μέγας…

Σε μιντιάρχη του ΣΥΡΙΖΑ έχει εξελιχθεί ο Νίκος Παππάς. Ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης έχει αναλάβει σχεδόν αποκλειστικά το δύσκολο έργο να αλλάξουν τα δεδομένα για την κυβέρνηση, όχι μέσω της αλλαγής της πολιτικής ατζέντας αλλά μέσω της ιδιοκτησίας των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Ρεπορτάζ: Κώστας Παπαϊωάννου

Από πολύ νωρίς, ήδη τον Γενάρη του 2015 με την ανάληψη της εξουσίας, στο Μέγαρο Μαξίμου κατάλαβαν πως υστερούσαν σε ένα πολύ σημαντικό σημείο των προκατόχων τους: τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης βρίσκονταν απέναντί τους και σε καμία περίπτωση δεν θα στήριζαν τις κυβερνητικές πολιτικές. Στο πλευρό της νεόκοπης τότε κυβέρνησης υπήρχε μόνο η «Αυγή» και η «Εποχή» ως κομματικά όργανα, χωρίς όμως να έχουν πέρασμα στην κοινή γνώμη. Και το ραδιόφωνο «Το Κόκκινο». Αν και θα μπορούσαν να επενδύσουν σε αυτό που έδειχνε να έχει πιάσει τον παλμό της κοινωνίας, οι λάθος επιλογές σε πρόσωπα πολύ σύντομα οδήγησαν σε ένα γίγαντα από πλευράς απαιτήσεων, χωρίς όμως δύναμη.

Ταυτόχρονα, οι αμαθείς της Κουμουνδούρου κάθε φορά που έκαναν μία γκάφα (υπάρχουν παροιμιώδεις δηλώσεις της πρώτης περιόδου που βιάζουν την λογική) έσπευδαν να καταγγείλουν τα Μέσα ότι τους αντιπολιτεύονται. Λίγο-πολύ, αυτή η στάση τηρείται μέχρι σήμερα: στα πηγαδάκια των ΣΥΡΙΖΑίων ακούει κανείς συχνά παράπονα ότι τα ΜΜΕ παίζουν μόνο τα αρνητικά και όχι τα θετικά, ενώ συχνά παραποιούν καταστάσεις και δηλώσεις.

Βρήκαν την λύση

Η λύση που βρέθηκε ήταν να στηθεί ο κομματικός μιντιακός «στρατός». Κάποιες πρώτες προσπάθειες είχαν ήδη γίνει στο επίπεδο του διαδικτύου με θετικά αρχικά αποτελέσματα, αλλά σύντομα έχασαν την δυναμική τους. Αυτό διότι δεν ήταν απλά φίλα προσκείμενα στο κόμμα και την κυβέρνηση αλλά επί της ουσίας φερέφωνα. Και χαμηλού μπάντζετ. Από το καλοκαίρι του 2015 μπήκε σε εφαρμογή λοιπόν το σχέδιο «μίντια». Υπεύθυνος αυτής της προσπάθειας ορίστηκε ο «Νικόλαος ο Μέγας», όχι ο γνωστός από την ιστορία τσάρος αλλά εν προκειμένω ο Νίκος Παππάς, τόσο λόγω αρμοδιότητας, αλλά κυρίως λόγω της τυφλής εμπιστοσύνης που του έχει ο Αλέξης Τσίπρας. Υποχρέωσή του ήταν να βρει χρηματοδότες επιχειρηματίες, οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να στηρίξουν, πάντα όμως με αντιπαροχή την κυβερνητική στήριξη με πλούσιες «καυτές» πληροφορίες αλλά και κάποιας μορφής ασυλία σε δικαστικές έρευνες που τους αφορούσαν. Ο Νίκος Παππάς θα φρόντιζε να διοχετεύει τις σωστές ειδήσεις ώστε να υπάρχει έντονο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Όπως ακριβώς συνέβη σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου του Δημήτρη Τζανακόπουλου, όπου δημοσιογράφος της «Νέας Σελίδας» έκανε πάσα στον κυβερνητικό εκπρόσωπο το πρωτοσέλιδο που φυσικά είχε δώσει το Μέγαρο Μαξίμου.

Η πρώτη απόπειρα έγινε με την βοήθεια του Κώστα Βαξεβάνη. Ο έμπειρος δημοσιογράφος ανέλαβε να ηγηθεί –με την υποστήριξη του Μαξίμου– το στήσιμο της εφημερίδας «Documento». Η εμπλοκή Καλογρίτσα όμως και η αποκάλυψη της υπόθεσης των βοσκοτόπων λίγο έλειψε να τινάξει στον αέρα την προσπάθεια. Ευθύς εξαρχής η εφημερίδα δεν είχε την κυκλοφορία που περίμεναν, παρά την πλούσια θεματολογία της, παρ’ όλα αυτά «κύκλοι» δήλωσαν ικανοποιημένοι. Σε μια πεσμένη αγορά, σχολίαζαν πως τα νούμερα δεν ήταν κακά. Το Μέγαρο Μαξίμου βρισκόταν πάντα δίπλα, διοχετεύοντας θέματα, ενώ ακόμα και η πρώτη σελίδα αφορούσε αποκλειστικά θέματα επικαιρότητας. Ένα επεισόδιο με τον εκδότη πια της εφημερίδας προκάλεσε κρίση στις σχέσεις και η εφημερίδα τότε κυκλοφόρησε επί της ουσίας χωρίς πρώτο θέμα. Οι σχέσεις αποκαταστάθηκαν μέχρι που στα περίπτερα βρέθηκε η «Νέα Σελίδα»!

Επί της ουσίας, η εφημερίδα του Ηλία Λιβάνη είναι μια παλιά σκέψη που δούλευαν από καιρό στην κυβέρνηση με χρηματοδότη αρχικά τον Καλογρίτσα και τα συγκεκριμένα –λίγο πολύ– στελέχη. Τότε δεν ευοδώθηκε η προσπάθεια, προχώρησε εκείνη του Κώστα Βαξεβάνη. Ο καιρός πέρασε, οι συνθήκες άλλαξαν και μια εφημερίδα πιο πολιτική και κεντρώα από το «Documento» έγινε πράξη. Οι δύο εφημερίδες έχουν μόνο ένα να ανταγωνιστούν: τα θέματα που διοχέτευε το Μέγαρο Μαξίμου (λέγε με Νίκο Παππά). Στα πρώτα φύλλα ήταν εντονότερο το πρόβλημα, πλέον υπάρχει ισορροπία, με τις εφημερίδες να ακολουθούν διαφορετικό δρόμο και να έχουν διαφορετικές ανάγκες.

Το ναυάγιο που γέννησε ευκαιρία

Με τρεις εφημερίδες όμως δουλειά δεν γίνεται (την «Αυγή» με τα περίπου 900 φύλλα την ημέρα δεν την υπολογίζει καν ο Νίκος Παππάς), οπότε το ναυάγιο Μπόμπολα με το «Έθνος» φάνηκε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία. Ο πρόθυμος Ιβάν Σαββίδης μπήκε μπροστά, συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μάρη (24media) και το «Έθνος» επέστρεψε στα περίπτερα με μια στρατιά δημοσιογράφων αλλά όχι και με τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Οι πωλήσεις των περίπου 3.000 φύλλων την ημέρα, όσο καλό και αν είναι το πρωτοσέλιδο (και πάντα υπέρ της κυβέρνησης), σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ικανοποιητική και στην εφημερίδα η ανησυχία για την επόμενη μέρα είναι πρόδηλη.

Στα φίλα προσκείμενα Μέσα θα πρέπει να υπολογιστεί και η «Κόντρα». Με την διαφορά ότι ο Γ. Κουρής επ’ ουδενί μπορεί να θεωρηθεί στήριγμα. Γνωρίζουν πολύ καλά πως ο Κεφαλλονίτης όταν αυτός το αποφασίσει θα αλλάξει τον σκοπό. Μέχρι τότε όμως ίσως είναι από τις καλύτερες λύσεις του Μεγάρου Μαξίμου.

Μεγάλος καημός η τηλεόραση

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο μεγάλος καημός της κυβέρνησης παραμένει η τηλεόραση. Παρά τις προσπάθειες, η είσοδος του Ιβάν Σαββίδη στο Mega απέτυχε επί της ουσίας μετά την είσοδο του Βαγγέλη Μαρινάκη. Οπότε στράφηκε στο κανάλι «Ε». Μόνο που η τηλεόραση είναι ακριβό σπορ και σύντομα ο «κολλητός» του Πάνου Καμμένου (λέγεται πως διατηρούν εξαιρετικές προσωπικές σχέσεις και είναι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας εκείνος που τον έφερε κοντά στην κυβέρνηση) θα πρέπει να αποφασίσει αν έχει χρήματα για πέταμα ή αν θα επενδύσει στο κέρδος. Το δεύτερο πολύ δύσκολα θα προκύψει για ένα φιλοσυριζαϊκό κανάλι.

Εκείνο που μένει να φανεί είναι τι απέγινε εν τέλει το Κόντρα Channel. Πριν από λίγες ημέρες σε μια σύσκεψη στα παλιά γραφεία του «Documento» (σ.σ. μετακόμισαν στις 11 Δεκεμβρίου), ο Κώστας Βαξεβάνης ανακοίνωσε πως αποσύρεται από την διεύθυνση της εφημερίδας, ώστε να έχει χρόνο να ασχοληθεί με την επέκταση του ομίλου. Εντελώς(;) συμπτωματικά την ίδια περίοδο έγινε γνωστό ότι το Κόντρα Channel του Γ. Κουρή πωλείται σε μια κυπριακή εταιρεία. Οι κακεντρεχείς με βεβαιότητα δηλώνουν πως πίσω από αυτή την εταιρεία υπάρχουν φιλοκυβερνητικά συμφέροντα και πως σύντομα το κανάλι θα βαφτεί στα κόκκινα…

Το μόνο που φαίνεται πως δεν έχει υπολογίσει σωστά ο Νίκος Παππάς είναι το κόστος όλης αυτής της προσπάθειας και ιδιαιτέρως της τηλεοπτικής. Με τα όσα εκείνος προώθησε σε νομοθετικό επίπεδο, οι απαιτήσεις για έναν τηλεοπτικό σταθμό –αν πάρει την πολυπόθητη άδεια– είναι πολλές και το εξοδολόγιο τεράστιο. Με την κρατική διαφήμιση να είναι περιορισμένη και τα επιχειρηματικά συμφέροντα να περνάνε δύσκολες ώρες, είναι πραγματικά αδύνατο να φανταστεί κανείς πως τα δίκτυα αυτά θα συντηρηθούν με διαφημίσεις… πόσιμης αλόης! Εύλογα είναι τα ερωτήματα και για τα οφέλη επιχειρηματιών όπως ο Ιβάν Σαββίδης. Αρκεί μόνο το λιμάνι της Θεσσαλονίκης για να καλύψει την χασούρα;

Δεν κρύβουν τα αισθήματά τους

Ο Νίκος Παππάς, σε κάθε περίπτωση, προσπαθεί με νύχια και με δόντια να ικανοποιήσει τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος ουδέποτε έκρυψε τα συναισθήματά του για τα μίντια. «Εσείς δεν είστε ΣΚΑΪ, είστε ΕΡΤ3», είπε στον δημοσιογράφο Χρήστο Γιαννούλη, στον οποίο την Τετάρτη παραχώρησε συνέντευξη σε μια προσπάθεια να μειώσει την αξία του σταθμού του Φαλήρου.

Ερωτώμενος στην συνέχεια για την γνώμη του για τον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, δεν έκρυψε λόγια: «Υπάρχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα κατά την γνώμη μου. Υπάρχει ένα θέμα αξιοπιστίας, θα έλεγα όμως ότι η αξιοπιστία είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει και το πολιτικό σύστημα και οι θεσμοί και τα Μέσα Ενημέρωσης. Υπάρχει ένα θέμα όμως που έχει να κάνει με την παραγωγή και διάχυση ψευδών ειδήσεων, στο οποίο βεβαίως μόνο οι πολίτες είναι αυτοί, οι οποίοι μέσα από την κρίση τους και την κριτική αποτίμηση της κάθε είδησης που βλέπουν μπροστά τους, θα μπορέσουν να το αντιμετωπίσουν. Όμως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κρίση του Τύπου έχει να κάνει με δύο κρίσιμα ζητήματα. Η κρίση αξιοπιστίας, μάλλον θα έλεγα, στην Ελλάδα έχει να κάνει με δύο κρίσιμα ζητήματα.

»Πρώτον, με το γεγονός ότι τα Ηλεκτρονικά Τηλεοπτικά Μέσα Ενημέρωσης εκπέμπουν δίχως αδειοδότηση, είναι έξω από ένα στοιχειώδες πλαίσιο που κάθε ευνομούμενη πολιτεία οφείλει να βάλει. Και είμαστε εμείς αυτοί οι οποίοι επιχειρούμε, με όλα αυτά τα παρελκόμενα και τις συγκρούσεις τις οποίες είδαμε το προηγούμενο διάστημα, να βάλουμε μία τάξη.

»Και το δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι ότι πλέον, ακριβώς εξαιτίας της μεγάλης διάχυσης των κοινωνικών δικτύων, ο έντυπος κυρίως Τύπος δεν μπορεί να αποφέρει κέρδη στους ιδιοκτήτες –είναι απολύτως ζημιογόνος– και τα τηλεοπτικά μέσα, σε μεγάλο βαθμό, είναι στην ίδια μοίρα, και άρα η επιρροή παραγόντων της οικονομικής ζωής, οι οποίοι επιχειρούν να αποκτήσουν ανάστημα, μέσα από την παρέμβασή τους στην πολιτική και κοινωνική ζωή χάνοντας χρήματα, αλλά ευελπιστώντας ότι θα τα βγάλουν με άλλον τρόπο μέσα από τις οικονομικές τους δραστηριότητες, αυτό το γεγονός καθιστά ευάλωτα σήμερα τα Μέσα Ενημέρωσης απέναντι στην αντικειμενικότητα, απέναντι στον πλουραλισμό και απέναντι στην αλήθεια».

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΗΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ, Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΣΑΒΒΙΔΗ ΣΤΟ MEGA ΑΠΕΤΥΧΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΑΡΙΝΑΚΗ. ΟΠΟΤΕ ΣΤΡΑΦΗΚΕ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ «Ε»

 

Το ταμείο είναι συν…

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό στις δραστηριότητες του Νίκου Παππά, το μιντιακό οπλοστάσιο του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι καθόλου, μα καθόλου αμελητέο.

Έχουμε και λέμε:

  1. Documento

  2. Νέα Σελίδα
  3. Έθνος
  4. Εφημερίδα των Συντακτών
  5. Kontra News

  6. Εποχή
  7. Κανάλι Ε
  8. Κανάλι Kontra
  9. ΕΡΤ (ΕΡΤ1 – ΕΡΤ2- ΕΡΤ3)
  10. Ράδιο «Κόκκινο»

Αν σ’ αυτά προσθέσουμε και την καλή διαγωγή που πλουσιοπάροχα επιδεικνύουν για διαφόρους λόγους ο Alpha TV και η «Δημοκρατία» –κάποιος αναγνώστης μάλιστα μπέρδεψε την εφημερίδα με την «Αυγή»…– τότε και μόνο από τον παραπάνω κατάλογο αντιλαμβάνεται κανείς την επιτυχία του Νίκου Παππά στον τομέα των ΜΜΕ. Ο αριθμός των φίλα προσκείμενων ΜΜΕ αναμένεται να αυξηθεί, με εμπλοκή κάποιων επιχειρηματιών, οι οποίοι με την παρούσα κυβέρνηση προτιμούν να κάνουν βόλτες στο Κολωνάκι και στο Σύνταγμα, αντί να προαυλίζονται στον Κορυδαλλό…

Διαβάστε επίσης