Περασμένα μεγαλεία…

Η διάλυση του Ηρακλή, που όπως όλα δείχνουν θα αγωνιστεί την φετινή σεζόν στο τοπικό πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης δημιουργεί ένα τεράστιο κενό στο ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς ο σύλλογος της Θεσσαλονίκης αποτελούσε για περισσότερο από έναν αιώνα αναπόσπαστο κομμάτι του.

Ο «Γηραιός» παραμένει ένας από τους πιο ιστορικούς συλλόγους στην Ελλάδα, καθώς ιδρύθηκε το 1908 κι έχει να επιδείξει τίτλους και αρκετές στιγμές δόξας που τον ταύτισαν με τον μυθικό ήρωα που απεικονίζεται στο σήμα του.

Ιστορικά στην προεδρία του βρέθηκαν τεράστιες παραγοντικές προσωπικότητες, όπως ο αείμνηστος Πέτρος Θεοδωρίδης, ο γνωστός επιχειρηματίας Ευάγγελος Μυτιληναίος, αλλά και ο πασίγνωστος τραγουδιστής Αντώνης Ρέμος. Όλοι τους είχαν τις καλύτερες προθέσεις και συνάμα μεγάλες φιλοδοξίες, όμως άπαντες αποχώρησαν πικραμένοι και απογοητευμένοι, έχοντας προσφέρει κόπο και χρήματα.

Ο άνθρωπος που απογείωσε τον Ηρακλή και τον έκανε αγαπητό στην πλατιά μάζα των Ελλήνων φιλάθλων δεν ήταν άλλος από τον Βασίλη Χατζηπαναγή. Ο εκ των κορυφαίων  μπαλαδόρων που πέρασαν ποτέ από τα ελληνικά γήπεδα ταύτισε το όνομά του με τον «Γηραιό», τον οποίο οδήγησε το 1976 στην κορυφαία στιγμή της ιστορίας του, την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος μετά από έναν ανεπανάληπτο τελικό με τον Ολυμπιακό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Ο «Βάσια» σκόραρε δύο φορές σε κανονική διάρκεια και παράταση, η λήξη της οποίας βρήκε τους δύο φιναλίστ ισόπαλους με 4-4 και στα πέναλτι οι «κυανόλευκοι» επικράτησαν με 6-5, παίρνοντας το τρόπαιο στην Θεσσαλονίκη.

Από εκείνη την χρονιά και μετά, ο Ηρακλής εξελίσσεται σε αντίπαλο-φόβητρο ακόμα και για τους μεγάλους του ελληνικού ποδοσφαίρου που… έτρεμαν κάθε φορά που επισκέπτονται το επιβλητικό «Καυταντζόγλειο» στάδιο.

Κι αν ο Χατζηπαναγής δεν άλλαξε ποτέ φανέλα, παίζοντας μόνο για τον «Γηραιό», δεν συνέβη το ίδιο και για το άλλο μεγάλο του αστέρι, τον Μιχάλη Κωνσταντίνου. Με το ελληνικό ποδόσφαιρο σε άκρως επαγγελματική διάσταση ήταν αδύνατο να κρατήσει τον Κύπριο που ήθελε να παίξει σε έναν πιο μεγάλο σύλλογο και τελικά παραχωρήθηκε το καλοκαίρι του 2001 στον Παναθηναϊκό έναντι 2,7 δισεκατομμυρίων δραχμών, ποσό ασύλληπτο για εκείνη την εποχή.

Άλλες τεράστιες ποδοσφαιρικές προσωπικότητες, τις οποίες θυμούνται ακόμα και σήμερα με νοσταλγία οι πιστοί οπαδοί του, είναι ο Δανιήλ Παπαδόπουλος, ο Φάνης Τουτζιάρης, ο Λάκης Παπαϊωάννου, ο Γιώργος Καραϊσκος, ο Σάββας Κωφίδης και ο τερματοφύλακας Γρηγόρης Φανάρας, ενώ οι δύο ξένοι που λατρεύτηκαν περισσότερο για την προσφορά και την αφοσίωσή τους ήταν ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και ο Έντερσον Φοφόνκα.

Παρά τα τεράστια έσοδα από πωλήσεις αξιόλογων παικτών, το οικονομικό αποτελούσε πάντα «αγκάθι» για τον Ηρακλή, η διοίκηση του οποίου αναγκαζόταν να καταφύγει αρκετές φορές σε… έρανο, προκειμένου να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις.

Ο Ηρακλής πανηγύρισε το 1985 ακόμα και διεθνή τίτλο, καθώς αναδείχθηκε Κυπελλούχος Βαλκανίων, επικρατώντας στον διπλό τελικό της ρουμάνικης Άρτζες Πιτέστι, ενώ όσες φορές αγωνίστηκε εκτός συνόρων (Κύπελλο Εκθέσεων και Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) ήταν αρκετά ανταγωνιστικός.

Ο… καταστροφέας

Παπαθανασάκης

Ο Σταύρος Παπαθανασάκης θα μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που οδήγησε τον Ηρακλή στην διάλυση και στην πλήρη ποδοσφαιρική ανυποληψία.

Πριν από τρία χρόνια, το καλοκαίρι του 2014, ο γεννημένος και μεγαλωμένος στο Τορόντο ομογενής επιχειρηματίας εμφανίστηκε από το πουθενά βάζοντας με τη… μία 400.000 ευρώ, χωρίς καν να απαιτήσει να περιέλθουν στην κατοχή του οι μετοχές της ΠΑΕ.

Την πρώτη σεζόν υπό την προεδρία του ο Ηρακλής κερδίζει την άνοδο στη Σούπερ Λιγκ, με τον Παπαθανασάκη να γνωρίζει την αποθέωση και τους οπαδούς του «Γηραιού» να τον σηκώνουν στα χέρια! Κάπου εκεί, όμως, ξεκινούν και τα πρώτα προβλήματα. Η αναμενόμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου προκειμένου να καλυφθεί το χρέος που προϋπήρχε δεν έγινε ποτέ, επειδή τα χρήματα που χρειάζονταν δεν ήρθαν ποτέ στην Ελλάδα. Τα… κουτσουρεμένα έσοδα από τα τηλεοπτικά την πρώτη χρονιά στην Σούπερ Λιγκ (μόλις 1,84 εκατομμύρια, έναντι 3 εκατ. που παίρνουν οι άλλες ομάδες), λόγω ανόδου στη μεγάλη κατηγορία, δημιουργούν ένα πραγματικό… κραχ στα οικονομικά με την τρύπα να διογκώνεται όσο κυλούν οι μήνες.

Ο ίδιος εξακολουθούσε να διαβεβαιώνει τους ποδοσφαιριστές, το τεχνικό τιμ και τους συνεργάτες του ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, καθώς τα χρήματα… έρχονται από τον Καναδά, όμως για κάποιον περίεργο λόγο δεν έφταναν ποτέ στον προορισμό τους. Γι’ αυτό και οι πρώτοι άρχισαν να πηδούν ένας-ένας από το… καράβι, που ήταν ολοφάνερο ότι θα κατέληγε σε κάποια ξέρα.

Το… καμπανάκι ακούστηκε πολλές φορές και από την Επιτροπή Αδειοδότησης, που κάποια στιγμή αποφάσισε την μερική κατάπτωση της εγγυητικής της ΠΑΕ Ηρακλής, όμως ούτε αυτό συγκίνησε τον Παπαθανασάκη. Η… σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, καθιστώντας τον άλλοτε «Μεσσία» του «Γηραιού» το πλέον ανεπιθύμητο πρόσωπο για τους οπαδούς του, ήταν το γεγονός ότι δεν προσέφυγε στο διαιτητικό δικαστήριο της ΕΠΟ κατά της απόφασης της Σούπερ Λιγκ που, έστειλε την ομάδα του στη δεύτερη κατηγορία, ενώ είχε κερδίσει την παραμονή της μέσα στο γήπεδο.

Τελικά ολοκλήρωσε το καταστροφικό του έργο, στέλνοντας τον Ηρακλή στις ερασιτεχνικές κατηγορίες.

Διαβάστε επίσης