7.000 ζωές χάνονται ετησίως στην Ελλάδα απο καρκίνο του πνεύμονα

Σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου του Πνεύμονα (ΕΛΛΟΚ), Γιώργος Καπετανάκης, κατά τη διάρκεια του Στρογγυλού Τραπεζιού που διοργάνωσε το ygeiamou.gr, τόνισε την κρισιμότητα του προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Αναφερόμενος στην επιδημία του καρκίνου του πνεύμονα, ο κ. Καπετανάκης κατέστησε σαφές ότι η Ελλάδα καταγράφει περίπου 7.000 θανάτους κάθε χρόνο από αυτή την νόσο, ένα νούμερο που επιβεβαιώνει την ανάγκη για άμεση και συντονισμένη δράση.

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η αντιμετώπιση του καρκίνου του πνεύμονα δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο σε επιμέρους προσπάθειες ή σε αποσπασματικές παρεμβάσεις. Απαιτείται ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο δράσης, το οποίο θα περιλαμβάνει πρωτοβουλίες πρόληψης, έγκαιρης διάγνωσης και αποτελεσματικής θεραπείας. Επιπλέον, ανέδειξε το ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι ίδιοι οι ασθενείς και οι οικογένειές τους, ως ενεργοί συμμετέχοντες στην ανάπτυξη και υλοποίηση αυτών των στρατηγικών.

Σε μια εποχή που η πολιτεία δείχνει να αδυνατεί να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες ανάγκες, η κοινωνική συλλογική ευθύνη και η ενεργός συμμετοχή των πολιτών μοιάζουν να αποτελούν το κλειδί για την αναχαίτιση μιας τόσο καταστροφικής επιδημίας. Ο κ. Καπετανάκης τόνισε πως η έλλειψη εθνικού σχεδίου όχι μόνο επιτείνει τη θνησιμότητα, αλλά στιγματίζει και το εθνικό σύστημα υγείας, το οποίο πασχίζει να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις.

Προειδοποίησε πως η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, όπου η απραξία θα έχει τραγικές συνέπειες. Η πολιτική ηγεσία οφείλει, επιτέλους, να αναλάβει την ευθύνη και να προχωρήσει στη διαμόρφωση και υλοποίηση ενός ολιστικού εθνικού προγράμματος. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει καμπάνιες ενημέρωσης και πρόληψης, επενδύσεις σε σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους και την ενίσχυση των δομών περίθαλψης.

Η κραυγή αγωνίας του κ. Καπετανάκη καθιστά σαφές πως η απουσία πολιτικής βούλησης και στρατηγικού σχεδιασμού μεταφράζεται σε άμεση απώλεια ανθρώπινων ζωών. Η ανάγκη για συλλογική δράση και υπευθυνότητα δεν είναι απλά θέμα δημόσιας υγείας, αλλά θέμα εθνικής επιβίωσης. Ως εκ τούτου είναι επιτακτική ανάγκη να κινητοποιηθούν οι θεσμοί και η κοινωνία, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα βιώσιμο και αποτελεσματικό πλαίσιο αντιμετώπισης του καρκίνου του πνεύμονα.

Η ιστορία δείχνει πως μόνο με συντονισμένες προσπάθειες, ενεργό συμμετοχή και πολιτική βούληση μπορεί να ανακοπεί η πορεία μίας ασθένειας ππυ εξελίσσεται σε επιδημίας και να δοθεί ελπίδα σε χιλιάδες ανθρώπους που καθημερινά παλεύουν με τη νόσο.