Αναγκαστική συμβίωση μέχρι τον Σεπτέμβριο

Προσωρινή ανακωχή και εύλογο χρονικό διάστημα για την αναδιοργάνωση δυνάμεων προέκυψε από την επεισοδιακή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

Ρεπορτάζ: Θεοδόσης Παπανδρέου

Ο Αλέξης Τσίπρας κράτησε το κόμμα του ενωμένο, ενώ ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κέρδισε χρόνο για να οργανωθεί. Το επόμενο διάστημα και μέχρι το έκτακτο συνέδριο οι δύο πρωταγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ καλούνται να προετοιμάσουν το έδαφος για την επόμενη πολιτική τους ημέρα. Η μάχη σώμα με σώμα δεν είχε άλλωστε άλλο σκοπό. Ο πρωθυπουργός γνώριζε καλά πως δεν μπορούσε να οδηγήσει αυτή τη στιγμή στη ρήξη, ενώ ο επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας ήταν παντελώς ανέτοιμος για να προχωρήσει στην αυτονόμησή του, η οποία εκ των πραγμάτων θα οδηγούσε και σε εκλογές.

Από την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε μια στρατηγική νίκη: έχει πλέον τον απαραίτητο χρόνο να προετοιμάσει ένα συνέδριο η σύνθεση του οποίου θα μπορούσε να του επιτρέψει σε αλλαγή πολιτικής νομιμοποιώντας την μνημονιακή στροφή του κόμματος. Απέφυγε έτσι τον σκόπελο του διαρκούς συνεδρίου το οποίο κατά πάσα πιθανότητα δεν θα έλεγχε. Και κυρίως την πιθανότητα ένα κομματικό όργανο να λάμβανε αποφάσεις κόντρα στην κυβερνητική πολιτική, τινάζοντας στον αέρα την προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου για συμφωνία με τους δανειστές.

Τα βλέμματα στην Πλατφόρμα  
Όπως ήταν αναμενόμενο το γεγονός δεν πέρασε απαρατήρητο από το iskra.gr: «Η σύγκληση Εκτάκτου Συνεδρίου το φθινόπωρο, μετά δηλαδή την ψήφιση στη Βουλή της μνημονιακής συμφωνίας που θα έχει δεσμεύσει τη χώρα, δεν έχει απολύτως κανένα νόημα, αφού οι Σύνεδροι θα κληθούν εκ των υστέρων να επικυρώσουν τετελεσμένα άκρως επιζήμια για τη χώρα» σημειώνεται σε σχετικό άρθρο λίγο μετά την ολοκλήρωση της μαραθώνιας συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Επί της ουσίας πλέον τα βλέμματα στρέφονται στον Παναγιώτη Λαφαζάνη και την Αριστερή Πλατφόρμα, αν και εκτός απροόπτου οι αποφάσεις τους δεν θα ανακοινωθούν πριν από το Συνέδριο.

Πληροφορίες της «Α» επιμένουν πως ήδη βρίσκεται στα σκαριά ένας νέος κομματικός σχηματισμός σε περίπτωση που η κατάσταση στο ΣΥΡΙΖΑ οδηγηθεί σε απόλυτο αδιέξοδο. Εκείνο που μένει ασαφές είναι ποιος θα ηγηθεί αυτού, με τους κακοπροαίρετους να σχολιάζουν στα πολιτικά πηγαδάκια πως ο Π. Λαφαζάνης δεν έχει την πυγμή να το κάνει. Μάλιστα, δεν είναι τυχαίο πως στη συνεδρίαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και ενώ όλοι περίμεναν την απάντηση του επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας, εν τέλει την «αριστερή» τοποθέτηση έκανε η πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ειδικά μετά την ομιλία του στην εκδήλωση που έγινε για την συμπλήρωση 5 χρόνων από τη λειτουργία της ιστοσελίδας «iskra» (βλ. σχετικό ρεπορτάζ σελ. 6), είχε δημιουργήσει την εντύπωση ότι η ομιλία του θα έθετε νέα δεδομένα για την πορεία τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και του κυβερνητικού σχήματος. Απ’ ότι φάνηκε, όμως, προτίμησε να κρατήσει πιο μετριοπαθή στάση επικεντρώνοντας στην ενότητα του κόμματος.

Αρχηγική εμφάνιση της Ζωής  
Αντίθετα, αρχηγική ήταν η ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου η οποία ήρθε σε ευθεία αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και τις έως τώρα κινήσεις της. Την κατηγόρησε για μη εφαρμογή του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και με συνεχή επανάληψη της λέξεως «όχι» απαντούσε σε ερωτήματα που η ίδια έθετε και αναφέρονταν σε προεκλογικές δεσμεύσεις του κυβερνώντος κόμματος.

Στους διαδρόμους του «Κεραμεικού» το όνομα της Ζωής Κωνσταντοπούλου αναφέρεται πλέον ως το πρόσωπο που θα ηγηθεί της «Αριστερής Αντιπολίτευσης» είτε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είτε, μελλοντικά, «δίπλα» σ’ αυτόν. Ειδικά μετά την ανακοίνωση της αποχώρησης από την Κεντρική Επιτροπή των μελών της ΚΟΕ το σενάριο πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις, απέκτησε μάλιστα και ιδεολογικό υπόβαθρο καθώς προβεβλημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ανέφεραν σε συζητήσεις ότι το «νέο σχήμα» θα εισπράξει τις αντιδράσεις των απογοητευμένων ψηφοφόρων που σε άλλη περίπτωση μπορεί να πήγαιναν ακόμα και στην «Χρυσή Αυγή». Εκείνοι που γνωρίζουν ονόματα και πράγματα σχολίαζαν πως σε έναν τέτοιο ενδεχόμενο η νέα κίνηση θα μπορούσε να κινηθεί εκλογικά σε ποσοστά άνω του 6% αντλώντας δυνάμεις και από γειτονικούς αριστερούς χώρους.

Διαβάστε επίσης