Αναπάντητα ερωτηματικά για την αδράνεια της Κύπρου

Η ενίσχυση της άμυνας της Κύπρου από έξι ευρωπαϊκές χώρες, με πρώτη την Ελλάδα, είναι αξιοσημείωτο γεγονός. Το ερώτημα που τίθεται, ωστόσο, γεννάται είναι «γιατί διμερής και όχι θεσμική στήριξη»;

Γιατί η Λευκωσία δεν ζήτησε την ενεργοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42 παρ. 7 της Συνθήκης της Λισαβόνας, από τη στιγμή που η Κύπρος δέχεται επίθεση στο έδαφός της; Γιατί το άρθρο δεν ενεργοποιήθηκε αυτόματα; Ώστε το κάθε κράτος μέλος να παράσχει τη συνδρομή του ως μέλος της Ένωσης;

Σύμφωνα με τα όσα φέρεται να είπε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, σε αρχηγούς κομμάτων της Ελλάδας με τους οποίους συνομίλησε τηλεφωνικά αυτές τις ημέρες, το να μην ζητηθεί η ενεργοποίηση του άρθρου το ζήτησε από τη Λευκωσία η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ, Κάγια Κάλας. Η αρμόδια δηλαδή της Ε.Ε. για την εξωτερική πολιτική. Γι΄ αυτό άλλωστε και δεν ενεργοποιήθηκε από την ίδια την Ε.Ε. το συγκεκριμένο άρθρο, ώστε η συνδρομή στην Κύπρο να είναι θεσμική και όχι υπόθεση του κάθε κράτους μέλους. Όμως την ίδια ώρα η Κάγια Κάλας, σε σχετική ερώτηση που της έγινε από το τηλεοπτικό δίκτυο Euronews, δήλωσε πως «η Κύπρος δεν κατέθεσε αίτημα για την ενεργοποίηση του άρθρου 42,7 της συνθήκης της Λισαβόνας». Μετά από αυτή τη δήλωση κύκλοι της προεδρίας της Κύπρου διέρρευσαν ότι δεν ήταν η Κάγια Κάλας που ήταν αρνητική, αλλά η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Με βάση τη συνθήκη της Λισαβόνας η πρόεδρος της Κομισόν δεν έχει καμία αρμοδιότητα να αποτρέπει τα κράτη από το να ζητούν την ενεργοποίηση του άρθρου 42,7. Να σημειωθεί ότι τον Ιανουάριο η Δανία είχε ενεργοποιήσει το συγκεκριμένο άρθρο στην κρίση με τις ΗΠΑ για την Γροιλανδία. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι τις τελευταίες ημέρες την ενεργοποίηση του άρθρου 42,7 είχαν ζητήσει κατά σειρά δηλώσεων τους η Άννα Διαμαντοπούλου, ο καθηγητής του ΕΚΠΑ και πρώην πρεσβευτής – σύμβουλος του ΥΠΕΞ, Παναγιώτης Ιωακειμίδης και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας και ακαδημαϊκός Προκόπης Παυλόπουλος.

Τα ερωτηματικά είναι πολλά και οι απαντήσεις καθόλου μα καθόλου πειστικές.