Αναζητεί βολικό αντίπαλο ο Κυριάκος

Με την τακτική «όπου φυσάει ο άνεμος πάω» πορεύεται το Μαξίμου στο δρόμο προς τις εκλογές κι ενώ όλοι αποδέχονται ότι έχουμε εισέλθει πλέον σε προεκλογική περίοδο με το μόνο που απομένει το πότε θα αποφασίσει να πατήσει το κουμπί των εκλογών ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Ναι μεν ο πολυκερματισμός της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης βολεύει το Μαξίμου, όμως από την άλλη δεν έχει κάποιο πειστικό αφήγημα που να κάνει τους πολίτες να ψηφίσουν εκ νέου τη Νέα Δημοκρατία στις ερχόμενες εθνικές εκλογές. Τα διλλήματα που έχουν τεθεί τα τελευταία δύο χρόνια δεν φαίνεται να πείθουν τους ψηφοφόρους. Όπως η «ανάγκη σταθερότητας σε δύσκολες εποχές», ή το «Μητσοτάκης ή χάος». Ή το «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις τρεις το πρωί», που κατέρρευσε με πάταγο από τον Σύμβουλο Ασφαλείας, Θάνο Ντόκο, ο οποίος σε συνομιλία του με ρώσους φαρσέρ κόντεψε να τους δώσει μέχρι και το pin του. Τουναντίον όπως φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις οι πολίτες είναι πεπεισμένοι πως θα υπάρξουν και δεύτερες κάλπες και πιθανότατα εκτιμούν ότι αυτό θα τους απελευθερώσει για να στείλουν ένα μήνυμα δυσαρέσκειας προς την κυβέρνηση στις πρώτες εκλογές.

Ένα μήνυμα δυσαρέσκειας για την ακρίβεια, η οποία έχει φτάσει στο κόκκινο, αλλά και για την οικονομική ανασφάλεια που νιώθουν οι πολίτες. Είναι χαρακτηριστικό ότι προσφάτως καταρρίφθηκε ένα από τα αφηγήματα της κυβέρνησης σχετικά με την καταπολέμηση της ανεργίας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία στην Ελλάδα ο ένας (1) στους 8 εργαζόμενους βρίσκεται σε καθεστώς προσωρινής, ή ελαστικής απασχόλησης, συχνά όχι από επιλογή, αλλά επειδή δεν βρίσκει σταθερή δουλειά πλήρους ωραρίου.

Τουναντίον στην υπόλοιπη Ευρώπη οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης είναι με προσωπική τους επιλογή. Και όπως γίνεται αντιληπτό δεν υπάρχει καμία σύγκριση ο μισθός της μερικής απασχόλησης στην Ελλάδα με τις χώρες της Ε.Ε., όπου οι εργαζόμενοι αξιοποιούν τους νόμους περί ευελιξίας στην εργασία, για συνδυάσουν την επαγγελματική καριέρα με την οικογενειακή ζωή.

Την ίδια ώρα παρουσιάζονται πολλές αντιφάσεις στην στρατηγική του Μαξίμου. Επισήμως οι συνεργάτες του πρωθυπουργού δηλώνουν πως δεν επιλέγουν αντίπαλο και πως ο μόνος αντίπαλος είναι τα προβλήματα του κόσμου. Όμως κάθε τρεις και λίγο τα τελευταία τρία χρόνια το Μαξίμου δίνει… χρίσματα κατά το δοκούν. Μία είναι το ΠΑΣΟΚ, τώρα είναι ο Τσίπρας, πριν ήταν ο Κασσελάκης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι και την Κωνσταντοπούλου ανήγαγαν σε βασικό αντίπαλο, όταν η Πλεύση Ελευθερίας πέταγε στον έβδομο δημοσκοπικό ουρανό. Αυτή την εποχή το Μαξίμου και οι βασικοί υπουργοί αναλώνονται σε επιθέσεις προς τον Αλέξη Τσίπρα.

Δεν υπάρχει μέτωπο

Η αρχική αντίληψη στο Μαξίμου ότι η επαναφορά Τσίπρα βοηθάει την Ν.Δ. να συσπειρωθεί μπορεί να επιβεβαιώνεται αφού το κυβερνών κόμμα «τσιμπάει» δημοσκοπικά αλλά ταυτόχρονα προβληματίζει. Κι αυτό διότι το κυβερνών κόμμα καταναλώνει μεγάλη πολιτική ενέργεια για μία … κόντρα χωρίς να υπάρχει απάντηση. Διότι η κυβέρνηση μπορεί να θέλει να δείξει ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει παρελθόν και ότι δεν προέρχεται από παρθενογένεση. Με την μόνη διαφορά ότι το «ταγκό της αντιπαράθεσης» θέλει δύο και εν προκειμένω ο μόνος πρόθυμος να το χορέψει είναι η Ν.Δ.

Ταυτόχρονα η Ν.Δ. βλέπει ότι η απήχηση της συγκεκριμένης επίθεσης στον Αλέξη Τσίπρα έχει όρια. Και το λεγόμενο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο που έδωσε αέρα στα πανιά του Μητσοτάκη το 2019 και το 2023, ως φαίνεται δεν δείχνει ικανό να επανασυσταθεί. Διότι ας μην λησμονούμε ότι σε αυτό το μέτωπο βοήθησαν και το ΠΑΣΟΚ και οι κεντρώοι, αλλά και κομμάτια της αριστεράς που διαφωνούσαν με τον πρώην πρωθυπουργό.

Βολεύονται αλλά μην ξεφύγει

Στο Μαξίμου βολεύονται που ο πρώην πρωθυπουργός πέρασε στην 2^η θέση των δημοσκοπήσεων μπροστά από το ΠΑΣΟΚ, αλλά ελλοχεύει ο κίνδυνος τελικά ο κ. Τσίπρας να εξελιχθεί σε μία συγκολλητική ουσία των κομμάτων της ευρύτερης κεντροαριστεράς. Απλά εκτιμούν πως είναι ένας αντίπαλος που έχει τρωτά και το κυριότερο ξεκίνησε ένα κόμμα δίχως να έχει ξεκάθαρες θέσεις, ενώ το κυβερνητικό του πρόγραμμα είναι καθοδόν. Τουναντίον με το να είναι στην 3^η θέση το ΠΑΣΟΚ, στο Μαξίμου αποφεύγουν τον κίνδυνο σύγκρισης των προγραμμάτων από τους πολίτες, ενώ μπορούν να το πιέσουν σε περίπτωση που χρειαστεί για συγκυβέρνηση μετά τις εκλογές.

Το ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα αναπτύσσει το κυβερνητικό του πρόγραμμα και μπορεί να λένε διάφορα από την κυβέρνηση, όμως μία σειρά αποφάσεων προήλθαν από την πίεση της Χαριλάου Τρικούπη. Για τις συντάξεις χηρείας, που ελήφθη μία πολύ σωστή απόφαση, το ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει τουλάχιστον πέντε φορές τροπολογία (η οποία απορρίφθηκε) για την επίλυση του προβλήματος των συντάξεων χηρείας. Ακόμη και στην απόφαση για να υπαχθεί το προσωπικό των νοσοκομείων και του ΕΚΑΒ στα βαρέα και ανθυγιεινά, το ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει τη συγκεκριμένη τροπολογία 24 φορές.

Επίσης δεν περνούν απαρατήρητα από το Μαξίμου ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε μία διαρκή κινητικότητα με προτάσεις κι εκδηλώσεις απευθυνόμενο σε μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων. Την Τετάρτη ο Νίκος Ανδρουλάκης στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών (το μεγαλύτερο της χώρας) ανέλυσε τις επτά προτάσεις για την ανάκαμψη των μικρομεσαίων. Επίσης την Πέμπτη διοργανώθηκε εκδήλωση για τους συνταξιούχους με κύρια πρόταση την επαναφορά του ΕΚΑΣ.

Και το άσχημο για τη Νέα Δημοκρατία είναι ότι έχει σταματήσει να γίνεται πιστευτή η ατάκα των υπουργών περί λεφτόδεντρων. Διότι για λεφτόδεντρα μιλούσαν και για τις συντάξεις χηρείας, όπως για λεφτόδεντρα μιλούσαν και για την υπαγωγή του προσωπικού των νοσοκομείων στα βαρέα.

Το «αγκάθι» Σαμαράς

Την ίδια ώρα που κάνουν τους υπολογισμούς για την Κεντροαριστερά υπάρχει και ο «κίνδυνος» με την έλευση του κόμματος Σαμαρά. Ένας κίνδυνος που λειτουργεί πολλαπλασιαστικά. Πρώτον, καπελώνει την όποια θετική είδηση θέλει να προβάλει η κυβέρνηση. Δεύτερον, η μετωπική Μαξίμου-Σαμαρά αναβαθμίζει τον πρώην πρωθυπουργό σε «ισότιμο αντίπαλο» και ακυρώνει την αρχική πρόβλεψη του Μαξίμου ότι «ο πρώην πρωθυπουργός θα εξελιχθεί σε μία γραφική φιγούρα με την πάροδο του χρόνου».

Τουναντίον η απήχηση που έχει Αντώνης Σαμαράς στη βάση του κυβερνώντος κόμματος ολοένα και αυξάνεται. Και μάλιστα σε συνδυασμό με τις παρεμβάσεις του Κώστα Καραμανλή δείχνουν ότι δεν είναι παρελθόν. Το χειρότερο για το Μαξίμου είναι ότι οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας ελπίζουν στους δύο πρώην πρωθυπουργούς για την επιστροφή της παράταξης στις ράγες που είχε τοποθετήσει τη Νέα Δημοκρατία ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και τώρα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχει εκτροχιαστεί..

Η αλήθεια είναι ότι ο Παύλος Μαρινάκης κάνει προσπάθειες να «παγώσει» τον παράγοντα Σαμαρά, λέγοντας ότι θα ασχοληθεί η κυβέρνηση μαζί του όταν κάνει κόμμα. Όμως η πραγματικότητα τον διαψεύδει. Διότι καθημερινά οι υπουργοί και οι βουλευτές της Ν.Δ. καλούνται να απαντήσουν στις πρωτοβουλίες του πρώην πρωθυπουργού.