Δεν συμφέρει να θυμούνται οι πολίτες…
Το Μαξίμου επιχειρεί καθημερινά να επανασυστήσει τον εαυτό του κι αυτό το κάνει με διάφορούς τρόπους έχοντας ως σταθερό σύμμαχο στο πλευρό του τους δημοσκόπους
Κάτι εξόχως παράδοξο παρατηρείται στην ελληνική πολιτική ζωή των τελευταίων μηνών. Ενώ η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη διαρρηγνύει τα ιμάτιά της –και μάλιστα δια στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού– ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, δηλαδή σε περίπου έναν χρόνο από τώρα, η χώρα βιώνει μία έντονη προεκλογική συνθήκη.
Δεν είναι δε μόνο η αντιπολίτευση που πυροδοτεί αυτό το κλίμα ως οφείλει άλλωστε. Το κάνει και η ίδια η κυβέρνηση που ενώ ξορκίζει το… κακό, έθεσε την Πέμπτη την κοινοβουλευτική ομάδα του σε έναν ιδιότυπο εκλογικό συναγερμό λέγοντας ξεκάθαρα στους υφισταμένους του να… ξεβολευτούν από τη «ζώνη άνεσης» και να «ιδρώσουν τη φανέλα».
Ό,τι και να γράφει στα σκονάκια του το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης στο πρωθυπουργικό μέγαρο της Ηρώδου Αττικού γνωρίζουν ότι το… πουλάκι της αυτοδυναμία έχει πετάξει. Αυτός είναι και ο λόγος που το Μαξίμου επιχειρεί καθημερινά να επανασυστήσει τον εαυτό του κι αυτό το κάνει με διάφορούς τρόπους έχοντας ως σταθερό σύμμαχο στο πλευρό του τους δημοσκόπους. Έτσι επιστρατεύονται:
>> Άλλοτε, οι θεσμικές πρωτοβουλιών όπως η συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση που όμως έχουν προσχηματικό χαρακτήρα.
>> Άλλοτε, το κόλπο των παροχών που διαφημίζονται ως γαλαντόμες δίχως να είναι.
>> Εσχάτως, οι πανηγυρικοί ότι μέχρι το τέλος της χρονιάς που διανύουμε θα έλθει στην Ελλάδα ο πλανητάρχης Τραμπ για να συναντήσει τον «καλό άνθρωπο» Μητσοτάκη.
Ποιο απ΄ όλα όσα ευαγγελίζεται η διακυβέρνηση Μητσοτάκη θα αλλάξει προς το καλύτερο τη ζωή των πολιτών; Κανένα είναι η απάντηση! Κι αν για κάποιο λόγο η εμφατική φθορά που έχουν υποστεί τα ποσοστά της μητσοτακικής ΝΔ –από τα 40άρια των προηγούμενων εκλογών, ήρθε το χαστούκι των ευρωεκλογών και τώρα τα δημοσκοπικά 20άρια στην πρόθεση ψήφου– περνάει στο ντούκου είναι γιατί η αντιπολίτευση η αντιπολίτευση καρκινοβατεί. Το ΠΑΣΟΚ πολιτεύεται με ένα… mixed grill στρατήγημα θεσμικότητας αλλά και σκληρού ροκ που εμφανίζει το κόμμα στα μάτια της κοινής γνώμης να παρακολουθεί τις εξελίξεις παρά να τις διαμορφώνει. Αποτέλεσμα; Η πράσινη βελόνα αραχνιάζει από την ακινησία.
Για την Αριστερά ούτε λόγος. Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν γνωρίζει η δεξιά τους τι ποιεί η αριστερά τους, ο πολύφερνος Κασσελάκης δεν υπάρχει στον χάρτη, η Ζωή υπάρχει μεν στον χάρτη αλλά αυτό επειδή φωνάζει και ασχημονεί στη βουλή. Όσο για τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη, τους ξαναθυμηθήκαμε από το ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ που περιγράφει το παρασκήνιο της ανόδου του τσιπραϊκού ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και την υπαγωγή της Ελλάδας στο τρίτο αχρείαστο μνημόνιο. Και πάλι καλά να λέμε δηλαδή που έστω και τώρα στα στερνά βρέθηκαν κάποιοι από το παλιό ΣΥΡΙΖΑϊκό παρεάκι όπως ο Βαρουφάκης και ο Τσακαλώτος να παραδεχτούν αφενός ότι ήταν απολύτως λάθος η μη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 2014 και η πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, αφετέρου ότι οι Τροϊκανοί δανειστές της χώρας ήταν αυτοί που τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια της κυβέρνησης του Μεσσήνιου, με τον Βολφγκανγκ Σόιμπλε να έχει αποφασίσει από τον Ιούνιο του 2014 να ρίξει τον Σαμαρά.
Αυτές, όμως, οι αποκαλύψεις δεν γίνονται πρωτοσέλιδα από τα συστημικά ΜΜΕ που υποστηρίζουν τον Κυριάκο, ούτε αξιολογούνται δημοσκοπικά από τους γαλαζοαίματους «γκαλοπάδες» τύπου Δρυμιώτη. Προφανώς δεν συμφέρει κάποιους να θυμηθούν οι πολίτες ότι ως πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς ήταν εκείνος που οδήγησε τη χώρα από τη μέγγενη των μνημονίων στο πρώτο ξέφωτο και πως σε μέσα σε ένα περιβάλλον απίστευτης τοξικότητας και λαϊκισμού επέλεξε να σηκώσει το βάρος της ευθύνης να διασωθεί η Ελλάδα από την οικονομική και συνάμα εθνική καταστροφή.
Ένα είναι σίγουρο. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται το παιχνίδι που παίζεται κι όταν έρθει η ώρα της κάλπης ξέρουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν ώστε να πάψουν να αγωνιούν για την καθημερινότητα…