Εδώ ο «προδότης», εκεί ο «προδότης», ποιος είναι ο «προδότης»;

Γράφει η «Άγρια Μέλισσα» (*)

Στην προσπάθειά του να ξορκίσει τον πολιτικό του τρόμο για τις επερχόμενες εξελίξεις, ο Μητσοτάκης στην πρόσφατη συνέντευξή του κατέφυγε σε μια συνειδητή εννοιολογική απάτη. Παρουσίασε τον σημερινό, αυστηρά προσωπικό του κομματικό μηχανισμό της ΝΔ σαν να είναι ταυτόσημος με τη μακρόχρονη, ιστορική κεντροδεξιά παράταξη. Θέλει να περάσει το μήνυμα πως «όποιος φεύγει από το κόμμα ΜΟΥ ή ΜΟΥ ασκεί κριτική, χτυπάει την ίδια την ιστορία ΣΑΣ».

Πρόκειται για έναν καθαρό συναισθηματικό εκβιασμό, ο οποίος προκύπτει από περίσσευμα αλαζονείας. «L’état, c’estmoi» (Το κράτος είμαι εγώ), υποστήριζε ο διαβόητος«Βασιλιάς Ήλιος»Λουδοβίκος ΙΔ’. «Η παράταξη, c’estmoi», μοιάζει να πιστεύει σήμερα ο Μητσοτάκης, ταυτίζοντας αυθαίρετα τον ενοικιαστή με το ίδιο το ιστορικό οικοδόμημα.

Η πολιτική πραγματικότητα, ωστόσοκαι οι θεμελιώδεις έννοιες δεν παραχαράσσονται κατά παραγγελία και ο πολιτικός εμπαιγμός έχει τα όριά του.

Άλλο πράγμα είναι η παράταξη και άλλο πράγμα το κόμμα. Η παράταξη είναι η ψυχή. Είναι το ζωντανό, διαχρονικό ρεύμα ιδεών, αξιών, κοινωνικών πεποιθήσεων και εθνικών ευαισθησιών που ενώνει εκατομμύρια πολίτες. Το κόμμα, από την άλλη πλευρά, είναι ο οργανωτικός μηχανισμός, το όχημα, που υφίσταται αποκλειστικά και μόνο για να εκφράζει και να υπηρετεί την ιδεολογία της παράταξης.

Τι συμβαίνει, λοιπόν, όταν το ίδιο το κόμμα εγκαταλείπει τις αρχές του;

Τι γίνεται όταν ο οδηγός του οχήματος στρίβει βίαια το τιμόνι προς τον τεχνοκρατικό δικαιωματισμό και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές;

Πολύ απλά, το κόμμα παύει να είναι όργανο της παράταξης. Μετατρέπεται σε ένα άδειο, γραφειοκρατικό κέλυφος που σφετερίζεται ένα ιστορικό λογότυπο, αφήνοντας την πραγματική ψυχή της παράταξης πολιτικά άστεγη.

Η προσπάθεια του Μητσοτάκη να κατασκευάσει κατηγορητήρια περί «ζημιάς στην παράταξη» δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα κενό, υποκριτικό ευφυολόγημα.

Αν ο Αντώνης Σαμαράς αποφασίσει να δημιουργήσει έναν νέο φορέα, για να στεγάσει την αυθεντική κεντροδεξιά ιδεολογία, δεν κάνει ζημιά στην παράταξη. Αντίθετα τη διασώζει.

Την πραγματική, ίσως και ανεπανόρθωτη ζημιά στην παράταξη την έχει προκαλέσει ήδη ο ίδιος ο Μητσοτάκης, έτσι όπως κατάντησε το κόμμα τηςΝέας Δημοκρατίας.

Ζημιά προκαλούν οι πολιτικές μεταγραφές και οι περίπου 20πασοκογενείς εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί και υφυπουργοί που έχουν καταλάβει κομβικά χαρτοφυλάκια της χώρας, χωρίς να έχουν εκλεγεί ποτέ από τη βάση. Στελέχη που τα έχει παρασύρει το θολό «Ποτάμι» της ματαιοδοξίας και της αλαζονείας, φτάνοντας στο σημείο του απόλυτου πολιτικού σουρεαλισμού: να προσβάλλουν συλλήβδην την ίδια την κεντροδεξιά παράταξη, αποκαλώντας τον πρώην εκλεγμένο Πρόεδρό της και Πρωθυπουργό της χώρας «ακροδεξιό». Μια ιστορική ύβρις την οποία η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, διά στόματος του κυβερνητικού της εκπροσώπου, όχι μόνο δεν βρήκε το πολιτικό ανάστημα να καταδικάσει κάθετα, αλλά την προσπέρασε με ένα χλιαρό και ενοχικό «δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται τέτοιοι χαρακτηρισμοί».

Το πιο εξοργιστικό, ωστόσο, είναι η ιδεολογική πραγματικότητα: όλα αυτά τα πασοκογενή στελέχη δεν απαρνήθηκαν ποτέ την ιδεολογία της κεντροαριστερής τους παράταξης. Απλώς μεταπήδησαν σε έναν άλλον κομματικό οργανισμό (τη σημερινή ΝΔ), ο οποίος δυστυχώς, υπό την προεδρία του κ. Μητσοτάκη, ουδεμία σύνδεση έχει πλέον με την κεντροδεξιά παράταξη, την οποία υποτίθεται ότι οφείλει να υπηρετεί και να εκφράζει. Βρήκαν, με λίγα λόγια, ένα άδειο όχημα, κομμένο και ραμμένο στα δικά τους ιδεολογικά μέτρα.

Και εδώ γεννάται το αμείλικτο πολιτικό ερώτημα που εκθέτει ανεπανόρθωτα το Μέγαρο Μαξίμου: Αν, κυρίες και κύριοι, το Μαξίμου θεωρεί εν δυνάμει «προδότη» της κεντροδεξιάς παράταξης τον Αντώνη Σαμαρά σε περίπτωση που συστήσει έναν νέο φορέα μένοντας πιστός στις ιδέες, τα ιδανικά, τις αξίες και τις αρχές της παράταξης αυτής, τότε όλοι αυτοί οι υπουργοί που μεταπήδησαν από την κεντροαριστερή παράταξη στο κόμμα της κεντροδεξιάς τι ακριβώς είναι;

Έχει διορίσει, ο Μητσοτάκης μια «κυβέρνηση προδοτών»;Ή μήπως, τελικά –για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους– ο μόνος πολιτικός «προδότης» της παράταξης είναι ο ίδιος ο σημερινός Πρόεδρος του κόμματος;

Όταν τα στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη αλλάζουν κομματική στέγη για μια υπουργική καρέκλα, το Μαξίμου το βαφτίζει «διεύρυνση».

Όταν, όμως, ένας ιστορικός ηγέτης παραμένει πιστός στις αρχές της παράταξης στην οποία ανδρώθηκε πολιτικά και την οποία υπηρέτησε αταλάντευτα, το Μαξίμου σπεύδει να τον απειλήσει με τον χαρακτηρισμό του «διασπαστή».

Η παράταξη, όμως, δεν εκβιάζεται, ούτε διαγράφεται. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ας κρατήσει το σημερινό του κόμμα έτσι όπως το κατάντησε κι ας ψάξει να βρει επιτέλους σε ποια ακριβώς παράταξη απευθύνεται και ποια ιδεολογία υπηρετεί πλέον. Την ιστορική κεντροδεξιά παράταξη, ούτως ή άλλως, την έχει ήδη προδώσει ο ίδιος.

(*) Η «Άγρια Μέλισσα» είναι δικηγόρος αρθρογράφος