Έκκληση της Ελληνικής Κεραμικής Τέχνης…

Με σκοπό την εγκατάσταση και οργάνωση διεθνούς λαογραφικού, πολιτιστικού, μορφωτικού και φιλεκπαιδευτικού ιδρύματος στην Ελλάδα, το Διεθνές Κέντρο Κεραμικής και Σύγχρονης Αγγειοπλαστικής Τέχνης της ιστορικής Οικογένειας Βασίλειου Ανετόπουλου απηύθυνε πρόσκληση συμμετοχής σε 42 γνωστούς ομοειδείς φορείς του εξωτερικού με καταξιωμένο ακαδημαϊκό και καλλιτεχνικό έργο αναγόμενο στον πολιτισμό και την ιστορία της κεραμικής τέχνης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με το κείμενο της πρόσκλησης, που υπογράφει ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεθνούς Κέντρου Κεραμικής και Σύγχρονης Αγγειοπλαστικής Τέχνης της Οικογένειας Βασίλειου Ανετόπουλου, Βαγγέλης Ανετόπουλος, καταστατικός στόχος τού υπό ίδρυση διεθνούς οργανισμού κεραμικής και πολιτισμού είναι η μελέτη και η προώθηση της παγκόσμιας κεραμικής από την αρχαιότητα μέχρι το παρόν και το μέλλον, η προστασία και προβολή της πολιτιστικής κεραμικής κληρονομιάς και η ανάπτυξη μορφωτικών σχέσεων και ανταλλαγών με φορείς επιστημονικών, εκπαιδευτικών, ερευνητικών και καλλιτεχνικών δικτύων του εξωτερικού.

Για τον σκοπό αυτό, το Διεθνές Κέντρο Κεραμικής της οικογένειας Βασίλειου Ανετόπουλου διαθέτει δωρεάν στον Οργανισμό λειτουργικές εγκαταστάσεις γραφείων διοίκησης και εργαστηρίων για αρχαία, βυζαντινή και σύγχρονη κεραμική, χώρους πολλαπλών χρήσεων με πλήρη οπτικοακουστικό εξοπλισμό και Μουσειακές συλλογές για χρήση εκπαιδευτικής ενημέρωσης και έρευνας στις ήδη από μακρού χρόνου λειτουργούσες δομές στην περιοχή Μαλάκι του Βόλου.

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟ ΚΕΡΑΜΙΚΗΣ

και Σύγχρονης Αγγειοπλαστικής Τέχνης της Οικογένειας Βασίλειου Ανετόπουλου, με έδρα των γνωστών εγκαταστάσεών του στο Μαλάκι του Βόλου, συνιστά μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα, που ιδρύθηκε το 1989 σε ανάμνηση του πρώτου κεραμέα της ιστορικής οικογένειας Ανετόπουλου της Νάξου (1790) και έχει καταχωρηθεί στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς τής UNESCO από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Το Ίδρυμα διοργανώνει διεθνή συμπόσια, εκθέσεις κεραμικής, εκπαιδευτικές σχολικές ημερίδες για μαθητές και σπουδαστές όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων και σε όλο το εύρος των δράσεών του συνεργάζεται με το Υπουργείο Πολιτισμού, την Περιφέρεια Θεσσαλίας, την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, το Κέντρο Έρευνας της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, τον Οργανισμό «Μαγνήτων Κιβωτός» της Μητρόπολης Δημητριάδος και Αλμυρού, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης (EUARCE) της Ελλάδος, την Ακαδημία Αρχαίας και Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης, την Περιφερειακή Ένωση Δήμων Θεσσαλίας, τους Δήμους Βόλου και Αρτέμιδας και τους συλλογικούς φορείς των Ελλήνων Κεραμιστών και Αγγειοπλαστών.

Πρόσφατα το Ίδρυμα συμμετέχει στο «Πιλοτικό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα του Κέντρου Επιμόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης (ΚΕΔΙΒΙΜ) του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας για την ανάπτυξη δεξιοτήτων που σχετίζονται με τη χειροτεχνία» και συγκεκριμένα των κλάδων της Υφαντικής και της Κεραμικής.

Το πρόγραμμα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης Δράσης του Υπουργείου Πολιτισμού με τίτλο:

«Αναζωογόνηση των τοπικών χειροτεχνικών μονάδων ως κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης» του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Ελλάδα.

Σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση, την οικογένεια Ανετόπουλου τη βρίσκουμε από το έτος 1790 στην Απείρανθο της Νάξου, με κύριο επάγγελμα την Αγγειοπλαστική, αλλά με το παρωνύμιο Λείψανος, που είχε επικρατήσει με τα χρόνια ως κύριο επώνυμο. Οι ρίζες της οικογένειας παλαιότερα ήταν από τα Σφακιά, όπως ήταν και πολλές οικογένειες της Απειράνθου τότε. Το έτος 1885 ένα από τα εγγόνια της οικογένειας, που ήταν αγγειοπλάστης, ο Βασίλειος Λείψανος ήλθε στον Βόλο και άνοιξε δικό του εργαστήριο Αγγειοπλαστικής, στην οδό Παπαδιαμάντη 55, απέναντι από τον σιδηροδρομικό Σταθμό, εκεί που σήμερα είναι το κτήριο του ΙΚΑ. Ήταν το πρώτο στη Θεσσαλία μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1881.

Στον Βόλο ο Βασίλης νυμφεύτηκε τη Μαρία Ροδίου, κόρη ιερέως από τη Σκόπελο. Ο γιος του αργότερα μπήκε στην Αγγειοπλαστική και έγινε ο γνωστός αγγειοπλάστης της Σκοπέλου.

Εν τω μεταξύ, άλλαξε το επώνυμό του σε Ανετόπουλος, που είναι μοναδικό στην Ελλάδα παίρνοντας τη  λέξη άνετον, που του άρεσε και προσθέτοντας την κατάληξη -όπουλος, που ήταν παλιά κατάληξη στα κρητικά επώνυμα. Έτσι προέκυψε το επώνυμο Ανετόπουλος.

Ο Βασίλης ονόμασε το εργαστήριό του Άνετον. Στο Μουσείο έχουμε την πρώτη γύψινη σφραγίδα που σφράγιζε τα κεραμικά και γράφει: «Αγγειοπλαστείον Άνετον εν Βόλω», ενώ μια δεύτερη σφραγίδα μετά την αλλαγή του επιθέτου, γράφει: «Αγγειοπλαστείον Βασ. Ανετόπουλου εν Βόλω».

Ο Βασίλης Ανετόπουλος απέκτησε τρία αγόρια και τρία κορίτσια. Τα δύο από τα παιδιά του έγιναν αγγειοπλάστες. Δημιούργησε το μοναδικό εργαστήριο Αγγειοπλαστικής στη Θεσσαλία. Ήταν άριστος τεχνίτης καθώς και γλύπτης νεοκλασικών κεραμικών, τέχνη που είχε μάθει στην Αθήνα για ένα χρόνο σε ειδικό αγγειοπλαστείο. Στην γοργά αναπτυσσόμενη νέα πόλη του Βόλου μέσα σε λίγα χρόνια καθιερώθηκε σε παράγοντα. Αν και πέθανε νέος σε ηλικία, 62 ετών, πρόλαβε και έγινε ευεργέτης της πόλεως του Βόλου, όπως γράφει το βιβλίο ευεργετών Μαγνησίας με ολοσέλιδη αφιέρωση, με τη δημιουργία του Ορφανοτροφείου.

Τον Βασίλειο Ανετόπουλο διεδέχθη στο εργαστήριο Αγγειοπλαστικής ο μεγαλύτερος γιος του, Μιχάλης Ανετόπουλος, ενώ ο δεύτερος γιος του, Κωνσταντίνος άνοιξε δικό του εργαστήριο στην οδό Λαρίσης στον Βόλο.

Ο Μιχάλης Ανετόπουλος υπηρέτησε στον στρατό 10 χρόνια. Τον έστειλαν και στη Ρωσία να πολεμήσει τους μπολσεβίκους. Τραυματίστηκε στον Σαραντάπορο. Βραβεύτηκε με υπογραφή του Ελ. Βενιζέλου. Παντρεύτηκε, λόγω χηρείας και απέκτησε 25 παιδιά και έζησαν πέντε αγόρια μόνον. Τα τέσσερα από τα πέντε έγιναν αγγειοπλάστες. Πέθανε κι αυτός 63 ετών.

Τη συνέχεια του Αγγειοπλαστείου ανέλαβαν τα δύο παιδιά του, Νίκος και Βαγγέλης, ενώ τα άλλα δύο άνοιξαν δικό τους εργαστήριο. Ο Βασίλης Ανετόπουλος στην Καρδίτσα, που το έκλεισε το 1950, και ο Γιάννης στις Μηλιές Πηλίου. Όμως τον κάλεσαν το 1945 στον Στρατό ως έφεδρο και σκοτώθηκε στην Αθήνα. Έτσι έκλεισε και αυτό το εργαστήριο.

Από το 1974 συνεχίζει το εργαστήριο της Αγγειοπλαστικής ο Βαγγέλης Ανετόπουλος με τα παιδιά του Στυλιανό και Αθηνά.

Ο Νίκος Ανετόπουλος ανέλαβε για λογαριασμό του το εργαστήριο, που είχαν ανοίξει τα αδέλφια Βαγγέλης και Νίκος μέχρι το 1980, οπότε το έκλεισε λόγω συνταξιοδότησης.

Το 1988 η οικογένεια Βαγγέλη Ανετόπουλου δημιούργησε στο Μαλάκι του Δήμου Βόλου, 12 χιλιόμετρα από το κέντρο του Βόλου και επί της οδού Βόλου-Καλών Νερών, σε χώρο εκτάσεως 4 στρεμμάτων, τις απαραίτητες εγκαταστάσεις για τη λειτουργία του μη κερδοσκοπικού Οργανισμού, με στόχο την εξέλιξη της αρχαιότερης τέχνης της αγγειοπλαστικής, την οποία επί 230 συνεχή χρόνια υπηρετεί η οικογένεια.

Στον χώρο υπάρχουν:

• Μία αίθουσα Μουσείο παλαιών κεραμικών από το 1850 έως το 1960.
• Μία αίθουσα κεραμικών, που προέκυψαν από τα ετήσια διεθνή συμπόσια που πραγματοποιούνται στον χώρο.
• Μία αίθουσα με οπτικοακουστικό εξοπλισμό.
• Ειδικός εξωτερικός χώρος, κατάλληλα διαμορφωμένος που προορίζεται για τις διεθνείς εκθέσεις κεραμικής.
• Υπάρχουν ακόμη σε ξεχωριστό χώρο εγκαταστάσεις εργαστηρίου (καμίνι), όπου παράγονται αντίγραφα ερυθρόμορφων και μελανόμορφων αγγείων.
• Στον ίδιο χώρο είναι η έδρα και τα γραφεία της Ακαδημίας Αρχαίας και Σύγχρονης Ελληνικής Κεραμικής, που ιδρύθηκε το 2021 με Πρόεδρο τον Βαγγέλη Ανετόπουλο.
• 

Κύριος στόχος της οικογένειας είναι να γίνει Κρατική Σχολή Κεραμικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.