Επίθεση γοητείας της Τουρκίας με «ομήρους» τις ευρωπαϊκές τράπεζες

Η αθέατη πλευρά της πρόσκληση της Άγκυρας στην Αθήνα για επανέναρξη των διερευνητικών επαφών

Αν δεν ήταν στο… φόρτε της (δυστυχώς, κυριολεκτικά) η διασπορά του κορωνοϊού στην Ελλάδα, το θέμα της επανέναρξης των διερευνητικών επαφών της Ελλάδας με την Τουρκία θα γέμιζε σχεδόν κατ΄ αποκλειστικότητα τις στήλες των ηλεκτρονικών και έντυπων ΜΜΕ. Ωστόσο η είδηση δεν βρίσκεται σε αυτό καθ’ αυτό το γεγονός, όσο στο τι προσδοκά η Αθήνα από την επανεκκίνηση της διπλωματικής διαδικασίας. Η απάντηση;  Ένα τίποτα με μπόλικο… καθόλου!

Του Ν.ΤΕ.

Λίγες ώρες αφ’ ότου το πρωί της περασμένης Δευτέρας η  Άγκυρα εξαπέλυσε μία επίθεση γοητείας μέσω της δημόσιας πρόσκλησής της στην Αθήνα για επανέναρξη των διερευνητικών επαφών η ηλεκτρονική έκδοση της «Α», το iapopsi.gr, έκανε λόγο για «τουρκική κουτοπονηριά».

Η επίσημη παραλαβή από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών της  πρόσκλησης που είχε προαναγγείλει το «γεράκι» της τουρκικής διπλωματίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, και η ανακοίνωση αργά το ίδιο βράδυ της οριστικοποίησης του «ραντεβού» για τις 25 Ιανουαρίου στην Κωνσταντινούπολη, δεν αλλοιώνουν τον χαρακτηρισμό περί κουτοπονηριάς. Και δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά καθώς ο Τούρκος ΥΠ.ΕΞ. από τη μία πλευρά ανοίγει τη βεντάλια των απαιτήσεων και κάνει λόγο για διάλογο με την Ελλάδα επί ΟΛΩΝ των θεμάτων κι από την άλλη βγάζει τη γλώσσα στις Βρυξέλλες για τις επαπειλούμενες κυρώσεις.

«Η απειλητική γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε εναντίον μας στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, ήταν η αιτία να ξεχειλίσει το ποτήρι. Αντιδράσαμε και αν ξανασυμβεί θα το ξανακάνουμε. Το μικρό διάστημα Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου έδειξε ότι η κλιμάκωση δεν θα φέρει αποτέλεσμα σε κανέναν και στη Σύνοδο του Δεκεμβρίου η ΕΕ υιοθέτησε μια πιο ήπια γλώσσα». Αυτό μήνυσε ο Μ. Τσαβούσογλου μία ημέρα μετά από την επισημοποίηση του 61ου διερευνητικού γύρου των συνομιλιών με την Ελλάδα, έχοντας απέναντί του τους πρεσβευτές των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΤΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗ ΒΕΝΤΑΛΙΑ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΣΕ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ 

(Συ)ζητούν τον ουρανό με τα άστρα

Αυτό και μόνο αρκεί για να επιβεβαιωθεί η πεποίθηση ότι τα ευρωπαϊκά χάδια δεν συνετίζουν αντιθέτως αποθρασύνουν την Άγκυρα, που στο ραντεβού της 25ης Ιανουαρίου αναμένεται να (συ)ζητήσει τον ουρανό με τα άστρα από την Αθήνα.

Περίπου το προανήγγειλε το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu που με αφορμή την επανεκκίνηση των διπλωματικών διαδικασιών περιέγραψε σε σχετικό δημοσίευμά του ούτε μία, ούτε δύο, αλλά συνολικά 7 «θεματικές» που η Τουρκία θεωρεί προβληματικές και θα τις θέσει προς «ολοκληρωμένη επίλυση».

Οι έξι εντοπίζονται στο Αιγαίο και αφορούν την υφαλοκρηπίδα, τα χωρικά ύδατα, τον εναέριο χώρο, την αποστρατικοποίηση των νησιών, το καθεστώς νησίδων/βραχονησίδων και τα κέντρα εναέριας κυκλοφορίας (FIR) μαζί με τη δικαιοδοσία επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στο αρχιπέλαγος. Την έβδομη απαίτησή τους οι Τούρκοι τη «χωροθετούν» στην Ανατολική Μεσόγειο και αφορά την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, θέμα για το οποίο επιζητούν –όπως λένε– μία «δίκαιη λύση» που θα προστατεύει(;) τα δικαιωμάτων του ψευδοκράτους στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.

Η ελληνική στάση και το τουρκικό «υπερόπλο»

Στον τουρκικό μαξιμαλισμό, η Ελλάδα ορθώς απαντά με αμετακίνητο τόνο ότι το μοναδικό προς συζήτηση θέμα με τους γείτονες είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας μεταξύ των δύο κρατών στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα σε «φίλους» και «εχθρούς» πως η τουρκική τοποθέτηση ότι η ατζέντα είναι «ευρεία» δεν συνάδει με την πραγματικότητα.

Τώρα, το ποιοι φίλοι-εταίροι θα συνταχθούν με την Ελλάδα στην διελκυστίνδα της με την Τουρκία είναι ένα ζήτημα που θέλοντας και μη πονοκεφαλιάζει το Μέγαρο Μαξίμου. Και αυτό διότι η διεξαγωγή του 61ου γύρου των διερευνητικών επαφών δεν δείχνει να καταλήγει σε ένα win-win αποτέλεσμα αντιθέτως μοιάζει διλληματική.

Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι ο πληθωρισμός των τουρκικών απαιτήσεων είναι προσχηματικός καθώς η Άγκυρα γνωρίζει ότι η ελληνική διπλωματία δεν θα συναινέσει σε συνομιλίες «πειρατικού» τύπου. Με τη στρατηγική αυτή η Άγκυρα επιδιώκει να κερδίσει χρόνο ώστε να ιχνηλατήσει όσο μπορεί τις πρώτες ενδείξεις της νέας αμερικανικής διακυβέρνησης Μπάιντεν, αλλά και να φτάσει όσο πιο κοντά γίνεται στην ευρωπαϊκή Σύνοδο του Μαρτίου κατηγορώντας την Αθήνα για αδιαλλαξία και έλλειψης πνεύματος συνεννόησης.

Κάπου εδώ «κολλάνε» και οι έμμεσες απειλές Τσαβούσογλου προς τις Βρυξέλλες που λέγαμε παραπάνω ότι αν η Ε.Ε. τολμήσει να καταγγείλει έστω και λεκτικά (σ.σ. γιατί κυρώσεις δεν έχουμε δει ακόμη) τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, τότε και η Άγκυρα θα καταφύγει εκ νέου στη διπλωματία των κανονιοφόρων, όπως έκανε μέχρι πρότινος.

Φυσικά το καθεστώς Ερντογάν ξέρει ότι έχει κι έναν ισχυρότερο μοχλό πίεσης των Βρυξελλών. Αυτός δεν είναι άλλος από την έκθεση των ευρωπαϊκών τραπεζών στην βαριά νοσούσα τουρκική οικονομία. Το παραδέχτηκε η ίδια η Κομισιόν δια στόματος του αντιπροέδρου της Βάλντις Ντομπρόφσκις, ο οποίος απαντώντας σε σχετική ερώτηση της Ελληνίδας ευρωβουλευτού Εύας Καϊλή ανέφερε ότι η έκθεση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της Ε.Ε. στην Τουρκία κυμαίνεται γύρω στα 102 δισ. δολάρια και αντιπροσωπεύει το 71% του συνόλου της έκθεσης των ξένων τραπεζών -που παρέχουν στοιχεία στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών- στην Τουρκία. Το μεγάλο πρόβλημα το έχουν κυρίως οι ισπανικές, οι γαλλικές, οι γερμανικές και οι ιταλικές τράπεζες, δηλαδή οι χώρες που δίνουν τον τόνο σε κάθε απόφαση –πολιτική, δημοσιονομική, διπλωματική– που παίρνει η Ένωση. Πόσο πιθανό είναι, λοιπόν, να τραβήξουν οι Ευρωπαίοι τα αυτιά της Τουρκίας όταν το τραπεζικό  άνοιγμά τους στην γείτονα είναι όσο σχεδόν το 1/3 του ελληνικού δημόσιο χρέους; Όσο πιθανό είναι να πάρει… περισπωμένη η προπαραλήγουσα όταν η λήγουσα είναι μακρά, που θα έλεγε κι ο αείμνηστος Μπιθικώτσης.

 

 

 

 

Διαβάστε επίσης

Χρησιμοποιούμε cookies για λόγους στατιστικών & επισκεψιμότητας Συμφωνώ Περισσότερα