Ερντογάν-Μητσοτάκης (μέρος 5): Η ύβρις προς την Ιστορία και η παρακαταθήκη του Ατατούρκ

Γράφει η «Άγρια Μέλισσα» (*)   

Λίγο πριν ολοκληρωθεί το σόου της υποταγής, ο Έλληνας Πρωθυπουργός επέλεξε να προσβάλει βάναυσα την ιστορική μνήμη του Έθνους. Μίλησε για την ανάγκη «…να τιμήσουμε την παρακαταθήκη του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Kemal Atatürk».

Είναι ποτέ δυνατόν; Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας «τιμά» την παρακαταθήκη του σφαγέα του Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού; Να τιμήσουμε την παρακαταθήκη του ηθικού και φυσικού αυτουργού της σκληρότερης φάσης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας;

Η παρακαταθήκη του Συμφώνου της Άγκυρας (1930) ήταν η απόφαση της Ελλάδας να παραιτηθεί οριστικά από τις τεράστιες περιουσίες 1,5 εκατομμυρίου Ελλήνων προσφύγων. Διαγράψαμε τα δικαιώματα των θυμάτων για να αγοράσουμε την ειρήνη. Μήπως αυτή η θλιβερή ιστορική αναδρομή σηματοδοτεί έναν νέο συμψηφισμό; Τότε δώσαμε τις περιουσίες, τώρα θα δώσουμε τις θάλασσές μας;

Στην Τουρκία, ο Ατατούρκ είναι αυτός που «έριξε τους Έλληνες στη θάλασσα» το 1922. Σε τουρκικά εμβατήρια, όπως αυτό της Σμύρνης που τραγουδάει ο Ερντογάν, δοξάζεται η εκδίωξη των Ελλήνων. Είναι διαδεδομένο στην Τουρκία το ειρωνικό σχόλιο ότι ο Ατατούρκ «έμαθε στους Έλληνες κολύμπι».

Πώς μπορεί ένας Έλληνας Πρωθυπουργός να «τιμά» έναν άνθρωπο του οποίου η βασική παρακαταθήκη είναι η εθνοκάθαρση του Ελληνισμού;.

Όταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός «τιμά» αυτόν τον άνθρωπο, ακούγεται στους απογόνους των προσφύγων ως απόλυτη ύβρις. Είναι το απόλυτο ξέπλυμα. Δίνει στον Ερντογάν το δικαίωμα να αισθάνεται ότι δεν οφείλει ούτε μισή συγγνώμη για την εθνοκάθαρση, αφού η ίδια η Ελλάδα υποκλίνεται στον ιδρυτή του τουρκικού κράτους.

(*) Η «Άγρια Μέλισσα» είναι δικηγόρος αρθρογράφος