
Γαλλία: Νέες μαρτυρίες για το στέλεχος υπουργείου που κατηγορείται για χορήγηση διουρητικού σε 240 γυναίκες
Οι φερόμενες επιθέσεις φέρεται να έγιναν κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων πρόσληψης, με τις έρευνες να έχουν ξεκινήσει από το 2018
Η υπόθεση που απασχολεί τις γαλλικές αρχές επανέρχεται με νέες μαρτυρίες: περισσότερες από 240 γυναίκες έχουν ενταχθεί στη δικογραφία σε σχέση με φερόμενη διασπορά ισχυρού, παράνομου διουρητικού κατά συνεντεύξεων πρόσληψης στο υπουργείο Πολιτισμού.
Στο στόχαστρο βρίσκεται ο Christian Nègre, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, που κατηγορείται ότι επί περίπου μία δεκαετία πρόσφερε καφέ ή τσάι αναμεμειγμένο με την ουσία προκαλώντας έντονη ανάγκη για ούρηση και σωματική αδιαθεσία. Οι έρευνες ξεκίνησαν το 2018 μετά από καταγγελία συνάδελφου και στην αστυνομική δικογραφία βρέθηκε αρχείο με τίτλο «Experiments» όπου σημειώνονταν ημερομηνίες, δόσεις και «αντιδράσεις».
Η Sylvie Delezenne, που έδωσε συνέντευξη το 2015, θυμάται: «Δεν ήξερα ότι κάτι τέτοιο μπορούσε να συμβεί σε μια συνέντευξη». Λίγη ώρα μετά τον καφέ που δέχτηκε ένιωσε ταχυπαλμίες, ζάλη και ανάγκη για τουαλέτα και κατέληξε να ουρήσει δημόσια, ενώ -όπως περιγράφει- ο Nègre στάθηκε δίπλα της με το σακάκι του για να τη «σκεπάσει». Αργότερα η αστυνομία βρήκε το όνομά της σε excel αρχείο του υπόπτου, μαζί με σημειώσεις και φωτογραφίες των ποδιών της.
Άλλες καταγγέλλουσες περιγράφουν παρόμοιες επιδιώξεις απομάκρυνσης από δημόσιες τουαλέτες και συμπεριφορές που προσομοιάζουν με πειραματισμό: στην περίπτωση της Anaïs de Vos ο Nègre φέρεται να τη ρωτάει «Χρειάζεσαι πιπί;» ενώ την οδηγούσε προς την όχθη του Σηκουάνα, πριν εκείνη τελικά βρέξει τα ρούχα της σε καφέ προσπαθώντας να φτάσει στην τουαλέτα. Η Émilie, όπως υπογράφει λόγω νομικών περιορισμών, θυμάται ότι η κρίση σταμάτησε μόνο όταν επέστρεψαν στην ιδιωτική τουαλέτα στο γραφείο του.
Ο Nègre τέθηκε υπό επίσημη διερεύνηση το 2019 για σειρά αδικημάτων, μεταξύ των οποίων η χορήγηση ουσιών και η σεξουαλική επίθεση· απομακρύνθηκε από τη δημόσια υπηρεσία αλλά εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα εν αναμονή δίκης. Οι καταγγέλλουσες επισημαίνουν την ψυχική επιβάρυνση από την πολύχρονη καθυστέρηση: «Έξι χρόνια μετά, ακόμη περιμένουμε δίκη. Αυτό δεν είναι δικαιοσύνη», λέει η Émilie, ενώ η υπόθεση ανοίγει ευρύτερο δημόσιο διάλογο για τη «χημική υποβολή» και την προστασία υποψηφίων σε διαδικασίες πρόσληψης.
