Η διαφορά Ότο-Γιοβάνοβιτς

Η Εθνική ομάδα με τους  πιτσιρικάδες στη σύνθεσή της έχει δείξει πολύ καλά στοιχεία. Άλλο όμως να παίζεις καλό και θεαματικό ποδόσφαιρο και άλλο να παίρνεις αποτελέσματα. Για την Ελλάδα έχει αποδειχθεί περίτρανα από το έπος του 2004, πως μεγάλη δύναμή της είναι η αμυντική λειτουργία. Εκεί στηρίχτηκε ο Ότο Ρεχάγκελ κι έκανε το ποδοσφαιρικό του θαύμα. Ο Γερμανός προπονητής έμεινε στον πάγκο της εθνικής για εννέα χρόνια: 106 παιχνίδια με το 50% των νικών (53) με 23 ισοπαλίες και 30 ήττες.

Κύριο μέλημά του ήταν να μην μένουν κενά από το κέντρο και προς την μεγάλη περιοχή της Εθνικής. Ζητούμενο οι αλληλοκαλύψεις σε διάφορα τετράγωνα του αγωνιστικού χώρου.

Ο Ρεχάγκελ είχε χωρίσει σε ζώνες το μισό του γηπέδου, όπου αμυνόταν η Εθνική. Και πάνω εκεί χώριζε τομέα ευθύνης σε κάθε παίκτη. Με την αλληλοκάλυψη να είναι το ζητούμενο. Πρώτα τον ενδιέφερε πως δεν θα είχε τρύπες στην άμυνα. Αντίθετα ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς θέλει ποδόσφαιρο κατοχής. Μόνο που αυτό τελικά δεν… βγαίνει.