ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ-ΝΤ’ ΕΣΤΕΝ: Εις μνήμην…

Η απώλεια του Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν είναι μία αφορμή να επανεπιβεβαιωθεί η πολιτική σοφία του Κωνσταντίνου Καραμανλή να γίνει η Ελλάδα συμμέτοχος στο όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης

Λίγο πριν «δύσει» η δεύτερη μέρα του Δεκέμβρη, τα γαλλικά ραδιόφωνα ανακοίνωσαν ότι ο πρώην πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, εγκατέλειψε τα εγκόσμια –νικημένος από επιπλοκές που του προκάλεσε ο κορωνοϊός, αλλά πλήρης ημερών– σε ηλικία 94 ετών.

Πολλά πρόλαβαν να γραφτούν στο διαδίκτυο για τον άνθρωπο που δεν φοβήθηκε να συγκρουστεί με τους «Γκωλικούς», έστω κι αν αυτό τού στοίχησε την «καρατόμησή» του. Ακόμη περισσότερα θα γραφτούν στον ελληνικό έντυπο Τύπο αυτό το Σαββατοκύριακο που θα θυμηθεί ιστορικές στιγμές του εμβληματικού Γάλλου πολιτικού που είχαν άρωμα Ελλάδας.

Όπως, για παράδειγμα, η διάθεση του προεδρικού αεροσκάφους του Ντ’ Εστέν στον φίλο του Κωνσταντίνο Καραμανλή, προκειμένου ο Εθνάρχης να επιστρέψει στην Ελλάδα στις 24 Ιουλίου του 1974  και να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας μετά την επτάχρονη δικτατορία. Ή, ακόμη, τη συμβολή του Ντ’ Εστέν στην είσοδο της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ (τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση), ο οποίος στη διάρκεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων άσκησε ένα ιδιότυπο βέτο στους εταίρους που δεν ήταν ένθερμοι οπαδοί της ελληνικής ένταξης λέγοντας το παροιμιώδες ότι «δεν θα αφήσουμε τον Πλάτωνα να περιμένει».

Γι’ αυτό και τούτο το σημείωμα δεν έχει σκοπό να αποτελέσει ακόμη έναν δημοσιογραφικό επικήδειο για τον διεθνούς εμβέλειας πολιτικό που «έφυγε». Είναι κυρίως μία αφορμή να επανεπιβεβαιωθεί η πολιτική σοφία του Κωνσταντίνου Καραμανλή να γίνει η Ελλάδα συμμέτοχος στο όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης και μέσω αυτής να αφήσει πίσω της την «Ψωροκώσταινα» και να θωρακιστεί πολιτικά και οικονομικά.

Τα οφέλη εκείνης της επιλογής τα ένιωσαν στο πετσί τους οι Έλληνες όχι τόσο στα χρόνια της ευδαιμονίας των επιδοτήσεων, των ΜΟΠ και του «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά», όσο στα δύσκολα που ακολούθησαν όλη την περασμένη δεκαετία. Από την κρίση χρέους και τον κίνδυνο να «πεταχτεί» η Ελλάδα εκτός ευρώ. Από τις επαναλαμβανόμενες κρίσεις με την Τουρκία, όπου ακόμη κι αν η Ε.Ε. συχνά δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων –έρχεται και Σύνοδος Κορυφής για τα ελληνοτουρκικά– εντούτοις αποτελούσε ανέκαθεν ένα ισχυρό αντίβαρο που ανακόπτει τη φόρα της αχαλίνωτης Άγκυρας.

Τα νιώθουμε, κυρίως, τώρα που εν μέσω του πανδημικού κυκεώνα, η Ελλάδα ως μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας θα τύχει της υγειονομικής (βλ. εμβόλιο) και της οικονομικής (βλ. Ταμείο Ανάκαμψης) αρωγής της Ένωσης. Η πρόσβαση στο εμβόλιο-«ασπίδα» κατά του φονικού ιού και η πρόσβαση σε σωτήρια κονδύλια δεν θα ήταν εύκολη, αν η Ελλάδα δεν βρισκόταν κάτω από την μπλε «ομπρέλα» με τα 12 κίτρινα αστέρια.

Αυτά τα «αστέρια» οραματίστηκαν και ο Ντ’ Εστέν και ο Καραμανλής, που δεν αποκλείεται τώρα να συζητούν εκεί ψηλά στους ουρανούς, παρέα μαζί με μία άλλη Γαλλίδα, ερωτευμένη κι αυτή με την Ελλάδα, τη Ζακλίν Ντε Ρομιγί. Την καθηγήτρια που παραφράζοντας τον Ευριπίδη προέτρεπε να «πάρουν τον λόγο εκείνοι που θέλουν, εκείνοι που μπορούν, να προτείνουν κάτι καλό για την πατρίδα».

Καλό ταξίδι, Πρόεδρε…

 

Διαβάστε επίσης

Χρησιμοποιούμε cookies για λόγους στατιστικών & επισκεψιμότητας Συμφωνώ Περισσότερα