Καραμίχας στην εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Το «πανωγράψιμο» δεν το εφηύραν οι αγρότες
«Δυστυχώς σε αυτό συμμετείχαν υπάλληλοι κι από το δημόσιο τομέα - Δεν ήτανε μόνο ελληνικό φαινόμενο αυτό», ανέφερε ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ
Στο φαινόμενο του «πανωγραψίματος» και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε επί χρόνια το σύστημα των αγροτικών ενισχύσεων αναφέρθηκε ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ, Τζανέτος Καραμίχας, καταθέτοντας στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
Όπως είπε, μέχρι το 2006 υπήρχε το λεγόμενο «πανωγράψιμο», τονίζοντας ότι δεν ήταν εφεύρεση των αγροτών. Αντιθέτως, όπως υποστήριξε, την πρακτική αυτή την είχαν ξεκινήσει οι μεταποιητές, οι οποίοι και αποκόμιζαν το μεγαλύτερο όφελος. «Δυστυχώς σε αυτό συμμετείχαν υπάλληλοι κι από το δημόσιο τομέα. Οι ελεγκτές δηλαδή, στελέχη των διευθύνσεων Γεωργίας που ήταν επιφορτισμένοι με τους ελέγχους, συνέπρατταν με τους μεταποιητές και βρίσκανε και τους κατάλληλους παραγωγούς, και γινότανε όλα αυτά που γινόντουσαν όλες αυτές οι στρεβλώσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «δεν ήτανε μόνο ελληνικό φαινόμενο αυτό».
Μάλιστα, όπως αποκάλυψε, όταν ανέλαβε την προεδρία της ΠΑΣΕΓΕΣ το 2000, ενημερώθηκε από το γραφείο Βρυξελλών ότι η Ελλάδα βρισκόταν έκτη σε σχετική κατάταξη, πίσω από χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και, όπως είπε, «νομίζω οι Άγγλοι».
Σε ερώτηση του βουλευτή Μακάριου Λαζαρίδη αν η υπόθεση που εξετάζει σήμερα η επιτροπή συνιστά «σκάνδαλο», ο κ. Καραμίχας απάντησε πως τότε οι πρακτικές αυτές δεν είχαν τη μορφή οργανωμένης δομής, σε αντίθεση –όπως άφησε να εννοηθεί– με όσα ερευνώνται σήμερα. «Τότε, δεν είχανε τη μορφή της οργάνωσης, του κάτι οργανωμένου, σε σχέση με το σημερινό, που βεβαίως, εάν έχουν φαγωθεί αυτά τα λεφτά που λέει η ευρωπαϊκή εισαγγελία, τι αλλιώς μπορεί να είναι από σκάνδαλο δηλαδή; Πώς μπορούμε να το βαπτίσουμε δηλαδή;».
Ακολούθησε έντονος διάλογος μεταξύ των δύο:
Μ. Λαζαρίδης: Πέρα από τη σύμπραξη των αγροτών με τους μεταποιητές, αναφέρατε και υπαλλήλους του ελληνικού δημοσίου. Αυτό δηλαδή δεν είναι μια συμμορία; Όταν γίνονται 600.000 δηλώσεις ΟΣΔΕ, προφανώς θα υπάρξουν και παραβατικοί. Αλλά εδώ μας περιγράψετε παραβατικές συμπεριφορές που στην ουσία με τους σημερινούς όρους θα μπορούσαμε εύκολα να πούμε ότι κι αυτή μια εγκληματική οργάνωση ήταν.
Τζ. Καραμίχας: Μα, ήταν μεμονωμένα αυτά.
Μ. Λαζαρίδης: Θεωρώ ότι όλο αυτό που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια, και τότε, αυτό, ήτανε εγκληματική οργάνωση, την οποία ήρθε και αμνήστευσε το ΠΑΣΟΚ με το νόμο που χάρισε δισεκατομμύρια δραχμές στους συνεταιρισμούς και την ΠΑΣΕΓΕΣ.
Τζ. Καραμίχας: Στην ΠΑΣΕΓΕΣ δεν χάρισε. Αν ήτανε ένα «ρίξιμο» από εταιρεία σε εταιρεία, αυτό είναι απάτη. Όταν πρόκειται για το κράτος, εάν δεν συμμετάσχουν και υπηρεσιακοί παράγοντες δεν γίνεται. Και η διαφορά του σκανδάλου με την απάτη είναι όταν το σκάνδαλο αφορά το Δημόσιο. Όταν όμως πρόκειται περί δημοσίου χρήματος είναι σκάνδαλο. […] Το ερώτημα είναι ποιος το καθοδηγεί όλο αυτό. Γιατί, είναι πολλά τα λεφτά. Δεν είναι ότι πήρε ένα χιλιάρικο ο αγρότης του χωριού σας.
Μ. Λαζαρίδης: Η σύμπραξη πάντως μεταποιητών με αγρότες, και με την εμπλοκή Δημοσίου, δεν είναι ιδιώτες. Δεν είναι απάτη. Είναι σκάνδαλο.
Τζ. Καραμίχας: Ο μεταποιητής με τον αγρότη, ιδιώτης είναι, αλλά δημόσιο χρήμα εκμεταλλεύονται και αυτοί βέβαια.
Μ. Λαζαρίδης: Η εμπλοκή δημοσίων λειτουργών τι είναι; Φεύγει από το «ιδιώτης». Άρα είναι σκάνδαλο.
Τζ. Καραμίχας: Σκάνδαλο είναι. Αυτό γινόταν με τέτοιο τρόπο, που δεν βρέθηκε ποτέ και δεν εξέθεσε και τη χώρα.
Μ. Λαζαρίδης: …ή γιατί κάποιοι δεν ήθελαν να βρεθούν…
Απαντώντας σε ερωτήσεις της εισηγήτριας της μειοψηφίας, Μιλένας Αποστολάκη, ο κ. Καραμίχας εξήγησε ότι μέχρι το 2006 οι έλεγχοι γίνονταν χωρίς γεωχωρικά δεδομένα. «Ήταν κατά δήλωση. Ό,τι δήλωνε ο κάθε παραγωγός», σημείωσε, προσθέτοντας ότι οι Ενώσεις είχαν γνώση της τοπικής πραγματικότητας, γεγονός που λειτουργούσε ως άτυπο φίλτρο. Όπως είπε, ήταν δύσκολο «ένας που είχε 10 στρέμματα να τα κάνει 100».
Υπενθύμισε, επίσης, ότι μέχρι το 2015 οι λίστες με τις επιδοτήσεις αναρτώνταν δημόσια στα χωριά, σε καφενεία και κοινοτικά καταστήματα, κάτι που λειτουργούσε ως κοινωνικός έλεγχος. Στο ερώτημα τι θα συνέβαινε αν ίσχυε κάτι τέτοιο σήμερα, απάντησε: «προφανώς θα βλέπανε ότι ο “Καραμίχας” δεν είναι αγρότης, δεν είναι από το συγκεκριμένο χωριό, δεν έχει ζώα, δεν έχει τις προϋποθέσεις για να πάρει επιδότηση. Αυτό θα γινότανε».
