Καταναλωτές και επενδυτές θα κρίνουν το ύψος της ύφεσης

Ακόμη κι αν κάποιος «μοίραζε» απευθείας ζεστό χρήμα, αυτό μάλλον θα πήγαινε στα σεντούκια και στα στρώματα για την ώρα της ανάγκης

Έμπειροι οικονομολόγοι επιμένουν ότι ο καταλύτης που θα συγκρατήσει ή θα απογειώσει την επερχόμενη ύφεση είναι το πώς θα αποφασίσουν να συμπεριφερθούν οι επενδυτές και οι καταναλωτές.

Σε ό,τι αφορά για παράδειγμα τους επενδυτές, είναι δεδομένο ότι το άδηλο λόγω κορωνοϊού μέλλον της ελληνικής οικονομίας προσγείωσε ανώμαλα τις προσδοκίες της Ελλάδας για άντληση ικανοποιητικών εσόδων από τη δεξαμενή των αποκρατικοποιήσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ ο φετινός στόχος ήταν να εισέλθουν στα κρατικά ταμεία κάτι λιγότερο από 2,5 δισ. ευρώ προερχόμενα από ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, τα πραγματικά έσοδα δεν θα ξεπεράσουν τα  €350.000.000-€400.000.000, με την κυβέρνηση να μεταθέτει τα  προγραμματισμένα προς πώληση «ασημικά» σε χρόνο επενδυτικά συμφερότερο.

Το θέμα είναι ότι η συμπεριφορά των καταναλωτών, ενώ μοιάζει πιο «ευανάγνωστη», είναι στην πραγματικότητα πιο σύνθετη. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι οι κυβερνητικές δράσεις στήριξης της πραγματικής οικονομίας που παίρνουν αυτόνομα οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, μαζί με τα «πακέτα» που θα ριχτούν υπό οποιαδήποτε μορφή (αγορά 750 δισ. ευρώ σε χρέος μεμονωμένων κυβερνήσεων από την ΕΚΤ, επιδοτήσεις επιχειρήσεων για να αποφευχθούν οι απολύσεις, χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας κ.λπ.), θα υφάνουν ένα δίχτυ ασφαλείας για τα νοικοκυριά που δεν θα υποστούν τις εισοδηματικές απώλειες της περιόδου των μνημονίων. Το αν, τώρα, αυτά τα εισοδήματα που δεν θα χαθούν θα διοχετευτούν και στην κατανάλωση. είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα.

Διότι οι έμπειροι αναλυτές επιμένουν ότι ακόμη κι αν κάποιος «μοίραζε» απευθείας ζεστό χρήμα, αυτό μάλλον θα πήγαινε στα σεντούκια και στα στρώματα για την ώρα της ανάγκης, παρά θα μετατρεπόταν σε εμπορικό τζίρο που θα έκανε τη ρόδα να γυρίσει.

Απόδειξη; Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι στο α΄ τρίμηνο του έτους (Ιανουάριος-Μάρτιος 2020) τα δημόσια έσοδα από ΦΠΑ –δηλαδή από την κατανάλωση– έχουν κάνει μεγαλοπρεπή «βουτιά». Πότε συνέβη αυτό; Σταδιακά από τον Γενάρη μέχρι και τον Μάρτιο που έγινε το ελληνικό lockdown.

Το κερασάκι στην τούρτα; Τον ενδιάμεσο μήνα τριμήνου, τον Φεβρουάριο, ο δείκτης οικονομικού κλίματος είχε αναρριχηθεί στο υψηλότερο σκαλοπάτι του από τον Ιανουάριο 2001, με την καταναλωτική εμπιστοσύνη να είναι τον ίδιο μήνα μεγαλύτερη από ό,τι ήταν τον Αύγουστο του 2000!!!

Επομένως, όταν υπερίπταται η αβεβαιότητα, η κατανάλωση μπαίνει στην… καραντίνα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την παγκόσμια οικονομία.

 

 

Διαβάστε επίσης