Κέντρο απεξάρτησης των εφήβων από το κινητό άνοιξε στην Σεούλ

Ο εθισμός των νέων στα smartphones έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας

Κατασκηνώσεις απεξάρτησης από τη χρήση κινητών τηλεφώνων λειτουργούν στη Νότια Κορέα,και συγκεκριμένα στη Σεούλ, όπου ο εθισμός των εφήβων στα κινητά τηλέφωνα έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας.

Η 16χρονη Γιο Τσάε Ριν κατάλαβε ότι έπρεπε να μπει σε μια τέτοια κατασκήνωση μια νύχτα, γύρω στις 4, όταν σήκωσε το κεφάλι της από το κινητό και συνειδητοποίησε ότι το χρησιμοποιούσε ασταμάτητα τις τελευταίες 13 ώρες.

Στην κατασκήνωση, σε μια όμορφη εξοχική τοποθεσία γεμάτη πράσινο, η Γιο και οι υπόλοιποι έφηβοι άφησαν τελείως τα κινητά τους και ασχολήθηκαν με δραστηριότητες στη φύση και ομαδικά παιχνίδια. Κάθε ημέρα συνομιλούσαν με ειδικούς, ώστε να καταλάβουν τις ρίζες του εθισμού τους και να βρουν τρόπους να τον υπερβούν, ενώ η ημέρα έκλεινε με διαλογισμό. Εξετάζοντας το πρόβλημα, κάποια παιδιά ανέφεραν ότι ο φόρτος των μαθημάτων τούς προξενεί άγχος και χρησιμοποιούν το κινητό ως αγχολυτικό. «Οταν πιάνω το κινητό, ξεχνάω προσωρινά το άγχος», είπε η 16χρονη Λι Γουό Ριν. «Αλλά τη στιγμή που το αφήνω, μου ξανάρχονται αυτά που με στενοχωρούσαν. Είναι φαύλος κύκλος».

Ο διευθυντής της κατασκήνωσης, Γιο Σουν Ντουκ, λέει ότι τις πρώτες ημέρες χωρίς τις συσκευές, τα παιδιά έχουν «μια όψη αγωνίας» στο πρόσωπο. Αγωνία γι’ αυτά που «χάνουν» αποσυνδεόμενα από τη μόνιμη ροή επικοινωνίας με τους φίλους τους και τη μόνιμη αλληλεπίδραση με τις αγαπημένες τους εφαρμογές. «Επειτα από δύο-τρεις ημέρες γαληνεύουν», προσθέτει. Στη χώρα που κατασκευάζει μερικές από τις γνωστότερες μάρκες κινητών, το 30% των παιδιών κάνει υπερβολική χρήση τους. Μετά την επιστροφή της από την κατασκήνωση, η Γιο είναι πλέον ικανή να περιορίσει τη χρήση του κινητού στις δύο με τρεις ώρες καθημερινώς. Κυρίως, έχει ανακτήσει τον έλεγχο της ζωής της. «Πριν, ακόμη και αν σκεφτόμουν ότι έπρεπε να σταματήσω, δεν μπορούσα. Τώρα, αν θέλω να σταματήσω, σταματάω αμέσως», λέει, αλλά προσθέτει ότι οι επιδράσεις του προγράμματος απεξάρτησης δεν ήταν εξίσου θετικές για όλα τα παιδιά.

Οσα είχαν πάει στην κατασκήνωση έπειτα από πίεση των γονιών τους και χωρίς να το θέλουν πραγματικά, δεν έβλεπαν την ώρα να επιστρέψουν στα ίδια. «Οταν ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα, μία από τις συγκατοίκους μου ούτε καν χαιρέτησε», λέει η Γιο. «Εφυγε τρέχοντας για να πάρει στα χέρια το κινητό της».

Διαβάστε επίσης