ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Εκλογές του χρόνου. Τον πιστεύει κανείς;

Το ερώτημα που πλανάται ακόμη κι εντός της κυβέρνησης είναι το πότε θα αποφασίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να κάνει τις ερχόμενες εθνικές εκλογές. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις του επιμένει ότι οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους, δηλαδή πριν από το Πάσχα του 2027.

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Το Πάσχα του 2027 πέφτει την Κυριακή 2 Μαΐου. Κάτι που σημαίνει ότι είτε την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, είτε την πρώτη του Απριλίου θα πάμε να ψηφίσουμε. Τουλάχιστον με βάση τα όσα υποστηρίζει ο κ. Μητσοτάκης σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις του. Εάν χρειαστούν δεύτερες εκλογές, τότε υπάρχει χρόνος να διεξαχθούν αμέσως μετά το Πάσχα και σίγουρα πριν η χώρα μας αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το δεύτερο εξάμηνο του 2027, ξεκινώντας από την 1^η Ιουνίου.

Την ίδια ώρα κι ενώ ο πρωθυπουργός επίμονα προσδιορίζει τις εκλογές στην Άνοιξη του ’27, υπάρχουν ένα σωρό στελέχη του κυβερνώντος κόμματος (υπουργοί, βουλευτές, κομματικοί παράγοντες), οι οποίοι στις συζητήσεις του με τους δημοσιογράφους υποστηρίζουν την εκτίμηση πως ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να κοιμίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους, με το να δηλώνει κάθε τρεις και λίγο ότι «οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους». Μάλιστα δεν είναι λίγοι αυτοί που δίνουν και ημερομηνίες με πιθανότερες τις δύο πρώτες Κυριακές του Οκτωβρίου, δηλαδή στις 4 και 11 Οκτωβρίου. Το σκεπτικό όλων όσων επιμένουν ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν εντός του Οκτωβρίου έχει να κάνει ότι μία κυβέρνηση μετά από επτά χρόνια στην εξουσία κι ενώ έχει τεράστιες απώλειες και προς τα δεξιά και προς το κέντρο, πολύ δύσκολα θα μπορεί να ανακάμψει πηγαίνοντας προς την ολοκλήρωση της θητείας τους. Και σίγουρα όχι αν – όπως λένε- δεν αλλάξει ο εκλογικός νόμος ώστε να εξισορροπήσουν τις εκλογικές απώλειες της Ν.Δ. από τον χαμηλό πήχη της αυτοδυναμίας. Πως; Αν ανέβει το όριο για την είσοδο στη βουλή από το 3% στο 5%. Αλλαγή την οποία ούτε καν δέχεται να συζητήσει ο πρωθυπουργός. Ο οποίος -ως γνωστόν -σε θέματα εκλογών έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.

Στα «θετικά» της περάτωσης της τετραετίας που βρίσκονται ψηλά στην συνείδηση του πρωθυπουργού με βάση τον χαρακτήρα του είναι πρωτίστως η «θεσμικότητα». Ότι θα φανεί, δηλαδή, συνεπής σε αυτό που πιστεύει. Στην πεποίθηση του ότι οι εκλογικοί κύκλοι πρέπει να ολοκληρώνονται, ώστε οι πολίτες να κρίνουν το έργο μιας κυβέρνησης στο σύνολο της και παράλληλα να συγκρίνουν το έργο με τις υποσχέσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Το ίδιο υποστήριζε και το 2023 ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ομολογουμένως διέψευσε πάμπολλα δημοσιογραφικά και πολιτικά σενάρια πρόωρων εκλογών εκείνη την περίοδο.

Το ζητούμενο βέβαια είναι πώς να τον πιστέψει κάποιος, όταν σε ουκ λίγα σοβαρά ζητήματα έχει φανεί στην πράξη αναξιόπιστος. Τα παραδείγματα πολλά. Όπως στη woke ατζέντα. Πρώτα ψήφισε το νόμο για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών κι εν συνεχεία κατήγγειλε την ατζέντα που ο ίδιος προωθούσε μετά την εκλογή Τραμπ. Ή στο εθνικό θέμα των Σκοπίων. Όπου είχε υποσχεθεί για διόρθωση στη συμφωνία των Πρεσπών και τελικά δεν έκανε τίποτα. Ακόμη καις το θέμα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Εκεί που έλεγε πως η επιλογή θα είναι υπερκομματική και προτίμησε για Πρόεδρο ένα σκληρό κομματικό στέλεχος, όπως ήταν ο Κώστας Τασούλας.

Διαφορετικές συνθήκες

Φυσικά το 2023 είχε τον άνεμο «σύμμαχο» και όχι «εχθρό». Υπό την έννοια ότι η κοινή γνώμη του είχε πιστώσει την διαχείριση δύο σοβαρών κρίσεων. Στον Έβρο και στην πανδημία. Και συνεπώς τότε η κυβέρνηση είχε το «τράτο» να πείσει την κοινωνία ότι είχε να δώσει κι άλλα. Παρά το σκάνδαλο των υποκλοπών και την τραγωδία των Τεμπών, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Βλέπετε δεν είχαν ωριμάσει ακόμη τα «κυβερνητικά φάουλ» στη συνείδηση των πολλών και το… μπάζωμα στα Τέμπη, αλλά και στο σκάνδαλο των Υποκλοπών. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και το μέγα σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Τώρα οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Με τη Ν.Δ. να έχει «χρεωθεί» σειρά σκανδάλων και λαθών και με τους μισούς ψηφοφόρους της να την έχουν, ήδη, εγκαταλείψει από τις ευρωεκλογές του 2024. Αν μάλιστα σε όλα αυτά προσθέσουμε και την πεποίθηση που έχει δημιουργηθεί στην κοινή γνώμη ότι επί κυβέρνησης Μητσοτάκη έχει αυξηθεί η διαφθορά και η ατιμωρησία. Συν τοις άλλοις οι πολίτες δηλώνουν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη, καθώς την θεωρούν ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης.

Οι παροχές της ΔΕΘ

Το δεύτερο «συν» των εκλογών για την άνοιξη του 2027 είναι ότι οι πολίτες θα έχουν προλάβει να δουν στην τσέπη τους τα λεφτά που θα τους έχει δώσει -εν είδη εξαγγελιών -ο πρωθυπουργός από την ΔΕΘ. Εδώ η ελπίδα της κυβέρνησης είναι οι παροχές να γλυκάνουν την πικρή γεύση πολλών δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της Ν.Δ.

Ταυτόχρονα, θα έχει ψηφιστεί και ο προϋπολογισμός δημιουργώντας – σύμφωνα με την κυβέρνηση- ένα αίσθημα οικονομικής βεβαιότητας για το 2027. Και βέβαια εκτιμούν ότι λόγω και της λήξης του πολέμου στο Ιράν και συνολικά στην Μέση Ανατολή θα έχουν αποκλιμακωθεί οι τιμές στην ενέργεια, κάτι που η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να το προμοτάρει ως δικό της επίτευγμα. Δηλαδή ότι έδειξε στιβαρότητα και δεν επέτρεψε την κερδοσκοπία.

Το επιχείρημα των παροχών που θα ξεκλειδώσει τις «καρδιές» των πολιτών δεν φαίνεται να πείθει ούτε τους ίδιους τους κυβερνητικούς παράγοντες. Εξάλλου η ιστορία έχει δείξει ότι οι πολίτες που δηλώνουν απογοητευμένοι και αποφασισμένοι να εγκαταλείψουν ένα κόμμα παίρνουν τα λεφτά και μετά με άνεση ρίχνουν «μαύρο» στην κάλπη. Αυτό είχε συμβεί και το 2004, όπου η Νέα Δημοκρατία παρά τις τεράστιες παροχές Σημίτη επέλεξαν τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Μαρτίου του 2004.

Και το 2019 είδαμε κάτι ανάλογο, όταν ο Αλέξης Τσίπρας, παραμονές ευρωεκλογών έδωσε την 13^η σύνταξη (ένα επίδομα 300-400 ευρώ στους συνταξιούχους που το βάφτισε 13^η σύνταξη), αλλά στην κάλπη ηττήθηκε με δέκα μονάδες διαφορά.

Τα άλλα κόμματα

Αν η προεκλογική περίοδος αποδειχθεί «μαραθώνιος» στο Μαξίμου υπάρχει η ελπίδα ότι μπορεί να φυλλορροήσουν πολλά από τα νέα κόμματα που τώρα ή στο μέλλον μπορεί να απειλήσουν την Ν.Δ.

Όπως το κόμμα Καρυστιανού που παίρνει ένα 6% αυτή τη στιγμή από το κυβερνών κόμμα. Αλλά με τα ποσοστά της να βαίνουν φθίνοντα. Ή το νέο κόμμα Σαμαρά. Το οποίο αναμένεται να εμφανιστεί το φθινόπωρο για να αποφύγει το κυβερνητικό πλαγιοκόπημα. Το οποίο πλαγιοκόπημα – σημειωτέων- έχει , ήδη, αρχίσει. Το Μαξίμου είναι βέβαιον ότι θα επιχειρήσει με όλους τους τρόπους – θεμιτούς και αθέμιτους- να απαξιώσει το νέο εγχείρημα Σαμαρά.

Επιπλέον η Ν.Δ. θα μπορεί να ποντάρει σε πιθανή ρήξη εντός ΠΑΣΟΚ. Ειδικά εάν το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα εξακολουθεί και το φθινόπωρο να πιέζει δημοσκοπικά την Χαριλάου Τρικούπη. Ένα ΠΑΣΟΚ που στην βουλή έχει τον τίτλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά στην συνείδηση της κοινωνίας είναι τρίτο, δημιουργεί προϋποθέσεις εσωστρέφειας.