Κυριάκος Μητσοτάκης στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ: Δειλός, μοιραίος κι άβουλος, αντάμα…

«Στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ επανέλαβα ότι η χώρα μας αποτελεί έναν συνεπή σύμμαχο που τηρεί διαχρονικά τις δεσμεύσεις της και συμβάλλει ουσιαστικά στη συλλογική ασφάλεια (…) Στις παρεμβάσεις μου, κατέστησα σαφές ότι η ισχύς μιας αμυντικής συμμαχίας δεν μετριέται μόνο με εξοπλισμούς, αλλά και με τον σεβασμό των αρχών πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε. Και η συνοχή της κρίνεται και από τις σχέσεις καλής γειτονίας. Σχέσεις που η πατρίδα μας επιδιώκει σταθερά με όλες τις χώρες της περιοχής. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορούμε να αγνοούμε το διαχρονικό casus belli της Τουρκίας, ιστορική ανορθογραφία που δεν αρμόζει στις σχέσεις δύο γειτονικών χωρών. Θέλουμε τον διάλογο, όμως η ειρήνη και η συνεργασία δεν μπορεί να συνάδουν με απειλές πολέμου. Αυτή είναι μια θέση αρχής που διατυπώνουμε με συνέπεια προς όλους τους συμμάχους μας.».

Σε αυτές τις 132 λέξεις περιόρισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το κομμάτι της εβδομαδιαίας αποτίμησης που κάνει διαδικτυακά κάθε Κυριακή και το οποίο αφορούσε τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, που πραγματοποιήθηκε πριν από μερικές ημέρες στην Τουρκία.

Σοφότερο δεν έκανε κανέναν ο πρωθυπουργός με τα λεγόμενά του, καθώς εξακολουθεί να προσπαθεί να πείσει ότι η ελληνική παρουσία ήταν επιτυχημένη. Αφήνει, ωστόσο, αρκετούς με την έκπληξη και την απορία γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έκανε στην Άγκυρα όλα όσα θα δικαιολογούσαν του πανηγυρισμούς του Μεγάρου. Ποια είναι αυτά;

>> Να θέσει ενώπιον όλων των συμμάχων ότι δεν μπορεί να λειτουργεί κανονικά μια αμυντική συμμαχία όταν ένα κράτος-μέλος εξακολουθεί να διατηρεί σε ισχύ το casus belli εναντίον ενός άλλου κράτους-μέλους.

>> Να καταστήσει σαφές ότι δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για συλλογική ασφάλεια όταν η Τουρκία επιμένει στη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, κατέχει το βόρειο τμήμα της Κύπρου που είναι ευρωπαϊκό έδαφος και συνεχίζει να επενδύει στον αναθεωρητισμό ως βασικό εργαλείο της εξωτερικής της πολιτικής.

Τίποτε από αυτά δεν ακούστηκε με τον τρόπο που θα περίμενε κανείς μέσα στη Σύνοδο, με την κυβέρνηση να αντιτείνει το παιδαριώδες επιχείρημα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στο casus belli στις δηλώσεις του –πού;;;– «προς τους δημοσιογράφους». Προφανώς την απειλή πολέμου προς την Ελλάδα δεν την κραδαίνει η… Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων, για να κάνει στους λεονταρισμούς του ο Κυριάκος μπροστά στα μικρόφωνα και τις κάμερες.

Την απειλή την εκφράζει πάγια και χωρίς περιστροφές ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, τον οποίο ο Έλληνας πρωθυπουργός παρακολουθούσε στην Άγκυρα ως «φτωχός» θεατής και «παραπαίδι» του ΝΑΤΟ να… σολάρει μαζί με τον Ντόναλντ Τραμπ για την προμήθεια των αμερικανικών μαχητικών F-35 και για τον αναβαθμισμένο ρόλο της Ημισελήνου στη καινούρια αρχιτεκτονική ασφαλείας της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Αυτή τη μοναδική ευκαιρία για ηχηρή παρέμβαση ο Κυριάκος Μητσοτάκης την είχε μπροστά του και την κλώτσησε την ίδια ώρα που οι γείτονες εμφανίστηκαν «σαν έτοιμοι από καιρό» να συζητήσουν πιεστικά με τις ΗΠΑ την επιστροφή τους στο πρόγραμμα των F-35, να ενισχύσουν τη θέση τους στη νατοϊκή στρατιωτική δομή και να παρουσιαστούν ως αναβαθμισμένος γεωπολιτικός παίκτης που μέσω των υπό συζήτηση δύο νέων στρατηγείων θα ασκούν καθήκοντα… χωροφύλακα στην ανατολική Μεσόγειο.

Ποιο ακριβώς ήταν, λοιπόν, το ελληνικό κέρδος από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία;

>> Το casus belli παραμένει σε ισχύ

>> Η «Γαλάζια Πατρίδα» όχι μόνο δεν εγκαταλείφθηκε, αλλά ενσωματώνεται πλέον όλο και πιο βαθιά στον τουρκικό κρατικό σχεδιασμό.

>> Οι αμφισβητήσεις στο Αιγαίο συνεχίζονται.

>> Το Κυπριακό παραμένει παγωμένο, με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας  Independent να αποκαλύπτει σήμερα το πρωί ότι η απεσταλμένη του ΟΗΕ επεξεργάζεται ένα αμφιλεγόμενη πιο «χαλαρή» –όπως χαρακτηρίζεται– λύση του Κυπριακού εντός της Ε.Ε. στα πρότυπα μίας ομοσπονδιακής λύσης που προσεγγίζει τις τουρκικές απαιτήσεις για δύο χωριστά κράτη.

Άσχετα με το τι ισχυρίζεται το Μαξίμου και το ΥΠΕΞ την καθολική παραδοχή περί μηδενικού ελληνικού κέρδους από την ΝΑΤΟϊκή σύναξη της Αγκυρας την έδωσε χωρίς να το θέλει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης λέγοντας –αυτοδιαψευδόμενος– την ατάκα «η ειρήνη και η συνεργασία δεν μπορεί να συνάδουν με απειλές πολέμου».

Κι όμως μπορεί!!!

Φρόντισε γι’ αυτό ο πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας υποβαθμίζοντας το casus belli σε «ανορθογραφία» και βάζοντας την υπογραφή του σε μία Διακήρυξη Φιλίας με έναν γείτονα-πειρατή που δεν έκανε ούτε ένα βήμα πίσω από τις συνεχείς αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας και την κατοχή της Κύπρου.

Μια χαρά συνάδουν, λοιπόν, οι «απειλές πολέμου» και με την «ειρήνη» και με τη «συνεργασία». Αρκεί οι εκάστοτε «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι» να προσμένουν αντάμα «ίσως, κάποιο θάμα!», που λέει  και ο μέγας Κώστας Βάρναλης.