Μαρινάκης: Ο Ανδρουλάκης έπαιξε το παιχνίδι της κουμπαριάς και παγιδεύτηκε

Σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΚΑΪ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, σχολίασε την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη, τονίζοντας ότι «ο κ. Ανδρουλάκης πήγε να παίξει το παιχνίδι “της κουμπάρας ή της κουμπαριάς ή του κουμπάρου” και έπεσε στην παγίδα αυτού του παιχνιδιού».

Συνεχίζοντας, ανέφερε πως «πρώτον, γιατί έκανε λάθος, να το πω ευγενικά, αν και ήξερε. Και όταν επιμένεις στο λάθος, το κάνεις με δόλο, ότι δεν είναι κουμπάρος εκείνος ο μάρτυρας του Πρωθυπουργού, αλλά ήταν του πατέρα του, του αείμνηστου, πριν από πάρα πολλά χρόνια, άρα εδώ ήταν “οικογενειακή ευθύνη, της οικογενειακής ευθύνης”».

Ο κ. Μαρινάκης έκανε στη συνέχεια έναν παραλληλισμό, υπογραμμίζοντας: «Όπως θεωρώ ότι δεν είναι σοβαρή πολιτική κατηγορία το ότι κάποιος που μπορεί να είναι σοβαρά ποινικά ελεγχόμενος, επειδή μπορεί να ήταν κουμπάρος του πατέρα σου ή και εσένα πριν από κάποια χρόνια, εσύ πρέπει να είσαι και εσύ ύποπτος ή ένοχος, έτσι αντίστοιχα, το γεγονός ότι ο κ. Ανδρουλάκης φαίνεται ότι είναι κουμπάρος με δύο εκ των εμπλεκομένων στις σημερινές συλλήψεις, ο ίδιος μάλιστα από ό,τι φαίνεται – το είπε και ο κ. Λαζαρίδης – αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς θα πάμε και θα κατηγορήσουμε τον κ. Ανδρουλάκη ότι είναι το ίδιο πράγμα με αυτούς που συνελήφθησαν».

Αναφερόμενος στο πολιτικό κλίμα, τόνισε: «Άρα, τουλάχιστον ας πάρει το μάθημα ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από τη σημερινή ημέρα, ότι πολιτική με οικογενειακή ή ευθύνη της κουμπαριάς δεν γίνεται. Εάν η όποια κουμπαριά συνεπάγεται και σχέσεις στην όποια παράνομη πράξη, αυτό είναι άλλη κουβέντα, έτσι; να μειώσουμε τις περιπτώσεις της Ελλάδας των “Φραπέδων”. Συμφωνώ απόλυτα σε αυτό».

Προσθέτοντας ότι δεν υιοθετεί τέτοιες λογικές για κανένα κόμμα, σημείωσε: «Δεν θεωρώ ότι εκπροσωπούν ούτε το δικό μου κόμμα, ούτε κανένα κόμμα».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σχολίασε επίσης τις κατηγορίες περί συγκάλυψης, λέγοντας: «Για να μην μας το κάνουν, γιατί δυστυχώς υποστήκαμε πολύ μεγάλη επίθεση “τσουβαλιάσματος”. Μας είπαν, για παράδειγμα, ότι συγκαλύπτουμε λαθρέμπορους επί τη βάσει μιας θεωρίας συγκάλυψης πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα. Μας λέγανε ότι είμαστε και εμείς μέλη, όλοι, όλο το κόμμα, μιας εγκληματικής οργάνωσης».

Κλείνοντας, επεσήμανε: «Η Ελλάδα του “Φραπέ” ανήκει στο παρελθόν και του κάθε, τέλος πάντων, παράνομου, πρέπει να πάει στη Δικαιοσύνη».