Ο Άδωνις ξεσκέπασε τις δικαστικές πλημμέλειες

Με ακράδαντα επιχειρήματα ο πρώην υπουργός Υγείας «ξεγύμνωσε» τις πρακτικές της προϊσταμένης της Εισαγγελίας Διαφθοράς

Ας πάμε όμως ένα βήμα παρακάτω. Έχει τεθεί το ερώτημα, εάν οι ενέργειες της κας Τουλουπάκη ως προϊσταμένης της Εισαγγελίας Διαφθοράς, είναι σύννομες.

Με μία θυελλώδη τοποθέτηση στη Βουλή, ο ένας εκ των πρώην υπουργών Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, αφού έθεσε πρώτα το ερώτημα «η κυρία Τουλουπάκη και ο κάθε εισαγγελέας δεν ελέγχεται εάν τηρεί τη νομιμότητα;», με ακράδαντα επιχειρήματα «ξεγύμνωσε» κυριολεκτικά τις πρακτικές της προϊσταμένης της Εισαγγελίας Διαφθοράς, τονίζοντας τα εξής:

«Είπατε από το βήμα ότι δεν ξέρετε ότι υπάρχει το άρθρο 86 και ότι πρέπει αμελλητί ο εισαγγελέας, όταν αναφέρεται το πρόσωπο ενός υπουργού να το στέλνει στη Βουλή; Βεβαίως και το ξέρουμε. Η κυρία Τουλουπάκη δεν το ήξερε. Γιατί οι πρώτες καταθέσεις κατά υπουργών ελήφθησαν στις 7 Νοεμβρίου του 2017 και το έστειλε στη Βουλή στις 5 Φεβρουαρίου του 2018. Άρα εμείς γνωρίζουμε το «αμελλητί», εσείς καλώς γνωρίζετε το «αμελλητί». Για κάποιον λόγο η κυρία Τουλουπάκη δεν γνώριζε το «αμελλητί». Να μην το αναφέρουμε; Να κάνουμε ότι δεν το είδαμε;

»Δεύτερον είπανε να τηρείται η νομιμότητα. Και είπατε ότι εμείς ψηφίσαμε το νόμο για τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος. Πολύ σωστά. Τι έλεγε αυτός ο νόμος; Έλεγε ότι ο Εισαγγελέας Διαφθοράς, μπορεί να ορίζει  κάποιον μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος αλλά έβαλε δύο ασφαλιστικές δικλείδες.  Γιατί μπήκαν αυτές οι δύο ασφαλιστικές δικλείδες; Διότι αν δεν υπήρχαν, τότε θα μπορούσε οποιοσδήποτε από εμάς να είναι υποκείμενο συκοφαντίας και λάσπης χωρίς να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ποιες ήταν οι δύο δικλείδες;

»Δικλείδα πρώτη: Ότι ο Εισαγγελέας Διαφθοράς δεν μπορεί να δώσει τον χαρακτηρισμό του μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος, και άρα τη σχετική ποινική ασυλία σε πρόσωπο εμπλεκόμενο με την υπόθεση που αποσκοπεί σε ιδίον όφελος. Ήξερε η κυρία Τουλουπάκη, όταν τον Ιανουάριο του 2018 ενέτασσε τον καθηγητή κύριο Νικόλαο Μανιαδάκη ως μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος ότι ήταν εμπλεκόμενο πρόσωπο και άρα πιθανό να αποσκοπούσε σε όσα έλεγε ως «ιδίον όφελος»; Βεβαίως και το γνώριζε. Πως το γνώριζε; Διότι η δικογραφία που ήρθε στη Βουλή, η μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος με το όνομα Κελέσση, το Νοέμβριο του 2017, πριν δηλαδή εντάξει τον κύριο Μανιαδάκη στο πρόγραμμα μαρτύρων του δημοσίου συμφέροντος είχε κατονομάσει τον κύριο Μανιαδάκη ότι είχε πάρει 50.000 ευρώ από τη Novartis. Άρα ήταν εμπλεκόμενος.  Ή η κυρία Τουλουπάκη θεωρούσε ότι η μαρτυρία της κυρίας Κελέσση ήταν αναξιόπιστη – όπου αν τη θεωρούσε αναξιόπιστη, γιατί την έκανε μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος και έστειλε τη δικογραφία στη Βουλή – ή η κυρία Τουλουπάκη θεώρησε τη μαρτυρία της κυρίας Κελέσση αξιόπιστη. Αν όμως τη θεωρούσε αξιόπιστη, τότε σε αυτήν την περίπτωση, ο κύριος Μανιαδάκης ήταν εμπλεκόμενος και άρα δεν μπορούσε να είναι μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος.  Δεν υπάρχει τρίτος δρόμος. Ένα από τα δύο είναι. Αυτό να μην το πούμε; Αν το πούμε είναι επίθεση στη Δικαιοσύνη;

»Έχουμε δύο είδη πλημμέλειας της κας Τουλουπάκη. Ένα που δεν ήρθε στη Βουλή. Δεύτερον, ότι ενέταξε τον κ. Μανιαδάκη στο πρόγραμμα των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος, ενώ γνώριζε προηγουμένως ότι αυτός ήταν εμπλεκόμενος. Άρα έχει παρανομήσει δις. Λέτε ότι επιτεθήκαμε στη Δικαιοσύνη. Καθόλου δεν επιτεθήκαμε. Επισημάναμε από την αρχή, για να αποδείξουμε τη δική μας άποψη περί σκευωρίας, τις συνεχόμενες πλημμέλειες στη διαδικασία. Π.χ., ποια ήταν η δεύτερη ασφαλιστική δικλείδα, που είχε ο σχετικός νόμος που ψηφίσαμε πράγματι εμείς το 2014 για τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος;

»Ότι ο κάθε εισαγγελέας Διαφθοράς δεν μπορούσε να ορίσει μόνος του ποιος θα είναι μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος, αλλά κατόπιν αδείας του προϊσταμένου επόπτη εισαγγελέα του ΑΠ.

»Τι έγινε στην προκειμένη περίπτωση;

»H κα Τουλουπάκη έστειλε τον φάκελο στη Βουλή. Δεν είχε πάρει άδεια από τον αρμόδιο εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, έγινε φασαρία με την επιστολή του κ. Βενιζέλου στον κ. Βούτση. Και μετά, τι έγινε;

»Πήγε ο αντιεισαγγελέας ΑΠ, κ. Παπαγεωργίου, και έδωσε εκ των υστέρων έγκριση, ενώ ο νόμος έλεγε εκ των προτέρων έγκριση. Και εκείνος παρανόμως έδωσε εκ των υστέρων έγκριση.

»Είπαμε να ψηφίζουμε νόμους. Αλλά να τηρούνται οι νόμοι. Αν είναι ο καθένας να κάνει ό,τι γουστάρει, αυτό δεν είναι νόμος, ούτε Σύνταγμα, ούτε κράτος δικαίου, ούτε τίποτα.

»Αυτό είναι κράτος ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, το δικό σας. Το να επισημάνουμε ότι οι συγκεκριμένοι δικαστικοί λειτουργοί, για λόγους που εσείς γνωρίζετε, έκαναν τόσες συνεχόμενες παραβιάσεις του νόμου σε μία διαδικασία, φυσικά ενισχύει το δικό μας επιχείρημα περί σκευωρίας».

Και συνέχισε ο κ. Γεωργιάδης:

«Eσείς προσπαθήσατε με μία εισαγγελέα, που τη διορίσατε, να σπιλώσετε την τιμή και την υπόληψη των πολιτικών σας αντιπάλων με ψέματα. Και δεν φτάνει ότι το κάνατε, αλλά έχετε το θράσος, αφού τώρα σας πιάσαμε, να κάνετε τους ανήξερους. Στήσατε μια σκευωρία. Την έμαθε πια ο ελληνικός λαός, γιατί βγήκε ο Μανιαδάκης και τα είπε. Ο οποίος δεν θα έπρεπε να είναι μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος και έγινε, γιατί τον εκβίασε η κα Τουλουπάκη με δίωξη για να χάσει τις δουλειές του, αν δεν έλεγε ψέματα για τους πολιτικούς του προϊσταμένους. Αυτά τα άκουσε ο ελληνικός λαός. Θα εκδικαστούν στα δικαστήρια. Θα κατατεθούν και οι μηνύσεις μας κατά του κ. Μανιαδάκη, ο οποίος δεν έχει ασυλία πλέον, και οι μηνύσεις που του έχω κάνει εγώ και άλλοι εννέα θα προχωρήσουν κανονικότατα. Και θα έρθει στο δικαστήριο και θα πει ποιος τον απείλησε και σε ποιον δημοσιογράφο τον πήγανε και πόσα λεφτά του πρόσφεραν».

 

Διαβάστε επίσης