Ο ακήρυχτος πόλεμος της Γερμανίας με τη Ρωσία

Σε μείζονα ευρωπαϊκή κρίση ασφαλείας μετατρέπεται πλέον η υπόθεση του παγιδευμένου με εκρηκτικά drone που εντοπίστηκε στις αρχές Αυγούστου στο αεροδρόμιο Λειψίας/Χάλε στη Γερμανία.

Του Νίκου Τσαγκατάκη

Σχεδόν έναν μήνα μετά το περιστατικό, η γερμανική κυβέρνηση κατονόμασε επισήμως τη Ρωσία ως υπεύθυνη για την απόπειρα επίθεσης, μιλώντας για οργανωμένη επιχείρηση υβριδικού πολέμου και όχι για ένα μεμονωμένο επεισόδιο.

Η αρχή του νήματος του εξαιρετικά σοβαρού περιστατικού ξεκινάει πριν από έναν μήνα και συγκεκριμένα το βράδυ της 4ης Αυγούστου όταν ένα drone που «φορούσε» περίπου 600 γραμμάρια εκρηκτικής ύλης και μηχανισμό πυροδότησης, βρέθηκε μέσα στην ελεγχόμενη ζώνη του γερμανικού αεροδρομίου, κοντά σε ουκρανικά μεταγωγικά αεροσκάφη Antonov.

Ο εκρηκτικός μηχανισμός δεν ενεργοποιήθηκε –κατά τις γερμανικές αρχές, πιθανότατα λόγω αστοχίας του πυροκροτητή– και εξουδετερώθηκε χωρίς να υπάρξουν θύματα. Οι εισαγγελικές αρχές χαρακτήρισαν το περιστατικό «σοβαρή επίθεση κατά των μεταφορικών και υλικοτεχνικών υποδομών της Γερμανίας».

Δια στόματος του Γερμανού υπουργού Εσωτερικών, Αλεξάντερ Ντόμπριντ, η κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς ισχυρίζεται με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι ο συνδυασμός των αστυνομικών ερευνών, του τρόπου δράσης και των πληροφοριών που συγκέντρωσαν οι μυστικές υπηρεσίες στοιχειοθετεί ρωσική ευθύνη. Η διαμόρφωση του drone, τα επιμέρους εξαρτήματα, η εκρηκτική ύλη και η τεχνολογία πυροδότησης παραπέμπουν, σύμφωνα με το Βερολίνο, σε μεθόδους που έχουν εμφανιστεί σε προηγούμενες ρωσικές επιχειρήσεις και στον πόλεμο της Ουκρανίας.

 

Η ιδανική «πατέντα» του σύγχρονου υβριδικού πολέμου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκτίμηση ότι η εκτέλεση ανατέθηκε σε «χαμηλού επιπέδου πράκτορες», δηλαδή σε πρόσωπα που δεν ανήκουν στον σκληρό πυρήνα των ρωσικών υπηρεσιών, αλλά στρατολογούνται περιστασιακά, συχνά μέσω διαδικτύου και έναντι σχετικά μικρών αμοιβών. Πρόκειται για την ιδανική «πατέντα» του σύγχρονου υβριδικού πολέμου καθώς έχει τα πλεονεκτήματα του περιορισμένου κόστους μίας αποστολής, την… άνεση του θύτη-εντολέα να αρνηθεί οποιαδήποτε εμπλοκή κι ως εκ τούτου τη δυσκολία να τεκμηριωθεί και να αποδοθεί σε αυτόν η ευθύνη της σκοτεινής υβριδικής επιχείρησης.

Η επιλογή της Λειψίας ως στόχου της επίθεσης μόνο τυχαία δεν θεωρείται. Το εν λόγω αεροδρόμιο της Γερμανίας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς κόμβους αεροπορικών εμπορευματικών μεταφορών, χρησιμοποιείται από ουκρανικά Antonov, ενώ παράλληλα φιλοξενεί το πρόγραμμα στρατηγικών αερομεταφορών SALIS του ΝΑΤΟ.

Μέσω αυτού μεταφέρεται εξοπλισμός προς τις ανατολικές πτέρυγες της Συμμαχίας και υποστηρίζονται αποστολές κρατών-μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Ότι ένα επιτυχημένο πλήγμα θα μπορούσε να προκαλέσει όχι μόνο ανθρώπινες απώλειες, χωρίς απαραίτητα να είναι αυτό το ζητούμενο, αλλά σίγουρα θα πυροδοτούσε σοβαρή διατάραξη στη δυτική γραμμή ανεφοδιασμού της Ουκρανίας.

Η απάντηση του Βερολίνου και το «αλλά»

Με φόντο έναν κατ’ ουσίαν ακήρυχτο πόλεμο, το Βερολίνο απάντησε στη Μόσχα με ένα προσεκτικά βαθμονομημένο πακέτο αντιποίνων που ξεκινάει από το κλείσιμο, από τις 18 Σεπτεμβρίου, του ρωσικού γενικού προξενείου στη Βόννη. Ακολουθεί ο τερματισμός της λειτουργίας του «Ρωσικού Σπιτιού» στο Βερολίνο, η αυστηροποίηση των ελέγχων εισόδου στη Γερμανία Ρώσων υπηκόων, καθώς και η προώθηση νέων ευρωπαϊκών κυρώσεων.

Παράλληλα, η κυβέρνηση Μερτς ζητεί μεγαλύτερη πίεση στον λεγόμενο ρωσικό «σκιώδη στόλο», μέσω του οποίου παρακάμπτονται οι περιορισμοί στις εξαγωγές πετρελαίου. Ο Ρώσος πρεσβευτής κλήθηκε για εξηγήσεις, ενώ η Μόσχα απέρριψε τις κατηγορίες ως κατασκευασμένες και προανήγγειλε αντίμετρα.

Η ουσία βρίσκεται, ωστόσο, μακρύτερα από το ίδιο το drone. Οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες αντιμετωπίζουν πλέον τις δολιοφθορές, τις κυβερνοεπιθέσεις, τους εμπρησμούς, τις επιχειρήσεις παραπληροφόρησης και τις ύποπτες πτήσεις πάνω από κρίσιμες εγκαταστάσεις ως τμήματα μιας ενιαίας στρατηγικής που ακολουθεί η Ρωσία έναντι της Δύσης.

Το Associated Press έχει καταγράψει περίπου 200 περιστατικά κακόβουλης δραστηριότητας στην Ευρώπη τις οποίες μετά από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 δυτικές κυβερνήσεις τις αποδίδουν στη χώρα του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Είναι προφανές ότι οι δημοσιογραφικές καταγραφές δεν αποτελούν πειστήρια ενοχής ικανά να καταδικάσουν τελεσίδικα τη Μόσχα ως εντολέα και αυτουργό των παραπάνω κακόβουλων ενεργειών. Για αυτό άλλωστε και η γερμανική κυβέρνηση περιορίστηκε στο να παρουσιάσει τα συμπεράσματα των υπηρεσιών της δίχως να αποκαλύψει ολόκληρο τον φάκελο των αποδεικτικών στοιχείων. Μάλιστα η… μινιμαλιστική στρατηγική έχει και σημαντικό πολιτικό υπόβαθρο, καθώς το ξεσκέπασμα της υπόθεσης γίνεται λίγα 24ωρα πριν από τη διεξαγωγή των κρίσιμων εκλογών

στο ανατολικογερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, όπου το ακροδεξιό –και φιλορωσικό– κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) προηγείται στις δημοσκοπήσεις και διεκδικεί με σοβαρές πιθανότητες τη διακυβέρνηση του κρατιδίου.

Σε κάθε περίπτωση, η δήλωση του Γερμανού ΥΠ.ΕΣ., Αλεξάντερ Ντόμπριντ, ότι η χώρα του δεν βρίσκεται σε πόλεμο «αλλά είμαστε καθημερινός στόχος υβριδικού πολέμου» τύπου Λειψίας, αποκαλύπτει την επικίνδυνη, όχι μόνο για τη Γερμανία, πραγματικότητα ότι μια πολεμική σύγκρουση μπορεί πλέον να διεξάγεται χωρίς να έχει κηρυχθεί επισήμως, με όπλα που μπορούν να μην εντοπίζονται, με επιχειρήσεις που εμφανίζονται ως ατυχήματα και με δράστες σχεδιασμένους να είναι αναλώσιμοι.

Και σε αυτή τη νέα συνθήκη η Ευρώπη καλείται να ανταποκριθεί χωρίς εξαλλοσύνες αλλά και χωρίς να προσποιείται ότι η ειρήνη έχει… ανοσία στον πόλεμο.