Οι αλήθειες του Σαμαρά και οι απαντήσεις που δεν έχει η κυβέρνηση

«Κάτι περισσότερο από 16 λεπτά της ώρας χρειάστηκε το βράδυ της Τρίτης ο Αντώνης Σαμαράς για να κατεδαφίσει το κυβερνητικό ιστόρημα, αλλά και να κλείσει τα στόματα όλων όσοι… ορκίζονταν ότι η φετινή παρουσία του Μεσσήνιου στην Καλαμάτα –για τους εορτασμούς της Παναγίας της Υπαπαντής– θα ήταν “σιωπηλή”».

Με αυτή την εισαγωγή των μόλις 50 λέξεων αποτύπωσε το iapopsi.gr το πρωί της περασμένης Τετάρτης τη γεύση που άφησε στη δημόσια σφαίρα η συνέντευξη που παραχώρησε στον μεσσηνιακό τηλεοπτικό σταθμό Best TV ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Και μόνο υπερβολική δεν ήταν η αποτύπωση δεδομένου ότι ο Σαμαράς κατάφερε με τον πυκνό λόγο του να «ακουμπήσει» σε ελάχιστο χρόνο όλα όσα λαμβάνουν χώρα στο πολιτικό σκηνικό του τόπου αλλά κυρίως εκείνων που ταλανίζουν την κοινωνική πλειοψηφία της χώρας.

Το αξιοσημείωτο; Ότι ο Σαμαράς τάραξε για ακόμη μία φορά τα νερά λέγοντας απλώς τα αυτονόητα, τα οποία μάλιστα επαναλαμβάνει συχνά πυκνά στις δημόσιες τοποθετήσεις του δίχως όμως να ιδρώνει το αυτί των ενοίκων του Μεγάρου Μαξίμου.

Δεν είναι, για παράδειγμα, είδηση ότι η καλπάζουσα, μήνα με τον μήνα, ακρίβεια σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη στεγαστική κρίση ματώνει του οικογενειακούς προϋπολογισμούς, με την κυβέρνηση να αντιπαραθέτει είτε την… ασπιρίνη της αύξησης των μισθών είτε την αλαζονεία κάποιων βουλευτών της που υποστηρίζουν κυνικά ότι «το τσάμπα πέθανε».

Όπως επίσης δεν είναι είδηση αλλά πικρή αλήθεια η επισήμανση Σαμαρά ότι «γελάει όλη η Ελλάδα και η Ευρώπη» με όσα αποκαλύπτονται για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς και ότι οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα παραγωγής στριμώχνονται στα σκοινιά όχι μόνο από την εκτόξευση των τιμών του ρεύματος και από την ευλογία αλλά και από τις προβλέψεις της συμφωνίας Mercosur.

Όσο για την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η Ελλάδα συνολικά στη διεθνή σκακιέρα και ειδικά στα Ελληνοτουρκικά, έχει μαλλιάσει η γλώσσα του Μεσσήνιου να φωνάζει – εις ώτα μη ακουόντων κυβερνόντων– ότι η διπλωματία του κατευνασμού και του «ό,τι πείτε» οδηγεί σε επικίνδυνο αδιέξοδο τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. «Πάει μεθαύριο ο Μητσοτάκης στον Ερντογάν» είπε χαρακτηριστικά ο Αντώνης Σαμαράς για να αναρωτηθεί ρητορικά: «Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνει τι κακό κάνει στον τόπο; Δεν τραυματίζεται η εικόνα της Ελλάδας και του Έλληνα πρωθυπουργού όταν πηγαίνει να συναντήσει τον Ερντογάν την ίδια στιγμή που οι Τούρκοι ανακοινώνουν την παγκόσμια πρωτοτυπία –δεν έχει γίνει ποτέ στον… πλανήτη αυτό– ότι μας βάζουν NAVTEX για το Αιγαίο επ’ αόριστον, την ώρα που με τους δικούς τους τους χάρτες θεωρούν ότι ακόμα και στην Άνδρο, μέσα δηλαδή στις Κυκλάδες, έχουν δικαιώματα;».

Όπως ήταν αναμενόμενο, όχι μόνο ο Αντώνης Σαμαρά αλλά και όσοι αφουγκράζονται τις ίδιες αγωνίες, απάντηση δεν πήραν από τα επίσημα κυβερνητικά χείλη. Κι αυτό διότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν έχει πειστικές απαντήσεις για κανένα από τα βαριά θέματα που «ανοίγει» ο πρώην πρωθυπουργός, εξ ου και επιδίδεται σε φτηνά επικοινωνιακά τρικ. Άλλοτε το κάνει το Μαξίμου βάζοντας τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να λέει ότι «συμφωνεί με την ανάγκη να ακούμε τους πιο έμπειρους» αλλά προσθέτοντας ότι δήθεν «δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος ότι η Ελλάδα επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη παραπέμπει σε χάος».

Άλλοτε, πάλι, οι επιτελάρχες της Ηρώδου Αττικού βγάζουν στο πολιτικό μεϊντάνι όσους «γαλάζιους» βουλευτές δηλώνουν πρόθυμοι να υπερασπιστούν άκριτα και με δικολαβίες το μητσοτακικό αφήγημα του «όλα πάνε καλά».

Δεν είναι τυχαίο ότι δύο εκ των προθύμων να κάνουν τη «σκληρή δουλεία» της αποδόμησης των όσων είπε ο Σαμαράς από την Καλαμάτα, εν προκειμένω ο Μάκης Βορίδης και ο Τάσος Χατζηβασιλείου, βγήκαν στο ίδιο κανάλι –στον ΣΚΑΪ– και επιχείρησαν να παρουσιάσουν τον πρώην πρωθυπουργό και πρώην αρχηγό του κόμματός τους ως έναν πολιτικό που «αγκαλιάζει» ακραίες αντιπολιτευτικές φωνές και που είναι δήθεν ανακόλουθος ως προς την κριτική του για τα ελληνοτουρκικά αφού «κι αυτός τα ίδια έκανε με τους Τούρκους».

Η αλήθεια είναι πως το πολιτικό θάρρος δεν είναι προϊόν που ευδοκιμεί σε αφθονία στην εγχώρια πολιτική αρένα. Έστω κι έτσι πάντως δεν νοείται να υποστηρίζει στα σοβαρά ο Μάκης Βορίδης ότι κοινωνία «δεν έχει την προσλαμβάνουσα» του Σαμαρά και την ίδια ώρα οι ψηφοφόροι να απαντούν στα γκάλοπ ότι προτιμούν το χάος  από το να (ξανα)ψηφίσουν Μητσοτάκη!

Αντίστοιχα δεν νοείται να υποστηρίζει στα σοβαρά ο Τάσος Χατζηβασιλείου –όντας, μάλιστα, και γραμματέας Διεθνών Σχέσεων και Ε.Ε. του κυβερνόντος κόμματος– ότι ο Σαμαράς ακολουθεί στα ελληνοτουρκικά την ίδια πολιτική προσέγγισης και διαλόγου με αυτή του διδύμου Μητσοτάκη–Γεραπετρίτη αποκρύπτοντας ότι επί πρωθυπουργίας Σαμαρά διατηρούνταν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας με ένα δύσκολο γείτονα που όμως δεν διεκδικούσε με το «έτσι θέλω» το μισό Αιγαίο, που δεν είχε συνάψει το αυθαίρετο Τουρκολυβικό Μνημόνιο και που βεβαίως δεν είχε προσκληθεί στην Αθήνα για τις κοινές υπογραφές σε μια διακήρυξη που κατ΄ ουσία ξεπλένει τον τουρκικό αναθεωρητισμό.

Για αυτά, κανείς δεν έχει τολμήσει να απαντήσει στον Σαμαρά. Όχι γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορούν να το κάνουν δίχως να εκτεθούν. Οπότε μέρες Τριωδίου που είναι προπονούνται στο πέταγμα χαρταετού…