Οι… κακοί λογαριασμοί

Το μήνυμα Μητσοτάκη σε Σκόπια και Τίρανα αλλά και η επιφυλακή για τον «απασφαλισμένο» Ερντογάν που παζαρεύει τα πάντα με τον Λευκό Οίκο

Ενώ είχε πάει τσάρκα στη Θεσσαλονίκη και τριγυρνούσε στην ακροθαλασσιά, ξαφνικά στο πλάι, να τον προσπερνάει, είδε τον… Ζόραν Ζάεφ!!! Σε μια σουρεαλιστική παράφραση των στίχων του Ξενοφώντα Φιλέρη που έντυσε μουσικά το 1975 ο μεγάλος Γιώργος Ζαμπέτας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε την Πέμπτη ένα σαραντάλεπτο τετ-α-τετ με τον Σκοπιανό πρωθυπουργό, Ζόραν Ζάεφ. Κύριο πιάτο του μενού –τι άλλο;– η ένταξη των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπό το πρίσμα πάντα της τήρησης της συμφωνίας των Πρεσπών.

«Αγαπητέ Ζόραν, είμαι και πάλι ξεκάθαρος: Έχουμε χρέος να αμβλύνουμε τις πολλές αρνητικές συνέπειες μιας Συμφωνίας που έχει ήδη υπογραφεί», είπε μεταξύ άλλον ο Έλληνας πρωθυπουργός, έχοντας προηγουμένως συμπυκνώσει το μήνυμα της Αθήνας προς Σκόπια, Τίρανα και λοιπούς γείτονες στη φράση ότι «οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους».

Πόσο καλοί είναι οι φίλοι και ποιους λογαριασμούς έχουμε να τακτοποιήσουμε μαζί τους σηκώνει πολλή κουβέντα. Δεν είναι μόνο το θέμα των εμπορικών ονομασιών των ελληνικών μακεδονικών προϊόντων, για το οποίο ξεκίνησε μια ομολογουμένως σημαντική πρωτοβουλία, στο πέρας της οποίας θα έχει κατοχυρωθεί προς όφελος της Ελλάδας η ενιαία συλλογική εμπορική ταυτότητα.

Είναι και η έμφαση που πρέπει να δοθεί στο ζήτημα του αυτοπροσδιορισμού της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία, παράλληλα με την κατοχύρωση των περιουσιακών δικαιωμάτων της. Πρωτίστως είναι, βέβαια, η τιθάσευση της προκλητικά κλιμακούμενης τουρκικής μεγαλομανίας. Ευρισκόμενος στις ΗΠΑ ο σουλτάνος παζάρεψε με τον Τραμπ όλα τα ανοιχτά θέματα από τη γενοκτονία των Αρμενίων έως τα F-35 και τους S-400. Ταυτόχρονα κάγχαζε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει την καταπάτηση(;) των δικαιωμάτων(;;)των Τουρκοκυπρίων στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ σε αέρα και θάλασσα οι τουρκικές προκλήσεις συνεχίζονται αμείωτες.

Δεν το συνηθίζουμε στην «Α», αλλά επί του προκειμένου έχει νόημα να ευλογήσουμε τα γένια μας και να θυμηθούμε όσα γράφαμε σε αυτήν τη στήλη τον περασμένο Ιούλιο. Αφορμή τότε τα ανακυκλούμενα σενάρια για θερμό επεισόδιο τύπου Ιμίων στο Αιγαίο, για το οποίο υποστηρίζαμε:

«Οι περισσότερο αισιόδοξοι δεν φοβούνται την πολεμική εμπλοκή, αλλά ανησυχούν για τη γεωπολιτική φάκα που δεν αποκλείεται να στηθεί για τα εθνικά συμφέροντα Ελλάδας και Κύπρου. Λένε δε ότι η τελευταία πράξη του έργου θα παιχτεί τον Μάρτιο του 2020 όταν θα έχει τελειώσει όλη η διαδικασία προμήθειας των S-400 και οι “πύραυλοι της οργής” θα μπορούν να καταστούν πλήρως επιχειρησιακοί.

Τότε, υποστηρίζουν οι γνώστες, που οι Τούρκοι θα δεχτούν και την τελευταία προειδοποίηση του θείου Σαμ και θα παζαρέψουν την υπαναχώρησή τους με αντάλλαγμα το Κυπριακό.

Αυτό σημαίνει ότι δεν αποκλείεται η Ουάσινγκτον να γυρίσει το χαρτί και να αρχίσει να πιέζει αφόρητα Αθήνα και Λευκωσία να κάτσουν στο τραπέζι της επανέναρξης του διαλόγου με την Άγκυρα για την επίλυση του Κυπριακού, αλλά αυτήν τη φορά με ανοιχτή όλη τη βεντάλια των θεμάτων, ακόμη και αυτών που σχετίζονται με τις οριοθετήσεις της ΑΟΖ».

Ακούγοντας, λοιπόν, τον ισχυρό άντρα του Λευκού Οίκου να είναι στα… μέλια με τον σουλτάνο, φτάνοντας στο σημείο να τον καλοπιάσει με υποσχετική εμπορικών συναλλαγών 100 δισ. δολαρίων(!!!), ίσως η Ελλάδα θα πρέπει να «λογαριαστεί» πρώτα με τον εαυτό της. Και να αποφασίσει ότι οι κακοί λογαριασμοί που ελλοχεύουν στα σύνορά της θα γίνουν καλοί όχι λόγω φιλίας, διπλωματικών φρου- φρου και πολιτικών αρωμάτων, αλλά όταν η ίδια θα είναι προετοιμασμένη και μονιασμένη για κάθε ενδεχόμενο.

Διαβάστε επίσης