Παναθηναϊκός: Βλέπουν Τεττέη,θυμούνται Σισέ και θέλουν τίτλο

Η σύγκριση ανάμεσα στον Ανδρέα Τεττέη και τον θρυλικό Τζιμπρίλ Σισέ αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά θέματα συζήτησης στις τάξεις των φιλάθλων του Παναθηναϊκού. Αν και οι δύο ποδοσφαιριστές ανήκουν σε τελείως διαφορετικές ποδοσφαιρικές εποχές, η ποδοσφαιρική μοίρα και ο ίδιος ο Γάλλος σταρ φρόντισαν να τους συνδέσουν άρρηκτα.

Ο Σισέ παρακολούθησε την εντυπωσιακή εξέλιξη του νεαρού επιθετικού και, μέσα από μια δημόσια ανάρτηση αποθέωσης, τον έχρισε επίσημα ως τον μεγάλο «διάδοχό» του στην πράσινη επίθεση.

Η σύγκριση αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς βασίζεται σε ξεκάθαρα αγωνιστικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά.

Πρώτα απ’ όλα, οι δύο παίκτες μοιράζονται μια σπάνια αγωνιστική αύρα και ενέργεια.Ο Τεττέη βγάζει στο χορτάρι μια μοναδική ορμή, με την ταχύτητα και τη δύναμή του στο ανοιχτό γήπεδο να θυμίζουν έντονα τον Γάλλο σταρ στις δόξες του.

Παράλληλα, το «δέσιμο» με την εξέδρα έγινε ακαριαίο. Όταν ο Τεττέη ξεσήκωσε το ΟΑΚΑ, πανηγυρίζοντας το γκολ με τον ΠΑΟΚ, με στυλ που παρέπεμπε ευθέως στον Σισέ, η ιστορία άρχισε να επαναλαμβάνεται.

Φυσικά, υπάρχουν και σημαντικές διαφορές. Ο Σισέ ήρθε στην Αθήνα το 2009 ως ένας έτοιμος, παγκόσμιας κλάσης σταρ με θητεία σε Λίβερπουλ και Μαρσέιγ. Ήταν ένας ασταμάτητος «killer» της περιοχής, ο οποίος οδήγησε την ομάδα στο νταμπλ του 2010 και αναδείχθηκε δύο σερί χρονιές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.

Από την άλλη, ο Τεττέη είναι ο ανερχόμενος, βασικός φορ της νέας εποχής. Χτίζει τώρα το όνομά του και εξελίσσεται ραγδαία, έχοντας ήδη προσφέρει μυθικές στιγμές, όπως η εμφάνιση με τα δύο γκολ κόντρα στη Χράντετς Κράλοβε στην Ευρώπη, αλλά και με τον ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα.

Χρειάζεται χρόνο και σταθερότητα για να αγγίξει τα εξωπραγματικά νούμερα του Γάλλου, όμως τα θεμέλια έχουν ήδη μπει.

Η ιστορία, ωστόσο, δείχνει ότι ο Παναθηναϊκός ανέκαθεν μεγαλουργούσε όταν διέθετε στις τάξεις του τον κορυφαίο φορ και πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος. Ρίχνοντας μια ματιά στο παρελθόν, η παρουσία ενός «μπόμπερ» στην κορυφή της επίθεσης ήταν πάντα ο προάγγελος των μεγαλύτερων τίτλων και των ενδοξότερων ευρωπαϊκών πορειών του συλλόγου.

Όταν ο μεγάλος Αντώνης Αντωνιάδης αναδεικνυόταν επανειλημμένα πρώτος σκόρερ τη δεκαετία του ’70, ο Παναθηναϊκός όχι μόνο κυριαρχούσε στην Ελλάδα, αλλά έφτανε μέχρι τον τελικό του Γουέμπλεϊ το 1971.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, τα κανόνια του Χρήστου Δημόπουλου και του Κριστόφ Βαζέχα έφεραν συνεχόμενα πρωταθλήματα και κύπελλα, οδηγώντας παράλληλα το «τριφύλλι» στους «4» της Ευρώπης το 1985 και το 1996.

Ακόμα και στη σύγχρονη ιστορία, η κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2004 στηρίχθηκε στα γκολ του Μιχάλη Κωνσταντίνου, ενώ το τελευταίο νταμπλ του 2010 έφερε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του Τζιμπρίλ Σισέ.

Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα που παραδοσιακά «τρέφεται» από την προσωπικότητα του κεντρικού της επιθετικού. Όποτε οι «πράσινοι» είχαν τον πρώτο σκόρερ της λίγκας, η ομάδα αποκτούσε μέταλλο πρωταθλητή και έκανε την Ευρώπη να παραμιλά.

Η ανάδειξη του Ανδρέα Τεττέη και η… ευλογία που έλαβε από τον Σισέ δείχνουν ότι ο Παναθηναϊκός προσπαθεί να ενεργοποιήσει ξανά αυτό το ιστορικό του DNA για να επιστρέψει στην κορυφή.

 

Η τακτική προσέγγιση του Παναθηναϊκού με τον Ανδρέα Τεττέη στην κορυφή της επίθεσης επιτρέπει στον προπονητή Μάγκνους Νίστρουπ να εφαρμόσει ένα άκρως σύγχρονο, γρήγορο και πιεστικό ποδόσφαιρο.

Ο Έλληνας διεθνής δεν είναι ο κλασικός, στατικός φορ περιοχής, αλλά ένας πολυσύνθετος επιθετικός που μεταμορφώνει ολόκληρη τη λειτουργία των «πρασίνων» μέσα από τρεις βασικούς άξονες.

Πρώτον, ο Παναθηναϊκός επενδύει πλέον στο άμεσο ποδόσφαιρο. Λόγω της ταχύτητας του Τεττέη, οι μέσοι της ομάδας ψάχνουν συνεχώς τη βαθιά μπαλιά στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας. Ο νεαρός φορ εκθέτει με ευκολία τις ψηλές αμυντικές γραμμές, υποδεχόμενος την μπάλα με πρόσωπο προς την εστία, γεγονός που τον καθιστά θανάσιμο στο ανοιχτό γήπεδο.

Δεύτερον, αποτελεί τον «πρώτο αμυντικό» στην πίεση που ζητάει ο Νίστρουπ. Η κορυφαία φυσική κατάσταση του Τεττέη τού επιτρέπει να πιέζει ασταμάτητα τα αντίπαλα στόπερ και τον τερματοφύλακα. Αυτή η διαρκής παρενόχληση αναγκάζει τους αντιπάλους σε εύκολα λάθη, οδηγώντας σε άμεσες ανακτήσεις της μπάλας πολύ κοντά στην αντίπαλη περιοχή.

Τρίτον, οι διαρκείς κινήσεις του εκτός περιοχής αποδιοργανώνουν τις αντίπαλες άμυνες. Ο Τεττέη συνηθίζει να «τραβιέται» στα πλάγια, παρασύροντας μαζί του τους αμυντικούς. Με αυτόν τον τρόπο, ανοίγει διαδρόμους για τα εξτρέμ και τους εσωτερικούς μέσους της ομάδας, οι οποίοι συγκλίνουν ως «κρυφοί κυνηγοί» για να εκτελέσουν στον κενό χώρο.

Συνολικά, η παρουσία του Ανδρέα Τεττέη προσφέρει στον Παναθηναϊκό την απαιτούμενη ένταση, μετατρέποντας την πράσινη επίθεση από αργή και προβλέψιμη, σε μια απρόβλεπτη και ταχύτατη μηχανή παραγωγής φάσεων.