Πάρτε το αλλιώς, όσο είναι καιρός

Αν κάποιος ρωτούσε σήμερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε ποια περίοδο των πέντε χρόνων της διακυβέρνησής του ένιωσε περισσότερο άβολα, ο πρωθυπουργός δεν θα δυσκολευόταν να «δείξει» την τελευταία εβδομάδα του φετινού Ιανουαρίου, όπου το κυβερνητικό οικοδόμημα βιώνει μία κατάσταση πολιορκίας.

Το παράδοξο είναι ότι η πολιτική πίεση δεν προκαλείται από την αντιπολίτευση ή από ένα απρόσμενο γεγονός, αλλά την «γέννησε» η πληγή της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών που κάποιοι στο Μέγαρο Μαξίμου είχαν ξεχάσει ότι αιμορραγεί.

Χρειάστηκε να βγουν την περασμένη Κυριακή στους δρόμους περίπου 300.000 άνθρωποι για να αντιληφθούν οι επιτελάρχες του πρωθυπουργικού μεγάρου ότι στον κοινωνικό ιστό υποβόσκει μια συσσωρευμένη (και… οργισμένη) ανάγκη να χυθεί άπλετο φως στα αίτια που οδήγησαν στον θάνατο 57 ανθρώπων, κυρίως νέων παιδιών.

Μάλιστα το ρεπορτάζ λέει ότι μέχρι να πραγματοποιηθούν οι πολυπληθείς διαδηλώσεις της 26^ης Ιανουαρίου, όποιος μιλούσε με «γαλάζια» στελέχη, εφιστώντας τους την προσοχή για το κύμα της κοινωνικής αμφισβήτησης που φούσκωνε εναντίον της κυβέρνησης με φόντο την υπόθεση των Τεμπών, η απάντηση που λάμβανε ο εκάστοτε ερωτών ήταν το γνωστό «ποίημα»: η υπόθεση  βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης και ότι ο κόσμος εμπιστεύεται πλήρως την κυβέρνηση, καθώς παρά τις αποκαλύψεις του 2022 για τις υποκλοπές και με τετελεσμένη την τραγωδία των Τεμπών τον Φεβρουάριο του 2023 η Νέα Δημοκρατία πήρε 41% στις διπλές εθνικές κάλπες του Μαΐου και του Ιουνίου του ’23.

Το ότι τα πράγματα δεν ήταν έτσι όπως τα είχαν στο μυαλό τους οι κυβερνώντες φάνηκε από όσα είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο μιλώντας για «κυματισμούς» που θα ξεπεραστούν «με ειλικρίνεια και δράση» και για την ανάγκη να κάνει η Ν.Δ. «ένα άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά». Αυτό που δεν είπε ο πρωθυπουργός στους επιτελείς του είναι ότι η φθορά της κυβέρνησης δεν είναι καινούργιο φρούτο και δεν σχετίζεται μόνο με τα Τέμπη.

Έχει να κάνει:

–Και με την αναποτελεσματική αντιμετώπιση της ακρίβειας, που ήταν φανερό ότι ερχόταν με το τέλος της πανδημικής καραντίνας αλλά θεωρήθηκε ότι η πληθωριστική πίεση θα είναι παροδική και με χαμηλή ένταση.

–Και με τις περίεργες νομοθετήσεις υπέρ του υπερδικαιωματισμού και της woke ατζέντας και εναντίον της μεγάλη κοινωνικής πλειοψηφίας.

–Και με τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, όπου η Ελλάδα επιμένει στην στρατηγική ενός κατευναστικού διαλόγου τόσο με την Άγκυρα που θέλει να πατήσει πόδι σε Αιγαίο, Θράκη και Κύπρο όσο και με τα Σκόπια που επιμένουν στον αλυτρωτισμό ότι το «μακεδονικό ζήτημα» είναι «άλυτο».

Αν στα παραπάνω προστεθούν οι ατυχέστατες (μη) απαντήσεις που έδωσε o Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξή του την Τετάρτη στον Alpha εξηγείται περίτρανα γιατί σε όλες τις δημοσκοπήσεις η Ν.Δ. εμφανίζεται καθηλωμένη στο 25-26% στην πρόθεση ψήφου, την ίδια ώρα που το 77,5% των πολιτών απαντά ότι η Δικαιοσύνη ΔΕΝ κάνει ό,τι μπορεί για να πέσει φως στην σιδηροδρομική τραγωδία, με ένα επιπρόσθετο 46,8% να δηλώνει οργή για το παρόν και το μέλλον της χώρας.

Αν ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Ν.Δ. θέλει να βάλει ένα φρένο στη φθορά της κυβέρνησή του δεν έχει άλλη επιλογή από το να το «πάρει αλλιώς» το τιμόνι του κυβερνητικού καραβιού προκειμένου να αναπληρώσει το οξυγόνο που λείπει από την κοινωνική βάση της χώρας αλλά και για να διασώσει τα διαρκώς μειούμενα αποθέματα οξυγόνου που έχει η κυβερνώσα παράταξη.