Προβληματισμός και ανησυχία

Αντιμέτωπη με ένα πολυσύνθετο σκηνικό βρίσκεται η κυβέρνηση, τόσο εντός Ελλάδας όσο κι εκτός. Τα όσα συμβαίνουν μεταξύ της Ευρώπης και του Ντόναλντ Τραμπ δείχνουν ότι και η χώρα μας μπαίνει σε αχαρτογράφητα νερά. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχει μεγάλος προβληματισμός ακόμα και για το εάν το δίλημμα που εμφανίζεται να προκρίνει η κυβέρνηση προκειμένου να προσεγγίσει και πάλι το εκλογικό κοινό – Μητσοτάκης ή χάος – είναι το ενδεδειγμένο τη συγκεκριμένη στιγμή. 

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Όσοι μάλιστα θέτουν υπό αμφισβήτηση αυτό το αφήγημα στηρίζονται στο γεγονός ότι, εάν το επόμενο χρονικό διάστημα η χώρα βρεθεί αντιμέτωπη – όπως και όλη η Ευρώπη – με τον τυφώνα Τραμπ. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός εμφανίζεται προβληματισμένος για τη στάση που πρέπει να κρατήσει απέναντι στην απειλή Τραμπ, αν και για την ώρα συντάσσεται με τους Ευρωπαίους ηγέτες. Είναι χαρακτηριστικό το ότι στην τελευταία συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα, του εξέφρασε την αγωνία του για τα όσα συμβαίνουν. Η φράση του «Σας φέρνω νέα ταραγμένων θαλασσών» μόνο τυχαία δεν ήταν.

Όμως ο προβληματισμός εντείνεται και στο εσωτερικό, όπου ναι μεν η Νέα Δημοκρατία προηγείται με άνεση στις δημοσκοπήσεις, όμως σε καμία των περιπτώσεων δεν εξασφαλίζει ότι δεν θα συμβεί κάτι απρόοπτο και αλλάξει τα δεδομένα. Τι μπορεί να είναι αυτό πέραν της δυσαρέσκειας των πολιτών για την ακρίβεια; Η νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που αναμένεται στην Βουλή είναι κάτι που μπορεί να προκαλέσει τεράστιες αναταράξεις. Ή κάποιες άλλες έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που είναι σε εξέλιξη. Επίσης ένα άλλο θέμα είναι τα εθνικά θέματα. Η περίοδος των «ήρεμων νερών» επί της ουσίας είναι να κρύβουμε κάτω από το χαλί τα προβλήματα. Και δεν υπάρχει λύση και βλέπουμε την Τουρκία να μεγεθύνει τις αξιώσεις της στο Αιγαίο, ενώ σε ό,τι αφορά την Ανατολική Μεσόγειο επιμένει στο παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Οπότε ακόμη και ο κάθε αδαής μπορεί να κατανοήσει και την δυσκολία της εποχής, αλλά και τον προβληματισμό του Μαξίμου. Διότι ακόμη και το… αχτύπητο επικοινωνιακά Επιτελικό Κράτος δεν έχει πλέον την δυνατότητα να πείθει την κοινωνία ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο Μωυσής που θα οδηγήσει τη χώρα στην γη της Επαγγελίας.

Η ανησυχία στα εθνικά

Ειδικά στο θέμα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, όσο πλησιάζει ο χρόνος της συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τόσο αυξάνεται η ανησυχία. Ήδη η ανησυχία έχει φτάσει στο απροχώρητο, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που κάνουν σενάρια σε περίπτωση που ο Ντόναλντ Τραμπ στρέψει την προσοχή του στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Ποιον σύμμαχο θα ευνοήσει, την Ελλάδα, ή την Τουρκία, και μέχρι πού είναι διατεθειμένη να προχωρήσει η Αθήνα, όταν η σχέση της με την Άγκυρα διέπεται από τη στρατηγική σχέση της με το Ισραήλ; Ήδη λόγω του Ιράν οι ΗΠΑ ξαναήρθαν κοντά στην περιοχή με ότι σημαίνει αυτό για την περιοχή.

Και το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι ένα όντως έχει την δυνατότητα σε αυτό το ταραγμένο διεθνές περιβάλλον; Διότι είναι άλλο το να επικοινωνεί το Επιτελικό Κράτος την  «διεθνή εμβέλεια» του πρωθυπουργού και άλλο η πραγματικότητα επί του πεδίου. Κι όλα αυτά συμβαίνουν όταν την ίδια ώρα στις δημοσκοπήσεις παρουσιάζεται ότι το 51% θέλει πρόωρες εκλογές, το 61% ζητά πολιτική αλλαγή, η οικονομική κατάσταση αξιολογείται σταθερά αρνητικά από το 62%. Παράλληλα, η κυβέρνηση συγκεντρώνει μεγάλη δυσαρέσκεια όπως δείχνουν τα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων και η νέα άνοδος του αντισυστημισμού, στον οποίο ηγούνται η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Μαρία Καρυστιανού, απευθυνόμενες στα ίδια ακροατήρια χωρίς να είναι σαφές ποια θα πάρει το πάνω χέρι.

Ακόμη και πρόωρες κάλπες

Η εσωτερική κρίση ελλοχεύει και στη Ν.Δ. Αν τα αποτελέσματα της πρώτης Κυριακής των εκλογών δεν είναι αυτά που περιμένει, η μάχη διαδοχής που σοβεί στο εσωτερικό της θα ξεσπάσει ασυγκράτητη. Η ενδεχόμενη περιδίνηση του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο γύρο των εκλογών θα έχει απροσδιόριστες συνέπειες για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Στη «γαλάζια» Κοινοβουλευτική Ομάδα διακινούνται σενάρια για επικείμενο ανασχηματισμό, αλλά και πιο ενδιαφέροντα για πρόωρες εκλογές σε συνδυασμό με αλλαγή του εκλογικού νόμου, που έχει απορρίψει ο Πρωθυπουργός. Φαίνεται όμως ότι στελέχη του επιτελείου του στέλνουν αμφίσημα μηνύματα για το ενδεχόμενο αύξησης του πλαφόν εισόδου στη Βουλή από 3% σε 5%, ώστε να περιοριστούν τα μικρά κόμματα και να διευκολυνθεί ο σχηματισμός κυβέρνησης. Κι όλα αυτά παρά το γεγονός ότι στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο, ο κ. Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι δεν αλλάζει τίποτα στον εκλογικό νόμο, παρά μόνο θα γίνει προσπάθεια να υπερψηφιστεί με μεγάλη πλειοψηφία η Επιστολική ψήφος των ομογενών.

Η πίεση από τους βουλευτές είναι συνεχής, καθώς οι περισσότεροι θεωρούν λυτρωτική μια «προεκλογική ΔΕΘ» με κάλπες εντός του φθινοπώρου. «Δεν αντέχουμε άλλον τέτοιον χειμώνα. Ο χρόνος μας τελειώνει» προειδοποιούν.

Η αγωνία για τους κεντρώους ψηφοφόρους

Την ίδια ώρα η ανησυχία εντείνεται και από το γεγονός ότι οι κεντρογενείς ψηφοφόροι που στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία και το 2019 και το 2023 φέρονται δύσθυμοι να επαναλάβουν την ίδια επιλογή και ασπάζονται τις ενστάσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ενστάσεις που έχουν να κάνουν με τα θεσμικά παραστρατήματα της κυβέρνησης. Κι επίσης ότι δεν υπάρχει εκ μέρους της κυβέρνησης στρατηγική κατεύθυνση για συνεννόηση στα εθνικά θέματα, καθώς το Μαξίμου ενδιαφέρεται πρωτίστως με το πώς θα «παγιδεύσει» την αντιπολίτευση.

Και εδώ βρίσκεται ο πυρήνας του κυβερνητικού προβλήματος. Όταν η κριτική (εκ μέρους του Βενιζέλου) έρχεται από ένα πρόσωπο που μπορεί να μιλήσει ταυτόχρονα ως συνταγματολόγος, ως πρώην κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας και ως κεντρώος πολιτικός, τότε δεν απευθύνεται στους αντιπάλους. Απευθύνεται στους μετριοπαθείς, στους ψηφοφόρους που δεν ψηφίζουν για να τιμωρήσουν, αλλά για να εξασφαλίσουν λειτουργικό κράτος.