Ψέματα, ψέματα κι άλλα ψέματα…

Πώς ο Αλέξης Τσίπρας μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες έβαλε στο ψυγείο το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης

«Δεν υπάρχει κανένας λόγος να δεσμεύεσαι από το πρόγραμμα του κόμματος», είχε πει στον Βαρουφάκη ο κ. Τσίπρας όταν τον έχρισε υπουργό Οικονομικών

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Πριν από δύο χρόνια στον ΣΚΑΪ ο Γιάνης Βαρουφάκης, σε μία από τις πολλές τηλεοπτικές συνεντεύξεις του, είχε χαρακτηρίσει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2014 ως ανοησία.

«Ήμουν έξαλλος όταν διάβασα το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Έβγαζα ατμούς από τα αυτιά μου, δεν ήταν κόσμια αυτά που έλεγα. Ήταν ανοησίες», είχε πει χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός Οικονομικών και υπενθύμισε ότι τότε ήταν και η περίοδος που έγραψε ένα άρθρο με τίτλο «δάκρυα και αίμα», με το οποίο ουσιαστικά αποδόμησε όλο το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Μεταξύ άλλων στο άρθρο του ο Γιάνης Βαρουφάκης τόνιζε: «Ένα κόμμα της αντιπολίτευσης που προετοιμάζεται να κυβερνήσει εν μέσω της δραματικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η πλειοψηφία των πολιτών, δεν μπορεί παρά να νιώσει την ανάγκη να παρουσιάσει, και να δεσμευτεί, σε κάποια ελάχιστη δέσμη μέτρων ανακούφισης ανθρώπων και επιχειρήσεων που θα εφαρμόσει από τον πρώτο μήνα μιας μελλοντικής κυβέρνησης της οποίας θα αποτελεί τον κορμό. Το κατανοώ αυτό. Όμως, θα ήθελα να ακούσω: Γιατί να μας ψηφίσετε; Επειδή σας υποσχόμαστε μόνο δύο πράγματα:

– Αίμα και Δάκρυα, όπως υποσχέθηκε στους συμπολίτες του ο Τσώρτσιλ το 1939, τότε που τους ζητούσε τη βοήθεια και υποστήριξή τους μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας εν μέσω πολέμου.

– Αίμα και Δάκρυα που, όμως, θα δώσουν σε όλους μας, κι όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, το δικαίωμα να ελπίζουμε για ένα τέλος στον σιωπηλό αλλά αμείλικτο πόλεμο για την Αξιοπρέπεια και για την Αλήθεια.

– Αίμα και δάκρυα, που θα πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να χύσουμε ώστε να μπει η χώρα σε βιώσιμη πορεία, η οποία σήμερα είναι αδύνατη όσο, είτε (Α) πιστεύουμε πως η συμμόρφωση “προς τας υποδείξεις” της τρόικας είναι η λύση (με κάποιες κουτοπονηριές που θα μας επιτρέψουν μια πιο χαλαρή συμμόρφωση από αυτή που απαιτούν οι δανειστές), είτε (Β) νομίζουμε ότι η λύση μπορεί να δοθεί αναδιανέμοντας τους λιγοστούς πόρους ενός κράτους που μόνο εικονικά πλεονάσματα έχει, τα οποία μάλιστα είναι προϊόν μη βιώσιμης αφαίμαξης μιας φθίνουσας οικονομίας (και των συνήθων κορόιδων).

»Πράγματι, αν θέλετε να μας ψηφίσετε να το κάνετε επειδή τα Δάκρυα και το Αίμα που σας υποσχόμαστε τα θεωρείτε ως ένα μικρό αντίτιμο για να ακούτε από κυβερνητικά χείλη την Αλήθεια. Για να έχετε αντιπρόσωπους στην Ευρώπη που δεν θα παρακαλάνε αλλά ούτε και θα ενστερνιστούν την τακτική του τσαμπουκά και της μπλόφας, αλλά που, αντίθετα, θα υιοθετήσουν μια στρατηγική που καμία ελληνική κυβέρνηση δεν τόλμησε να υιοθετήσει έως τώρα: τη στρατηγική κίνηση του να λέμε την Αλήθεια στους εταίρους, στους λαούς των εταίρων και στους πολίτες της χώρας μας. Την Αλήθεια για την κατάσταση των τραπεζών (αντί την προσποίηση ότι είναι “ισχυρές”). Την Αλήθεια για τα ανύπαρκτα πλεονάσματα του κράτους μας. Την Αλήθεια για τις επενδύσεις και τις ανύπαρκτες προοπτικές τους όσο συνεχίζεται ο θανάσιμος εναγκαλισμός πτωχευμένου κράτους, πτωχευμένων τραπεζών, πτωχευμένων επιχειρήσεων, πτωχευμένων θεσμών.

»Τέλος, πρέπει να ξέρετε ότι τη νίκη στις εκλογές τη φοβόμαστε περισσότερο από την ήττα. Την τρέμουμε, για την ακρίβεια. Αν όμως εσείς αποφασίσετε να μας ψηφίσετε για να κάνουμε πράξη το Αίμα και τα Δάκρυα που σας υποσχόμαστε, με αντάλλαγμα την Αλήθεια και την Αξιοπρέπεια –αν εσείς ξεπεράσετε τον φόβο αυτής της δέσμευσής μας– τότε θα ξεπεράσουμε κι εμείς τον τρόμο που μας προκαλεί η ιδέα να κυβερνήσουμε αυτή τη χώρα στη σημερινή τρισάθλια συγκυρία».

«Δεν ισχύει τίποτα», μου είπε ο Τσίπρας

«Όταν έγραφα αυτό το άρθρο θεωρούσα ότι η σχέση μου με τον ΣΥΡΙΖΑ είχε τελειώσει», είχε πει το 2017 ο Γιάνης Βαρουφάκης στην τηλεοπτική του συνέντευξη. Και όντως, μετά από αυτά που έγραψε στο άρθρο ουδείς μπορούσε να περιμένει ότι ο πρώτος υπουργός Οικονομικών του Αλέξη Τσίπρα θα ήταν ο Γιάνης Βαρουφάκης. Κι όμως, ο Αλέξης Τσίπρας σχεδόν δύο μήνες προ των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015 κάλεσε τον Γιάνη Βαρουφάκη στο σπίτι του στην Κυψέλη και επί της ουσίας τον έχρισε υπουργό Οικονομικών λέγοντάς του: «Αυτό είναι το πρόγραμμα του κόμματος, αλλά αν γίνουμε κυβέρνηση σε θέλουμε υπουργό Οικονομικών. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να δεσμεύεσαι από το πρόγραμμα του κόμματος». Ασχέτως εάν οι πολίτες ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ διότι πίστεψαν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που είχε ανακοινώσει ο ίδιος ο Τσίπρας στο περιθώριο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο του 2014.

Φρούδες ελπίδες

Πολλάκις έχουμε ασκήσει κριτική για το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ της Θεσσαλονίκης, το οποίο το έχουμε χαρακτηρίσει μία συρραφή από ψέματα. Όμως, όταν το παραδέχεται κάποιο στέλεχος της πρώτης κυβέρνησης Τσίπρα, αποκτά μεγαλύτερη αξία. Ας μην ξεχνάμε ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα είχε δώσει ελπίδα, ενώ ακόμη και ψηφοφόροι που δεν επέλεξαν τότε τον ΣΥΡΙΖΑ ήλπιζαν ενδόμυχα ότι θα υλοποιήσει κάποιες από τις υποσχέσεις του.

Οι ελπίδες φίλων κι αντιπάλων αποδείχθηκαν στην πράξη φρούδες. Και μάλιστα, όπως αποδεικνύεται και από τις αποκαλύψεις Βαρουφάκη, ουδέποτε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ως μέλημα να εφαρμόσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν οι καρέκλες και η εξουσία.

Ποιος μπορεί να λησμονήσει την ατάκα του κ. Τσίπρα ότι «με έναν νόμο κι ένα άρθρο θα καταργηθεί το μνημόνιο και οι εφαρμοστικοί νόμοι»; Ποιος μπορεί να ξεχάσει την άλλη ρήση, το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»; Ή ακόμη και όσα είχε πει για τον ΕΝΦΙΑ, δηλαδή το περίφημο «ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας κακός νόμος, δεν διορθώνεται, καταργείται»;

Ακόμη ηχούν αυτές οι ωραίες ατάκες στα αυτιά των μικρομεσαίων που υπέφεραν από τη διακυβέρνηση Τσίπρα. Είναι αυτοί που φτωχοποιήθηκαν από το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ για να εξοικονομηθούν χρήματα για επιδόματα για τους πολύ ανήμπορους οικονομικά συμπολίτες μας. Ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπουργοί του, αντί να λειτουργήσουν για το πώς θα βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο της χώρας, αποφάσισαν να ισοπεδώσουν τη μεσαία τάξη, προκειμένου να δείξουν στους ασθενέστερους ότι σταμάτησαν οι αδικίες γιατί πλέον όλοι είναι ίσοι.

Αλήθειες και ψέματα

Όμως είναι καλό να θυμόμαστε τι έκανε ο κ. Τσίπρας. Όπως, για παράδειγμα, ότι μιλούσε για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και το παραδίδει αυξημένο στο 180% του ΑΕΠ.

Μιλούσε για μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων και το μόνο που έκανε ήταν να δεσμευτεί έως το 2022 για 3,5% ανά έτος, ενώ με το πρόγραμμα σταθερότητας του 2019 τα υπερπλεονάσματα θα αγγίξουν το 4,5%.

Υποσχέθηκε μείωση των φορολογικών βαρών για τους μικρομεσαίους κι εξαφάνισε τη μεσαία τάξη φορτώνοντάν της με πρόσθετα μέτρα ύψους 20 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 15 προήλθαν από την υπερφορολόγηση.

Δεσμεύτηκε ότι θα εισέλθει στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ, αλλά αντ’ αυτού έκλεισαν οι τράπεζες, επιβλήθηκαν capital controls, ενώ με την αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση αφελληνίστηκαν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Υποσχέθηκε αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, και στην πραγματικότητα κάθε έτος τις μείωνε όλο και περισσότερο.

Υποσχέθηκε δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά, αλλά λόγω της αλόγιστης διοίκησης της ΔΕΗ, που βρίσκεται προ της χρεοκοπίας, τα τιμολόγια αυξήθηκαν.

Υποσχέθηκε δραστική μείωση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στη φαρμακευτική δαπάνη και κατάργηση του πεντάευρου στα νοσοκομεία, αλλά με την αύξηση των εισφορών υπέρ υγείας μισθωτών και συνταξιούχων η συμμετοχή αυξήθηκε.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»; Ουδείς. Και φυσικά κι εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ είπε ψέματα. Κατήργησε τον νόμο Κατσέλη που είχε ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ επί Γιώργου Παπανδρέου και τον οποίο στήριξε με νύχια και δόντια ο Αντώνης Σαμαράς κατά τη θητεία του, απελευθέρωσε την πώληση δανείων σε funds, καθιερώνοντας τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς.

Υποσχέθηκε εκκαθάριση των βεβαιωμένων και ανείσπραχτων φορολογικών υποχρεώσεων, αλλά στην πράξη αυξήθηκαν όχι μόνο τα ληξιπρόθεσμα χρέη των πολιτών στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά οι κατασχέσεις των λογαριασμών των οφειλετών σε ποσοστό 70%.

Ο ΕΝΦΙΑ όχι μόνο δεν καταργήθηκε, τουναντίον αύξησε τους συντελεστές τού συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ και του ΕΝΦΙΑ στα οικόπεδα.

Είχε υποσχεθεί ότι το αφορολόγητο θα αυξηθεί στις 12.000, το κατέβασε στα 8.600 και προνομοθέτησε την περαιτέρω μείωση στα 5.900, την οποία πήρε πίσω προεκλογικά.

Τέλος, ποιος μπορεί να ξεχάσει τις προεκλογικές κορώνες του Πάνου Σκουρλέτη ότι ο κατώτατος μισθός θα φθάσει σε έναν μήνα τα 751 ευρώ, όπως επίσης ότι θα επανέλθει η εργασιακή νομοθεσία. Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν ίσχυσε. Αντίθετα, αυξήθηκαν οι θέσεις εργασίας με τον υποκατώτατο μισθό, όπως και η εργασία για τρίωρα και τετράωρα. Όσο για την αύξηση του κατώτατου μισθού, εκτός του ότι έγινε με καθυστέρηση τεσσάρων χρόνων, έφθασε στα 650 και όχι στα 751. Τέλος, οι ελαστικές θέσεις εργασίας έγιναν περισσότερες από τις μόνιμες.

Διαβάστε επίσης