Ρωσικά «πυρά» κατά Βαρθολομαίου για τις εξελίξεις στην Εκκλησία της Γεωργίας

Η Μόσχα στρέφει τα βέλη της κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, κατηγορώντας τον ότι επιχειρεί να προκαλέσει «σχίσμα» στην Ορθοδοξία, με αφορμή τη διαδικασία διαδοχής στον πατριαρχικό θρόνο της Γεωργίας.

Η ρωσική υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών SVR υποστηρίζει ότι ο Βαρθολομαίος «εκμεταλλεύεται» την κοίμηση του Πατριάρχη πάσης Γεωργίας, Ηλία Β’, για να προωθήσει δικό του υποψήφιο. Σύμφωνα με τη Μόσχα, εξετάζονται δύο ιεράρχες της Γεωργιανής Εκκλησίας —ο μητροπολίτης Αβραάμ και ο μητροπολίτης Γρηγόριος— ως «οι καταλληλότεροι εκτελεστές της βούλησής του».

Η SVR κατηγορεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη ότι επιχειρεί να μετατρέψει το «πρωτείο τιμής» σε «πρωτείο εξουσίας», κάνοντας λόγο για «παρέμβαση στα εσωτερικά μίας από τις αρχαιότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες».

Η ανακοίνωση της SVR

«Το γραφείο Τύπου της Υπηρεσίας Εξωτερικής Πληροφόρησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας αναφέρει ότι, σύμφωνα με πληροφορίες που φτάνουν στην ΥΕΠ, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος συνεχίζει επίμονα να ακολουθεί μια δόλια γραμμή προς τη διάσπαση της παγκόσμιας Ορθοδοξίας, καθοδηγούμενος από την αρχή “διαίρει και βασίλευε”. Αυτή τη φορά επιδιώκει να θέσει υπό την επιρροή του τη Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία (ΓΟΕ), εκμεταλλευόμενος τον θάνατο του Καθολικού – Πατριάρχη πάσης Γεωργίας Ηλία Β΄.

Το Φανάρι επιθυμεί να προωθήσει στη χηρεύουσα θέση έναν εκπρόσωπο της ΓΟΕ στον οποίο θα μπορούσε να στηριχθεί. Ως υποψηφίους για αυτόν τον ρόλο, ο Βαρθολομαίος εξετάζει τον Μητροπολίτη Δυτικής Ευρώπης Αβραάμ (Γαρμέλια) και τον Μητροπολίτη Πότι και Χόμπι Γρηγόριο (Μπερμπιτσασβίλι). Στο στενό του περιβάλλον τους παρουσιάζει ως τους καταλληλότερους εκτελεστές της βούλησής του.

Σε εκκλησιαστικούς κύκλους σημειώνεται ότι η φιλοδοξία για εξουσία έχει καταστεί σταθερός σύντροφος του Κωνσταντινουπολίτη σχισματικού. Με τις ενέργειές του, ο Βαρθολομαίος αντικαθιστά εκ νέου το “πρωτείο τιμής” με “πρωτείο εξουσίας”, παρεμβαίνοντας στις εσωτερικές υποθέσεις μίας ακόμη και μάλιστα μιας από τις αρχαιότερες, της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι προφανές ότι, όπως και στις περιπτώσεις της Ουκρανίας, της Σερβίας και των χωρών της Βαλτικής, έχει λησμονήσει τον δεύτερο κανόνα της Β’ Οικουμενικής Συνόδου: “Οι επαρχιακοί επίσκοποι να μην επεκτείνουν την εξουσία τους σε Εκκλησίες πέρα από τα όρια της επαρχίας τους”».