Σε ιδεολογική περιδίνηση η Ν.Δ.

Την πιο δύσκολη περίοδο της 10ετους θητείας του στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας περνάει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και φυσικά κάτι ανάλογο ισχύει και στην επταετή θητεία του στην πρωθυπουργία. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο και εάν από το Μαξίμου και την Πειραιώς προσπαθούν να καμουφλάρουν την πραγματικότητα.

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις ναι μεν η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να προηγείται με άνεση στις δημοσκοπήσεις, όμως η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση τρεκλίζει. Αδυνατεί (ή δεν θέλει) να δώσει λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας, ενώ σέρνει πίσω της ανοιχτές πληγές. Αυτή την εποχή εξακολουθεί να έχει υπεροχή στα ΜΜΕ, με αποτέλεσμα να περνάει τα δικά της μηνύματα, αλλά και αυτό το όπλο της ανά πάσα στιγμή μπορεί να αλλάξει. Διότι πολλάκις έχουμε δει στο παρελθόν οι επιχειρηματίες του Τύπου να αλλάζουν γραμμή στο άψε-σβήσε. Ποιος ξεχνά την στήριξη στον Ανδρέα Παπανδρέου από το πάλαι πότε πανίσχυρο «Έθνος» της δεκαετία του 80. Όταν ηττήθηκε το 1989 το ΠΑΣΟΚ το «Έθνος» κυκλοφόρησε με τίτλο «Έπεσε ο φαύλος», αναφερόμενος στον Ανδρέα Παπανδρέου.

Όμως δεν είναι μόνο η κυβέρνηση. Υπάρχει και μεγάλη ρωγμή στο κόμμα, ειδικά μετά την αλόγιστη διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά. Ο πρώην πρωθυπουργός δικαιωματικά θεωρείται η «ψυχή της παράταξης» και η διαγραφή του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχει «παγώσει» ένα σωρό στελέχη όλων των βαθμίδων, που δεν συμφωνούν με την διαγραφή Σαμαρά. Ενώ δεν περνά απαρατήρητο ότι ο πρωθυπουργός έχει πλέον τυπικές σχέσεις και με ένα άλλο πρώην πρόεδρο του κόμματος και πρώην πρωθυπουργό, τον Κώστα Καραμανλή.

Και πλέον έχει αρχίσει να υπάρχει μεγάλη εσωκομματική γκρίνια για την τακτική του κ. Μητσοτάκη. Ναι μεν οι παραδοσιακοί δεξιοί ανέχτηκαν τις εισροές στελεχών από το «σημιτικό» ΠΑΣΟΚ και από το κέντρο, όμως πλέον αυτή η στρατηγική, που θεωρείται κάτι σαν θρησκεία από τους «Kyriakistas», εκνευρίζει και δυσαρεστεί την βάση του κόμματος.

Ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να δηλώνει πάντα ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει προδώσει τις αρχές της και ότι παραμένει μια κεντροδεξιά, φιλελεύθερη, κοινωνική, πατριωτική παράταξη. Η αλήθεια είναι ότι ουκ ολίγες φορές θυμίζει την περίοδο του αείμνηστου Κώστα Σημίτη και μοιάζει να έχει απομακρυνθεί από την βάση της. Κάποιοι μάλιστα κάνουν λόγο για ιδεολογικό αδιέξοδο. Και η ρήση του κ. Μητσοτάκη ότι «η Νέα Δημοκρατία είναι ένα μεγάλο κόμμα, ένα ευρύχωρο κόμμα, ένα κόμμα το οποίο ανέχεται και ενθαρρύνει και τις διαφορετικές απόψεις εντός του κόμματος», δεν ικανοποιεί τη βάση. Διότι η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη αποδέχεται τις αρχές και τις απόψεις των «μουσαφίρηδων» και ταυτόχρονα δαιμονοποιεί τις γνώμες και την πολιτική βούληση των παραδοσιακών δεξιών.

Από την ηγεσία του κόμματος και της κυβέρνησης χρησιμοποιείται ως επιχείρημα ότι η Νέα Δημοκρατία επί της ηγεσίας Μητσοτάκη μετρά μόνο εκλογικές νίκες. Και στις ευρωεκλογές του 2019 και στις εθνικές εκλογές του 2019 και στις εθνικές εκλογές του 2023, όμως οι ευρωεκλογές του 2024 έδειξαν ότι υπάρχει ζήτημα. Το 41% μέσα σε ένα χρόνο έπεσε στο 28%, με ταυτόχρονη ήττα του Κώστα Μπακογιάννη στον δήμο της Αθήνας ανέδειξαν ότι η παραδοσιακή βάση κουράστηκε από την μεταστροφή του κόμματος σε κάτι άλλο που δεν το αντιλαμβάνεται.

Οι ανοιχτές πληγές

Μάλιστα δεν είναι λίγοι ακόμη και από την κυβέρνηση που ισχυρίζονται πως όλες αυτές οι εκλογικές νίκες ήλθαν επί ενός αντιπάλου του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ναι μεν είχε ως πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, που πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως εμβληματική φυσιογνωμία, αλλά ως κόμμα είχε τεράστιες ελλείψεις σε οργάνωση. Και ας μην ξεχνάμε ότι το ισχυρό κόμμα από πλευράς δομής, το ΠΑΣΟΚ, κινείτο σε μονοψήφια ποσοστά. Επίσης δεν ξέρουμε εάν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα ένιωθε τόσο ισχυρή εάν υπήρχε μία ισχυρή αντιπολίτευση, που θα μπορούσε να «συναρπάσει» τα πλήθη. Διότι ναι μεν η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξεπέρασε πολλές κρίσεις, αλλά τις βρίσκει συνεχώς μπροστά της.

Στο σκάνδαλο των υποκλοπών, αυτά που κατατίθενται από τους μάρτυρες στην δίκη στο πλημμελειοδικείο είναι απίστευτα. Συν τοις άλλοις στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τον επόμενο μήνα θα συζητηθεί η προσφυγή του Νίκου Ανδρουλάκη για ποιον λόγο δεν ενημερώνεται από την ΕΥΠ για τους λόγους της παρακολούθησης του, από τη στιγμή που υπάρχει απόφαση του ΣτΕ.

Το δυστύχημα των Τεμπών εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτή πληγή. Ουδείς Έλληνας πιστεύει το κυβερνητικό αφήγημα, ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη. Και βέβαια εξακολουθεί να υπάρχει τεράστια ανησυχία για τα συλλαλητήρια στο τέλος Φεβρουαρίου, όπου συμπληρώνονται τρία χρόνια από το δυστύχημα των Τεμπών, που κόστισε στην ζωή σε 57 ανθρώπους (νεαρούς στην πλειοψηφία τους).

Και βέβαια τρέχει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου στο διάστημα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη χάθηκε στην κυριολεξία η μπάλα. Με συνέπεια ο οργανισμός να μπει σε ευρωπαϊκή επιτήρηση και επί της ουσίας να μην γνωρίζουμε τι θα ξημερώσει, αφού η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία-όπως υποστηρίζεται από το Λουξεμβούργο που είναι η έδρα της Λάουρα Κοβέσι– εξακολουθεί να το ερευνά.

Η επόμενη ημέρα

Αυτή την εποχή η Νέα Δημοκρατία κινδυνεύει να τρέχει μόνη της, να βγει καθαρά πρώτη και παρόλα αυτά ουσιαστικά να χάσει. Οι δημοσκοπήσεις, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, δείχνουν ότι ο στόχος της αυτοδυναμίας είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί. Την ίδια στιγμή δεν υπάρχουν και πολλές δυνατότητες για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Ενώ έχουν εδώ και καιρό αρχίσει να κυκλοφορούν σενάρια για αλλαγή αρχηγού εν κινήσει. Δηλαδή μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών, με στόχο είτε η Ν.Δ. θα μπορέσει να επανασυσπειρωθεί, είτε να μπει πιο εύκολα σε κυβέρνηση συνεργασίας. Ήδη στη δεύτερη κυβερνητική θητεία Μητσοτάκη άρχισε να χάνει σταδιακά παραδοσιακά της κοινά. Ενώ το «αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο» που έφερε δύο εκλογικές νίκες το 2019 και το 2023 συσπειρώνοντας από τη σκληρή δεξιά μέχρι πασοκογενείς ψηφοφόρους, είχε αρχίσει να φθίνει εκ των πραγμάτων. Κρίσιμα ορόσημα ήταν το φορολογικό των ελεύθερων επαγγελματιών και βέβαια ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών. Ενώ η ενεργειακή κρίση, το κύμα ακρίβειας και η στεγαστική κρίση μετά και την επέλαση του AirBnB στη χώρα, άγγιξαν όλα τα νοικοκυριά, συμπεριλαμβανομένης της αποκαλούμενης μεσαίας τάξης.

Πού ποντάρει το Μαξίμου

Στο Μαξίμου δηλώνουν βέβαιοι όμως ότι στο τέλος της τετραετίας οι ψηφοφόροι (και όχι μόνο οι δεξιοί) θα ζυγίσουν τα θετικά και τα αρνητικά, θα συνυπολογίσουν τον κίνδυνο ακυβερνησίας και την ανυπαρξία των αντιπάλων και θα δώσουν ξανά ψήφο εμπιστοσύνης στη Ν.Δ. και στον κ. Μητσοτάκη.

Εν τω μεταξύ όμως η κυβέρνηση βλέπει τα ποσοστά της να μειώνονται στη βόρεια Ελλάδα, ενώ έχει έρθει σε ρήξη και με άλλα παραδοσιακά κοινά της Ν.Δ.