ΣΩΤΗΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ: «Όταν ανέλαβα εγώ, το θέμα των υποβρυχίων ήταν τελειωμένο»

Τη θέση πως, όταν ανέλαβε αυτός, το θέμα των υποβρύχιων ήταν τελειωμένο. υποστήριξε στην απολογία του για τη σκανδαλώδη υπόθεση με τις «χρυσές» μίζες ο πρώην πρόεδρος των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, Σωτήρης Εμμανουήλ.

Της Πωλίνας Βασιλοπούλου

Ο άνθρωπος, που φέρεται ότι πήρε μίζα τουλάχιστον 17,2 εκατ. ευρώ για την πώληση των Ναυπηγείων στη γερμανική HDW και την ανάθεση της κατασκευής των περίφημων υποβρυχίων στον Σκαραμαγκά, είπε χαρακτηριστικά:

«Το 1999 έγινε δημόσιος διαγωνισμός, όπου υποβάλαμε την προσφορά για για τα Ναυπηγεία. Η αμοιβή θα ήταν 800 εκατ. δραχμές για την εταιρεία μου και επιπλέον 25% επί του αποτελέσματος. Στην Αμερική είχα το τρίτο  μεγαλύτερο ναυπηγείο. Μέχρι 31/5/2002 δεν ήμουν ούτε πρόεδρος ούτε διευθύνων σύμβουλος, όπως γράφεται στο κατηγορητήριο. Ήμουν γενικός διευθυντής της επιχείρησης. Τη διεύθυνση την πήρα κατόπιν διαγωνισμού. Η προηγούμενη εταιρεία μάς έκανε ενημέρωση για το τι είχε προηγηθεί. Δεν ήμουν κρατικός αξιωματούχος. Δεν ήμασταν κρατική εταιρεία. Το ναυπηγείο είχε αποφασισθεί να κάνει τα ΥΒ. Κατέληξαν το 1998. Η σύμβαση που ασχολήθηκα εγώ επί της ουσίας ήταν η σύμβαση των κανονιοφόρων.

»Όταν ανέλαβα, το θέμα των ΥΒ ήταν τελειωμένο. Όταν ανέλαβα, η διαδικασία βρισκόταν στο στάδιο σύνταξης των συμβολαίων. Το αντικείμενο των ναυπηγείων ήταν να παράξει εργατοώρες. Υπολογίσαμε βάσει προϋπολογισμένων εργατοωρών το κόστος και το δώσαμε. Στις 06-02-2000 αποφάσισα να δώσω 2% έκπτωση επί εργατοωρών. Οι Γερμανοί θύμωσαν. Τελικά, το αποδέχτηκαν. Η κατακυρωτική απόφαση, είτε υπογραφόταν από εμένα είτε όχι, θα ήταν το ίδιο. Θα έλεγαν σε κάποιον άλλον να την υπογράψει. Δεν μπορούσα να πω ότι δεν υπογράφω. Είχαν οριστεί όλα. Ήταν βιαστικοί. Το ΥΒ αυτό έχει απειροελάχιστο θόρυβο, δεν χρειάζεται να ανέβει το περισκόπιο στην επιφάνεια, έτσι δεν εντοπίζεται από τον εχθρό. Οι εταιρείες ΕΝΑΕ, HDW, MIE και Ferrostal συμμετείχαν στη διαμόρφωση. Τον Οκτώβριο του 2001 έγινε σύμβαση ελληνικών ναυπηγείων και HDW-Ferrostal. Υπήρχε και διαλυτική αίρεση και έγκριση από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ευρώπης, την οποία θα λάμβαναν την επομένη. Αφότου ανέλαβα μου δόθηκε εντολή να παίρνω εντολές από Γερμανούς. Πιο πριν δεν είχα καμία συνεργασία με Γερμανούς».

 «Το επάγγελμα των Γερμανών ήταν οι πληρωμές»

Πρόεδρος: «Tι έκαναν οι Γερμανοί;»

Kατηγορούμενος: «Το επάγγελμα των επικεφαλής των Γερμανών ήταν οι πληρωμές, οι τρόποι να επεμβαίνουν στο σύστημα. Από αυτήν τη δουλειά έπαιρναν μερίδιο».

Πρόεδρος: «Γνωρίζετε τον Αγουρίδη;»

Kατηγορούμενος: «Δεν τον ξέρω. Ξέρω από τη δικογραφία ότι είναι δικηγόρος».

Πρόεδρος: «Τι συνέβη μετά από την υπογραφή της σύμβασης;»

Κατηγορούμενος: «Εγκαθίστανται στο ναυπηγείο οι Γερμανοί μετά από υπογραφή. O πρόεδρος της HDW έρχεται στο γραφείο μου και μου κάνει πρόταση σε αντικατάσταση του μπόνους 25%, με μπόνους 1%, 9% των μετοχών της εταιρείας, να πάρω πλοία Στρίτζη από αγοραστή και μπόνους 3 εκατ., μισθό και αυτοκίνητο. Οι Γερμανοί δεν ήθελαν συνεργασία με το ελληνικό ναυπηγείο, όπως λέει ο Ματαντός στην απολογία του. Στην Ελλάδα δεν υπήρχε μεγάλη παραγωγικότητα. Την πρόταση την αποδέχτηκα. Αυτά που μου πρόσφεραν ήταν λιγότερα από το 25%. Με ενδιέφερε η επιτυχία. Η προηγούμενη συμφωνία τού 25% τελείωσε. Συμφωνία ήταν ότι θα παρείχα το management των ναυπηγείων. Αυτό έγινε τον Μάιο του 2002.

»Πιο πριν υπήρχε έγγραφο που όριζε το γενικό πλαίσιο. Εγράφη μεταξύ HDW – IΝVECO ΕΠΕ. H INVECO ήταν δική μου εταιρεία. Την Inveco Holdings τη δημιούργησα τον Δεκέμβριο, τότε επί της απαιτήσεως να υπάρχει ευρωπαϊκή εταιρεία που έβαζαν τα χρήματα που είχαν συμφωνηθεί ως αμοιβή μου. Μπήκαν χρήματα σε αυτήν την εταιρεία. Την Inveco Holdings δεν την ήθελαν οι Γερμανοί για φορολογικούς λόγους όπως μου είπαν, ήταν στα Νησιά Μάρσαλ. Δεν ήταν ευρωπαϊκή. Μου είπαν να φτιάξω άλλη. Η Inveco Holdings δεν λειτούργησε ποτέ από εμένα. Δημιούργησα την Inveco ΕΠΕ».

Πρόεδρος: «Tι ήταν η Metalco

Kατηγορούμενος: «Ήταν του ιδιοκτήτη της FIAT, ήταν μία εταιρεία που συνεργαζόταν με τη HDW και τη Ferrostal. Τα χρήματα της αμοιβής μου μπήκαν σε αυτήν αν και ήταν χρήματα που ανήκαν σε εμένα. Εκείνη την στιγμή δεν ήξερα ότι θα μου τα έδιναν μετά. Πήρε τα λεφτά ο Μπουσέι και το ανακάλυψα εγώ εκ των υστέρων. Ο Μπουσέι προσελήφθη από τη Ferrostal ως σύμβουλος. Στις 15-07-2010 στην κατάθεσή του ο Χάουν λέει ότι δεν έλαβα τίποτα από τη Ferrostal. H αμοιβή μου ήταν 17 εκατ. ευρώ, που καταβλήθηκαν στην Inveco. Όχι στην Corvus. Από αυτά, 16 εκατ. μου δόθηκαν – 1 εκατομμύριο παρακρατήθηκε, ενώ αφαιρέθηκε μία οφειλή προς μια δανειοδότηση από Ματαντό».

 

«Με συνέλαβαν χωρίς ένταλμα σύλληψης»

Στη συνέχεια της απολογίας του, ο Σωτήρης Εμμανουήλ συμπλήρωσε:

 «Η πρώην σύζυγός μου είχε συλληφθεί από την αστυνομία και δεν μπορούσα να δω τα παιδιά μου. Ύστερα τους έφερα στην Ελλάδα σε σπίτι που αγόρασα εγώ στο όνομά της το 1990. To 1995 επέστρεψα στο σπίτι και δεν βρήκα τίποτα. Είχε πωλήσει τα πάντα και είχε εξαφανισθεί. Πήγα ξανά στην Αμερική. Πωλούνταν τα ναυπηγεία της Βοστώνης και τα αγόρασα. Το 1999 επέστρεψα ξανά στην Ελλάδα για να υπογράψω τη σύμβαση. Ακόμα λειτουργούσε το ναυπηγείο της Βοστώνης και ήταν κερδοφόρο.

»Ο Ματαντός, οι Γερμανοί και εγώ μέναμε στο ίδιο ξενοδοχείο. Το 1998 γνώρισα τον Ματαντό, όταν με κάλεσε να συζητήσουμε για το ναυπηγείο στην Ελβετία. Τότε δεν μου είπε για την ιδιότητά του ως εκπροσώπου της Ferrostal. Ήταν broker. Συζητήσαμε για εμπορικά βαπόρια. Το ναυπηγείο στη Βοστώνη ήταν εξειδικευμένο σε συγκεκριμένα βαπόρια και είχε υποδομές για αυτά τα πλοία.

»Την ιδιότητά του ως εκπροσώπου της Ferrostal την έμαθα όταν ήρθα να υπογράψω τη σύμβαση. Ανέπτυξα φιλικές σχέσεις μαζί του. Η σύζυγός μου έλαβε μία επιταγή 1 εκατ. στο όνομα του Αγουρίδη. Ζήτησε ένα δάνειο το οποίο έλαβε. Δεν το ήξερα εγώ. Πουλώντας το σπίτι το αμερικάνικο θα του έδινε τα χρήματα. Πληρώνοντας τα χρήματα αυτά είχε κατά νου ότι εγώ ήμουν εγγυητής. Γνώριζε τη δική μου επιφάνεια. Το έμαθα μετά από μερικούς μήνες.

»Στις 13/1/2014, με συνέλαβαν χωρίς ένταλμα συλλήψεως και με πήγαν στη ΓΑΔΑ. Την επόμενη ημέρα πήραμε ένα σχέδιο κατηγορητηρίου και έπρεπε να ανταποκριθούμε. Είπα ότι πήρα εγώ το δάνειο για να μη θεωρηθεί ότι είμαι αφελής και δεν κατάλαβα τίποτα για το δάνειο. Αυτό το 1 εκατ. αποπληρώθηκε. Στην αμοιβή μου από τη HDW (17 εκατ. περίπου), πήρα 16 εκατ. περίπου. Παρακράτησε το ένα εκατομμύριο η HDW, έτσι μου είπε ο Χάουν.

»Ο Χάουν ήταν ο πληρωτής. Το ένα εκατομμύριο προφανώς το κράτησαν για να το δώσουν στον Ματαντό. Δεν είχα την επιλογή να μην το δεχτώ.. Έκαναν ό,τι ήθελαν. Ο Ματαντός ισχυρίζεται ότι τα χρήματα οι Γερμανοί του έδωσαν εντολή να μου τα δώσει. Τα χρήματα όμως μου τα έδωσε εξ ιδίων. Δεν υπήρχε εντολή από τους Γερμανούς να μου τα δώσει. Η σύμβαση Ματαντού – Γερμανών υπογράφηκε πολύ αργότερα και ο ίδιος λέει ότι προχρονολογήθηκε. Τα χρήματα τα έδωσε από τη δική του τσέπη. Ο Αγουρίδης δεν προσέφερε καμία νομική υπηρεσία στη Ferrostal».

H δίκη συνεχίζεται με τις απολογίες των άλλων κατηγορουμένων.

 

 

Διαβάστε επίσης