Στα σχοινιά ο Μητσοτάκης

Στην πολιτική επιστήμη, ο «απρόσμενος παράγοντας», συχνά αναφέρεται και ως Black Swan event (γεγονός «μαύρος κύκνος») είναι ένα απρόβλεπτο γεγονός με σημαντικές επιπτώσεις, το οποίο ανατρέπει τον πολιτικό σχεδιασμό, τις δημοσκοπήσεις και τις στρατηγικές των κομμάτων. Τέτοιοι παράγοντες μπορούν να αλλάξουν τα πάντα μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα.

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Πλέον αυτό το Black Swan event βιώνει τα τελευταία 24ωρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, καθώς παρά την προσπάθεια για συγκάλυψη, το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο σκάει στην αυλή του Μαξίμου. Και όσο και εάν με διάφορες μεθοδεύσεις επιχειρείται συγκάλυψη ευθυνών, αλλά και σταλεί την μπάλα στην εξέδρα. Ο λαός μας συχνά-πυκνά χρησιμοποιεί την παροιμία «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια». Κάτι που σημαίνει ότι οι ψευδείς ισχυρισμοί και οι απατηλές ενέργειες δεν μπορούν να κρυφτούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αλήθεια αποκαλύπτεται γρήγορα, εκθέτοντας τον ψεύτη.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στα τέλη του Φεβρουαρίου του 2026, δηλαδή ένα χρόνο και κάτι ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές του 2027 και η πεποίθηση της κοινωνίας είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη παίρνει το χρυσό μετάλλιο στην συγκάλυψη επί όλων των ζητημάτων. Είτε αυτό λέγεται «σκάνδαλο υποκλοπών», είτε «τραγωδία των Τεμπών», είτε «σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ», είτε εθνικά θέματα. Δηλαδή σημαντικά ανοικτά μέτωπα.

Όλα μαζί δημιουργούν μία ασφυκτική πίεση στο Μαξίμου και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ξαφνικά βρίσκεται στα σχοινιά. Και πλέον είναι ελάχιστοι αυτοί που πιστεύουν τις δικαιολογίες του τύπου «αν το γνώριζα δεν θα το επέτρεπα». Τουναντίον η κοινωνία μοιάζει να είναι πεπεισμένη ότι ο κ. Μητσοτάκης τα γνώριζε όλα, σώπαινε κι εν συνεχεία κάνει τον ανήξερο.

Τα Τέμπη

Πλέον δεν μπορεί να δώσει πειστικές απαντήσεις για ποιον λόγο επέτρεψε τη συσκότιση των ερευνών για την τραγωδία των Τεμπών. Ουδείς τον πιστεύει. Όπως ουδείς πιστεύει ότι όντως η κυβέρνηση προσέφερε την αρωγή της για να πέσει άπλετο φως στην τραγωδία των Τεμπών. Τουναντίον η πρεμούρα της κυβέρνησης ήταν πώς να αποφύγουν οι υπουργοί τις προανακριτικές επιτροπές και να παραπεμφθούν για πλημμελήματα, ενώ στους υφιστάμενους τους ασκήθηκαν κακουργηματικές διώξεις.

Έτσι χτίστηκε η πεποίθηση της κοινωνίας ότι η κυβέρνηση για το μόνο που ενδιαφέρεται είναι η συγκάλυψη και όχι να αποδοθεί δικαιοσύνη. Γι’ αυτό και στα περσινά συλλαλητήρια, αλλά και σε αυτά που θα διεξαχθούν σήμερα σε όλη την Ελλάδα το κυρίαρχο σύνθημα είναι «Τα Τέμπη δεν ήταν ατύχημα, ήταν δολοφονία».

Οι υποκλοπές

Το δεύτερο μέτωπο επανήλθε πριν από λίγες ώρες και είναι αυτό των υποκλοπών. Η καταδίκη των Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Φέλιξ Μπίτζιο και Γιάννη Λαβράνο, σε 126 χρόνια φυλάκισης από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, μπορεί να αφορά ιδιώτες, όπως ανέφερε στην επίσημη δήλωση του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, αλλά το ζητούμενο είναι ότι με βάση την απόφαση ο φάκελος επιστρέφεται στην Εισαγγελία Πρωτοδικών για περαιτέρω διερεύνηση. Και μεταξύ άλλων η νέα έρευνα θα εξετάσει και τα όσα είπε μάρτυρας Στ. Τρίμπαλης στην δίκη, ότι στην Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές είχε λάβει τις ερωτήσεις των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας από την προηγούμενη ημέρα, και είχε μάθει απέξω και ανακατωτά τις απαντήσεις, ώστε όλοι να μείνουν ευχαριστημένοι. Αφού όπως υποστηρίζει ο κ. Μαρινάκης είναι καταδίκη τεσσάρων ιδιωτών για ποιον λόγο οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας μετείχαν σε αυτή την κακοπαιγμένη θεατρική παράσταση. Και σε αυτό το σκάνδαλο η κοινωνία είναι πεπεισμένη ότι ουδείς θα τιμωρηθεί. Τουναντίον οι περισσότεροι πιστεύουν ότι οι παρακολουθήσεις δεν σταμάτησαν.

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ

Στο τρίτο μέτωπο, αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, εδώ γελάει και το παρδαλό κατσίκι. Χάθηκε στην κυριολεξία- εκτός δεκάδων εκατομμυρίων- και η μπάλα με τις παρανομίες. Κουμπάροι, παρακούμπαροι, φίλοι, κομματάρχες και κάθε λογής λαμόγια έκανε πάρτι στην πλάτη των αγροτών και των κτηνοτρόφων. Και οι αρμόδιοι υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης πετούσαν χαρταετό και δεν προλάβαιναν να πάρουν χαμπάρι που εξαφανίζονταν τα εκατομμύρια και πως τα πρόβατα και τα γίδια έκαναν κρουαζιέρα για να βοσκήσουν λίγο χορταράκι. Το πόρισμα που κατέθεσε το κυβερνών κόμμα κι έβγαλε λάδι τους κ.κ. Βορίδη και Αυγενάκη στην καλύτερη περίπτωση σε εξοργίζει. Εδώ δεν μιλάμε για απλή συγκάλυψη, αλλά για ένα όργιο.

Τα εθνικά

Και το τέταρτο μέτωπο που κινδυνεύει να γυρίσει μπούμερανγκ στην κυβερνητική προπαγάνδα για τις ενεργειακές συμφωνίες είναι η ρήτρα που υπέγραψε το ελληνικό κράτος με την CEVRON για τις εξορύξεις νοτίως της Κρήτης. Όπως έγινε γνωστό τα οικόπεδα στα οποία θα κάνουν τις έρευνές τους οι εταιρείες αναφέρονται ως «επίμαχη περιοχή». Στην ουσία περιγράφεται το αποτέλεσμα μιας πολυμερούς διεθνούς διάσκεψης για την ενέργεια. Είναι όντως παράξενο να αποδέχεται το ελληνικό κράτος πιθανή απώλεια κυριαρχικών του δικαιωμάτων. Διότι αυτό περιγράφεται μεταξύ άλλων με τον όρο που επέβαλλε η εταιρεία για το τι θα συμβεί εάν περιοχές που σήμερα θεωρούνται ελληνική δικαιοδοσία, μεταβιβαστούν μελλοντικά σε τρίτη χώρα μέσω διεθνούς συμφωνίας. Η συμπερίληψη αυτών των όρων δεν ήταν τυχαία. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι πετρελαϊκοί κολοσσοί απαίτησαν να γνωρίζουν εκ των προτέρων το νομικό καθεστώς σε περίπτωση που η περιοχή των ερευνών τους αλλάξει «ιδιοκτήτη» μετά από μια συμφωνία Ελλάδας-Τουρκίας ή μια ευρύτερη περιφερειακή διευθέτηση (με συμμετοχή Αιγύπτου, Λιβύης, Κύπρου κ.λπ.). Λες και η CEVRON έχει πληροφορηθεί διάφορα από την κυβέρνηση που εμείς δεν τα γνωρίζουμε. Και η απάντηση που έδωσε την Πέμπτη το μεσημέρι ο κ. Μητσοτάκης, κατά την διάρκεια του Υπουργικού Συμβουλίου, αναφερόμενος σε ανησυχούντες δεν ήταν καθόλου πειστική, ακόμη και γι’ αυτούς που δεν ανησυχούν