Στο αρχείο και οι κατηγορίες για Άδωνι – Στουρνάρα

«Α» ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Οσονούπω στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και η δικογραφία για τον πρώην υπουργό Υγείας και τον νυν διοικητή της ΤτΕ, όπως ακριβώς έγινε -έστω κι αν ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως- με την περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά

Έχοντας από χρόνια εδώ στην «Α» προβλέψει ότι η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα πολιτευτεί έχοντας ακουμπήσει στο τραπέζι δύο περίστροφα, το μυστρί και το… σκαμνί, δικαιούμαστε να είμαστε και οι πρώτοι που θα αποκαλύψουμε ότι τουλάχιστον το δεύτερο μοιάζει να έχει… άσφαιρα! 

Της Πωλίνας Βασιλοπούλου

Μπορεί το ΣΥΡΙΖΑϊκό μυστρί του κ. Σπίρτζη να εγκαινιάζει ακόμη και ακίνητα βαγόνια του μετρό στη Θεσσαλονίκη, αλλά οι εμπνευστές του μεγαλύτερου «σκαμνιού» της Μεταπολίτευσης που συνεχίζει να γυαλίζει το Μαξίμου για τους αντιπάλους του με αφορμή την υπόθεση Novartis, θα μείνουν με τη χαρά. Κι αυτό διότι, όπως έγινε και στην περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά (σ.σ. που επίσης αποκάλυψε πρώτη η «Α» στις 25 Απριλίου), οι κατηγορίες  περί εμπλοκής στο σκάνδαλο Novartis του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, αλλά και του διοικητή της ΤτΕ,  Γιάννη Στουρνάρα, οσονούπω παίρνουν την άγουσα για την αρχειοθέτηση.

Όπως είναι σε θέση να γνωρίζει με απόλυτη εγκυρότητα η «Α», οι αρμόδιοι εισαγγελείς έχουν βρει το απόλυτο… τίποτα και ελλείψει στοιχειωδών τεκμηρίων αδυνατούν να «δέσουν» οποιαδήποτε κατηγορία κατά των Γεωργιάδη – Στουρνάρα  που εμπεριέχεται στη δικογραφία.

Όσοι, μάλιστα, γνωρίζουν καλά το παρασκήνιο των νομικών διαδικασιών που ακολουθήθηκαν από την αρχή που το νήμα της υπόθεσης Novartis άρχισε να ξετυλίγεται, εξηγούν στην «Α» ότι η εξέλιξη της αρχειοθέτησης ήταν και η μόνη που θα μπορούσε να συμβεί. Αιτιολογούν, δε, τη σιγουριά τους με το ίδιο επιχείρημα που ευθύς εξ αρχής έχει υπογραμμίσει στα δεκάδες σχετικά ρεπορτάζ της η εφημερίδα μας, μόλις είδαν το φως της δημοσιότητας στις 5/2/2018 οι καταθέσεις των προστατευόμενων μαρτύρων. Ότι, δηλαδή, ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να συρθεί στο εδώλιο κάποιος με καταθέσεις του τύπου «κάποιος μου είπε», «κάπου άκουσα» και «εκτιμώ ότι…». Για να μην αναφερθούμε στις δικονομικές ανορθογραφίες –κοινώς αλχημείες– που από μόνες τους θα δικαιολογούσαν την αρχειοθέτηση.

Πέραν των παραπάνω, έμπειροι νομικοί που έχουν ασχοληθεί με το σύνολο της δικογραφίας, έχουν εντοπίσει πολλές –μα πάρα πολλές– περιπτώσεις απόλυτης ακυρότητας της μέχρι σήμερα ανακριτικής διαδικασίας.

Υπό αυτό το πρίσμα, είναι αδιαμφισβήτητο ότι η υπόθεση  Novartis, στο σκέλος της που αφορά τους κ.κ. Γεωργιάδη και Στουρνάρα, οδεύει προς… αποθήκευση στα  χρονοντούλαπα της ιστορίας.

Θυμίζεται ότι την ίδια διαδρομή από το γραφείο της εισαγγελέως Διαφθοράς κας Ελένης Τουλουπάκη στο αρχείο έχει ακολουθήσει (σ.σ. άσχετα με το αν δεν έχει ανακοινωθεί εδώ και σχεδόν ένα μήνα) και η δικογραφία που αφορά την υποτιθέμενη εμπλοκή του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.

Τελευταία αλλά επιβεβλημένη, για τους λογής-λογής καλοθελητές, διευκρίνιση: Ουδέποτε η «Α» υποστήριξε ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο στην υπόθεση της πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας, η οποία ελέγχεται παγκοσμίως για αθέμιτες πρακτικές ιατρών ή άλλων στελεχών. Από εκεί, όμως, μέχρι του σημείου να σέρνονται δικαστικά οι πολιτικοί αντίπαλοι μιας κυβέρνησης, η απόσταση είναι τόσο μεγάλη που δεν καλύπτεται ούτε με τα αόρατα βαγόνια της σιδηροδρομικής υπερταχείας του Χρήστου Σπίρτζη, στη Θεσσαλονίκη.

 

Διαβάστε επίσης