Συγκλονίζουν τα λόγια αποχαιρετισμού του γιου της δολοφονημένης βιολόγου

Συγκλόνισε ο γιος της Αμερικανίδας βιολόγου που βρήκε φρικτό θάνατο από τον 27χρονο αγρότη στην Κρήτη, όπου την βίασε και μετά την πέταξε σε σπηλιά.

Την ίδια ώρα, το ενδεχόμενο ο  καθ’ ομολογίαν δολοφόνος να είχε επιτεθεί και σε άλλες γυναίκες στο παρελθον πριν δολοφονήσει την  Σούζαν Ίτον, ερευνά η αστυνομία μετά τις καταγγελίες που ακολούθησαν την εξιχνίαση του εγκλήματος που συγκλονίζει ότι μόνο την κοινή γνώμη στην Ελλάδα, αλλά και την επιστημονική κοινότητα του περίφημου Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ, επιφανές μέλος της οποίας ήταν η 60χρονη Αμερικανίδα μοριακή βιολόγος.

Ο θρήνος της οικογένειας της Σούζαν αποτυπώνεται στη σελίδα που δημιουργήθηκε από το Ινστιτούτο για να τιμηθεί η μνήμη της σπουδαίας επιστήμονος.

Ξεχωρίζει ο αποχαιρετισμός από τη μητέρα της, Γκλίντα που περιγράφει πως η Σούζαν ήρθε στον κόσμο παραμονές Χριστουγέννων του 1959.

Ηταν το δικό της χριστουγεννιάτικο δώρο, γεννημένη στις 23 Δεκεμβρίου. Η Σούζαν, γράφει η μητέρα της, είχε ασίγαστο ενδιαφέρον για τα πάντα γύρω της, αγαπούσε τα βιβλία και τη μουσικά, συνδύαζε τη ζωηρή φαντασία με μια ήρεμη, στοχαστική, σταθερή προσωπικότητα. Η Σούζαν κατάφερε πολλά, συνεχίζει η μητέρα της: Ήταν ακούραστη κηπουρός, πιανίστα, είχε μαύρη ζώνη στο τάε κβο ντο, ήταν αφοσιωμένη σύζυγος και μητέρα και ταυτόχρονα προσέφερε πολλά στην επιστήμη της, τη βιολογία.

Στην ίδια σελίδα, ξεχωρίζει το σημείωμα του γιου της Σούζαν, Μαξ. Γράφει μεταξύ άλλων: «Η μητέρα μου ήταν μια αξιοθαύμαστη γυναίκα. Κατάφερε να ζήσει μια ζωή με λίγες απογοητεύσεις, εξισορροπώντας την προσωπική της ζωή με την καριέρα της. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο καλά είχε επιτύχει αυτή την ισορροπία, όταν άλλες μητέρες γύρω μου ασχολούνταν αποκλειστικά με τη φροντίδα των παιδιών τους, αλλά καμιά δεν μπορούσε να ξεπεράσει τη δική μου μητέρα.

Υποστηρικτική και ενθαρρυντική, υποστήριξε οτιδήποτε έβλεπε το παιδικό μου μυαλό και αυτή η περιέργεια μου έχει κολλήσει μέχρι σήμερα.

Καθώς μεγάλωνα, η λαμπρότητά της ως επιστήμονας άρχισε να με γεμίζει. Είχα πάντα απορίες και ερωτήσεις και εκείνη ανταποκρινόταν με ενδιαφέρον σε όποιο ζήτημα της έθετα. Πολλές φορές έτυχε να συζητήσω μαζί της κάποιο θέμα που με απασχολούσε στη διάρκεια των σπουδών μου και εκείνη μέσα σε λίγες ημέρες μάθαινε εξίσου καλά το αντικείμενο με τους καθηγητές μου.

»Η μητέρα μου όμως, ήταν κάτι περισσότερο από επιστήμονας. Η αγάπη της για τη μουσική την έκανε να λάμπει. Έχω πολλές ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη και τον πατέρα μου να παίζουν ντουέτα στο πιάνο, γεμίζοντας το σπίτι μας με έναν όμορφο, χαρούμενο ήχο που ήταν κάτι μοναδικό γι ‘αυτούς, και εγώ θα αγαπώ για πάντα αυτή την ανάμνηση».

Διαβάστε επίσης