
«Συναγερμός» στην κυβέρνηση λόγω γκάλοπ και ακρίβειας
Αγωνία για την τύχη των μέτρων Θεοδωρικάκου με τις μειώσεις τιμών
Μπορεί στον δημόσιο διάλογο υπουργοί, βουλευτές και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να κάνουν λόγο για την πρωτιά στις δημοσκοπήσεις και να αναδεικνύουν την διψήφια την διαφορά από το δεύτερο κόμμα, που είναι το ΠΑΣΟΚ, όμως την ίδια ώρα υπάρχει έντονος προβληματισμός που διαπερνά όλη την πυραμίδα του κυβερνώντος κόμματος.
Του Μιχάλη Κωτσάκου
Και αυτός ο προβληματισμός υφίσταται για την δυσαρέσκεια που καταγράφεται σε όλες τις έρευνες της κοινής γνώμη για την αντιμετώπιση της καθημερινότητας των πολιτών. Και ειδικά στην αδυναμία καταπολέμησης της ακρίβειας. Μάλιστα η δυσφορία των πολιτών παρουσιάζει αυξητική τάση μήνα με τον μήνα. Και πλέον ολοένα και περισσότεροι πολίτες έχουν σταματήσει να αποδέχονται την κυβερνητική δικαιολογία περί εισαγόμενης ακρίβειας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πολίτες συνεχίζουν να θέτουν στην κορυφή των προβλημάτων τους την ακρίβεια, την κατάσταση στο ΕΣΥ και, πλέον, να προσθέτουν σε αυτά και τη διαφθορά. Την ίδια ώρα το «πακέτο της ΔΕΘ», στο οποίο πόνταραν στο Μαξίμου, δεν κάνει κανένα απολύτως γκελ και δείχνει σαν να έχει εξαϋλωθεί πριν ακόμη λάβουν χρήματα οι δικαιούχοι. Ακόμη και τα πρόσφατα μέτρα που έλαβε το υπουργείο Ανάπτυξης και η συμφωνία που επετεύχθη με τα σούπερ μάρκετ για μείωση των τιμών έως 10% σε 2.000 κωδικούς, αντιμετωπίζεται με καχυποψία ή, στην καλύτερη περίπτωση, ως «ασπιρίνες». Και αυτό που ισχυρίζεται ο κόσμος είναι «τι να σου κάνει η μείωση τιμής για 5%, ή 8%, όταν τα ίδια προϊόντα την τελευταία τριετία έχουν ανατιμηθεί σχεδόν 60%».
Πλέον δίπλα στις αυξημένες τιμές των προϊόντων στα σούπερ μάρκετ το τελευταίο διάστημα παρατηρείται και μεγάλη αύξηση στο κρέας. Ήδη το μοσχάρι έχει χτυπήσει κόκκινο ξεπερνώντας ακόμη και τα 20 ευρώ το κιλό. Λόγω ελλείψεων (από την ευλογιά και τις άλλες ζωονόσους)δεν είναι πολύ καλύτερη η κατάσταση και στο αρνί και το κατσίκι, ενώ ακόμη και η τιμή και στο χοιρινό και τα πουλερικά έχουν τσιμπήσει κι αυτά λόγω μεγάλης ζήτησης.
Το χειρότερο όλων, όμως, για την κυβέρνηση ήταν ο τρόπος αντιμετώπισης της ανάρτησης του Κυριάκου Μητσοτάκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τις μειώσεις τιμών. Οι περισσότεροι απαξίωναν την ανάρτηση του πρωθυπουργού, ενώ ουκ ολίγοι αναρωτιόνταν εάν έχει ποτέ πάει σε σούπερ μάρκετ να ψωνίσει ο ίδιος.
Ανεξάρτητα με την υποδοχή που είχε από την κοινωνία η συμφωνία Θεοδωρικάκου με τους επιχειρηματίες για μειώσεις τιμών σε 2.000 προϊόντα, η κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να παίξει τα ρέστα της σε αυτά τα μέτρα. Εξάλλου δεν έχει κάτι άλλο χειροπιαστό που να ικανοποιεί τους πολίτες. Το αφήγημα ότι με τις αυξήσεις των μισθών αντιμετωπίζεται η ακρίβεια, αποδείχθηκε φούσκα.
Ήρθαν μάλιστα και στοιχεία της Κομισιόν για να διαψεύσουν πανηγυρικά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς.Η Ελλάδα κατρακύλησε στην τελευταία θέση της Ε..Ε όσον αφορά στην αγοραστική δύναμη των μισθωτών, στοιχείο που μοιάζει να επιβεβαιώνει όσους υποστηρίζουν ότι τα όποια μέτρα λαμβάνονται για την ενίσχυση του εισοδήματος των νοικοκυριών εξανεμίζονται από την ακρίβεια και τις στρεβλώσεις της αγοράς. Και στο Μαξίμου καταλαβαίνουν ότι οι επόμενες εθνικές εκλογές σε πολύ μεγάλο θα κριθούν από την καθημερινότητα των πολιτών.
Πληγή οι επιδοτήσεις
Ένα άλλο πολύ μεγάλο ζήτημα που υπάρχει τεράστια δυσκολία στην διαχείριση του είναι το πότε θα δοθούν οι επιδοτήσεις στους αγρότες. Ένα ζήτημα πολύ σημαντικό, καθώς είναι συνδεδεμένο με την ακρίβεια και τον πληθωρισμό των τροφίμων. Σύμφωνα με τα στοιχεία λόγω έλλειψης χρημάτων πολλοί αγρότες δεν έχουν την δυνατότητα να σπείρουν, με συνέπεια να υπάρχουν λιγότερα προϊόντα προς πώληση. Κάτι που σημαίνει ότι θα υπάρξει αύξηση τιμών στα οπωροκηπευτικά. Αν μάλιστα υπάρχει και κάποια κακοκαιρία, που σε καμία των περιπτώσεων δεν αποκλείεται, τότε η ήδη μικρότερη παραγωγή θα συρρικνωθεί. Και φυσικά οι τιμές δεν θα είναι ανεκτές για τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Μάλιστα ο επικεφαλής της ΑΑΔΕ, Γιώργος Πιτσιλής, στην κατάθεση του στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΕΠΕΚΕΠΕ αρνήθηκε να δώσει χρονοδιάγραμμα πληρωμής των επιδοτήσεων, των ενισχύσεων και των αποζημιώσεων προς τους αγρότες.
Είναι χαρακτηριστικό ότι και κατά την επίσκεψη του στα Μελίσσια την προηγούμενη εβδομάδα ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε ένα αμιγώς κομματικό ακροατήριο και εξόχως προστατευμένο περιβάλλον παραδέχθηκε ότι «ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας οι οποίοι τα βγάζουν πέρα δύσκολα».
Όλες οι πληροφορίες συνηγορούν ότι ο κ. Μητσοτάκης θα συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο, δηλαδή, ο ίδιος θα σηκώσει το μεγάλο βάρος της εκστρατείας πειθούς των πολιτών για την αξία των νέων μέτρων της κυβέρνησης με περιοδείες και επισκέψεις σε όλη τη χώρα το επόμενο διάστημα. Ωστόσο, λένε κάποιοι πιο απαισιόδοξοι στο κυβερνητικό στρατόπεδο, «αν δεν υπάρξει μείζονα αλλαγή της εικόνας στο πορτοφόλι των πολιτών εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, υπάρχει κίνδυνος η εικόνα που αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις να γίνει μη αναστρέψιμη».
Κομμένα φτερά
Το κακό βέβαια για την κυβέρνηση έχει γίνει και πλέον ολοένα και λιγότεροι διατηρούν την αισιοδοξία τους ότι η Νέα Δημοκρατία θα επιτύχει την αυτοδυναμία. Οι προσπάθειες του Μαξίμου να αναχαιτίσουν την αρνητική εικόνα στις δημοσκοπήσεις αποδείχθηκαν μάταιες. Οι ανασχηματισμοί αποδείχθηκαν εξαιρετικά λίγοι, ενώ ακόμα και τα μέτρα της ΔΕΘ έπαιξαν για λίγες μέρες, για να ξεχαστούν το ίδιο σύντομα.
Βαδίζοντας σιγά, σιγά προς τον έβδομο χρόνο διοίκησης με κυβέρνηση Μητσοτάκη διαπιστώνει κανείς πως δεν υπάρχει καμία πρωτοτυπία στην εξέλιξη και την αποτύπωση της φθοράς, με αντίστοιχες κυβερνήσεις στο παρελθόν που μέτρησαν δεύτερη συνεχόμενη θητεία. Αλλάζουν ενδεχομένως τα μεγέθη και τα ποιοτικά δεδομένα, ωστόσο ο πυρήνας της φθοράς μένει ίδιος.
Και το ζήτημα εδώ δεν είναι μόνο η φθορά, αλλά και μια άλλη ομόηχη λέξη που αποτελεί ένα ακόμα καρφί σε αυτή την κυβέρνηση: η διαφθορά. Όταν φτάνουμε στο σημείο όπου στις δημοσκοπήσεις 7 στους 10 πολίτες θεωρούν τη «διαφθορά» έννοια ταυτόσημη με την κυβέρνηση, τότε το πουλάκι έχει πετάξει πλέον για τα καλά και όλα αποτελούν ζήτημα χρόνου.
Το μοναδικό στοιχείο που σώζει την κυβέρνηση μέχρι στιγμής είναι η ανυπαρξία ενός ισχυρού πόλου στην αντίπερα όχθη που θα μπορούσε να κάνει τον κόσμο να πιστέψει ότι μπορεί να τον ακολουθήσει και ν’ αλλάξει τα δεδομένα.