Τα «καλά νέα» που ψάχνουν οι «Μεγαρίτες» και το παντεσπάνι του €1

Την ώρα που ξεκίνησε να γράφεται το κεντρικό άρθρο της «Α» τo Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το γνωστό μας Eurogroup, συνεδρίαζε υπό την προεδρία του Κυριάκου Πιερράκη. Ο λόγος της έκτακτης σύναξης των… αγροφυλάκων δεν ήταν άλλος από την αναζήτηση και συμφωνία εκείνων των οχυρωματικών έργων που θα προστατεύσουν τους λαούς της Γηραιάς Ηπείρου από το τσουνάμι των συνεπειών του πολέμου στο Ιράν.

Δυστυχώς η κοινή απάντηση που αναζητείτο δεν μοιάζει να βρέθηκε, η λεγόμενη «ρήτρα διαφυγής», δηλαδή η «ελευθέρας» να μην υπολογίζονται στο έλλειμμα οι δαπάνες στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δεν ενεργοποιήθηκε και αν δεν έχει προκύψει κάποια συγκλονιστική ανατροπή της τελευταίας στιγμής, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα αφεθούν στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα να σώσει ο κάθε κυβερνήτης τους πολίτες του όπως αυτός νομίζει καλύτερα.

Βέβαια για τους επιτελάρχες του Μεγάρου Μαξίμου αυτό το «καλύτερα» είχε ήδη βρεθεί στα «μέτρα Σκρουτζ» (σ.σ. έτσι τα χαρακτήρισε το iapopsi.gr αμέσως μετά από τη δημοσιοποίησή τους) και στην πρωταπριλιάτικη φάρσα της αύξησης του κατώτατου μισθού. Ως γνωστόν η κυβέρνηση έβγαλε από  το συρτάρι της το fuel pass και ακολούθως ανακοίνωσε ότι από 1^ης Απριλίου –τι… σατανικός συμβολισμός– οι εργαζόμενοι που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό έχουν λαμβάνειν το μικτό ποσό των  €920. Έκτοτε έχουν να το λένε με καμάρι οι… Μεγαρίτες της Ηρώδου Αττικού ότι η μητσοτακική Ν.Δ. είναι αυτή που για έκτη διαδοχική φορά από το 2019 αύξησε τα εισοδήματα σε επίπεδο που σωρευτικά ξεπερνά το 41,5% και υπερβαίνει τα 3.780 ευρώ ετησίως σε πρόσθετο εισόδημα για τους εργαζόμενους. «Ουάου» που θα έλεγε και ο αλήστου μνήμης Γιάνης-με-ένα-ν…

Λένε ψέματα στο Μαξίμου; Όχι! Απλώς λένε τη μισή αλήθεια. Η άλλη μισή λέει ότι η αύξηση που ανακοινώθηκε στη αρχή της εβδομάδας μεταφράζεται σε καθαρό μισθό 770 ευρώ, δηλαδή σε επιπλέον €27 ευρώ τον μήνα που αν επιμεριστούν αντιστοιχούν στο… ιλιγγιώδες  ποσό των €0,9 κάθε μέρα. Δηλαδή λιγότερο από το €1,20 που κοστίζει το εισιτήριο των αστικών συγκοινωνιών, λιγότερο από το €1,10 που πωλείται ένα κουλούρι κι ένα μπουκαλάκι νερό κι πολύ  λιγότερο από έναν απλό καφέ που κοστίζει σχεδόν τα τριπλά. Για το κυβερνητικό… πασαπόρτι των καυσίμων, είναι ανάξιο να συζητηθεί σοβαρά. Κι αυτό διότι από το κρατικό πουγκί περίσσεψαν μόλις 300 «μύρια» προς ανακούφιση των πολιτών από την ενεργειακή ακρίβεια, όταν τουλάχιστον την τελευταία τετραετία ο κρατικός προϋπολογισμός «γράφει» υπερέσοδα –στα όρια της κερδοσκοπίας– από τους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ και Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης) που παράγουν ζεστό κρατικό χρήμα λόγω των συνεχώς ανατιμήσεων.

Αν είναι ισχυρή η οικονομία της κυβέρνησης Μητσοτάκη που διαφημίζει το success story, την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας και την εισροή ξένων επενδύσεων, τι πρέπει να πει η κυπριακή κυβέρνηση που αποφάσισε που «έριξε» τον ΦΠΑ στον ηλεκτρισμό, στο 5% για όλους τους οικιακούς καταναλωτές,  μείωσε τον ΕΦΚ στα καύσιμα κίνησης, επέβαλε μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ σε κρέας, πουλερικά και ψάρια; Μάλλον ότι είναι κάτι μεταξύ Ελβετίας και Λουξεμβούργου.

Όπως και να ΄χει, στο τέλος όλα βρίσκουν την εξήγησή τους. Και στην περίπτωση της Ελλάδας είναι πασιφανές ότι η κυβέρνηση έβαλε στο ζύγι πρώτα την ανάγκη της να οχυρωθεί πίσω από «καλές ειδήσεις» και γαλαντομίες που θα της προσδώσουν περιστασιακούς δημοσκοπικούς πόντους και δευτερευόντως να οχυρώσει τα νοικοκυριά και επιχειρήσεις από την πλημμυρίδα. Εξ ου και στους τελευταίους πέταξε το «παντεσπάνι» του €1. Για τα υπόλοιπα έχει ο Μεγαλοδύναμος…