Το δίλλημα του Μαξίμου για την επιλογή αντιπάλου
Η απόφαση του χρόνου των εκλογών δημιουργεί νέα δεδομένα για την ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ
Το σενάριο της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, εντός του Οκτωβρίου, όπως είπε και ο Νικήτας Κακλαμάνης σε τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε την Δευτέρα το βράδυ επανέφερε την παραφιλολογία ότι ο Αύγουστος θα κρύβει εκπλήξεις. Εξάλλου οι υπέρμαχοι των πρόωρων εκλογών βλέπουν μπροστά τους ένα βουνό σε ό,τι αφορά την παγκόσμια οικονομία. Διότι το εκ νέου κλείσιμο των στενών του Ορμούζ αναμένεται ότι θα προκαλέσει νέα άνοδο στην τιμή των καυσίμων.
Από την άλλη υπάρχει και η οπτική κάποιων που ισχυρίζονται πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να περιμένει την αναδιάταξη των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πλέον είναι αντίπαλος της ΕΛ.Α.Σ. Αν οι εκλογές διεξαχθούν την ερχόμενη άνοιξη, όπως έχει δηλώσει πολλάκις ο κ. Μητσοτάκης, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ προλαβαίνει και να ανασυνταχθεί και να διεκδικήσει με αξιώσεις την είσοδο του στην Βουλή. Και φυσικά γίνεται αντιληπτό πως εάν ο ΣΥΡΙΖΑ εισέλθει στην Βουλή, τότε χαμένος θα βγει ο Αλέξης Τσίπρας. Τουναντίον εάν οι εκλογές διεξαχθούν τον Οκτώβριο και ο Χουντίνι να αναλάβει την ηγεσία της Κουμουνδούρου είναι αδύνατον να προλάβει. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν λεφτά στο ταμείο.
Αλλά και στο ΠΑΣΟΚ μπορεί να κάνει καλό εάν οι εκλογές γίνουν στην ώρα τους. Κι αυτό επειδή η Χαριλάου Τρικούπη έχει έτοιμο κυβερνητικό πρόγραμμα και με μία αναδιάταξη μπορεί να ανεβάσει τα ποσοστά του, ειδικά τώρα που έχουν μπει στην μάχη και τα υπόλοιπα μεγάλα στελέχη. Και βέβαια δεν πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο το ΠΑΣΟΚ να προχωρήσει και σε μεταγραφές προσώπων (προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ), πράγμα που μπορεί να το βοηθήσει, ειδικά στην περιφέρεια, όπου υπάρχει μεγαλύτερο δέσιμο των βουλευτών και των υποψηφίων με τους ψηφοφόρους. Πράγμα που μπορεί να επηρεάσει τον κάθε ψηφοφόρο. Όλα αυτά όμως θέλουν χρόνο. Αν οι κάλπες στηθούν μέσα στο φθινόπωρο, ούτε η Χαριλάου Τρικούπη προλαβαίνει να παίξει το τελευταίο της χαρτί και βρίσκεται κι εκείνη εκτεθειμένη και στο τέλος του δρόμου να αρκεστεί στην 3η θέση.
Εδώ ακριβώς μπαίνει το ερώτημα που απασχολεί το επιτελείο της Πειραιώς και του Μαξίμου. Τι συμφέρει εκλογικά τη Ν.Δ. Ένας ισχυρός, ενιαίος πόλος στα αριστερά, με τον Αλέξη Τσίπρα να συγκεντρώνει κάπου στο 17% με 18%, ή και παραπάνω, ή ένα κατακερματισμένο τοπίο, όπου τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ θα κόψουν ποσοστά από την ΕΛ.Α.Σ.;
Και οι κεντρώοι ψηφοφόροι
Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές συνθήκες ανταγωνισμού, που παράγουν και διαφορετικά αποτελέσματα στην κατανομή των εδρών και στη συζήτηση περί αυτοδυναμίας. Στο πρώτο σενάριο, δηλαδή των εκλογών τον Οκτώβριο η αντιπολίτευση αποκτά έναν αρχηγό, ένα πρόσωπο που συσπειρώνει και πολώνει, κάτι που ιστορικά ευνοεί τη λογική του διπολισμού και μπορεί να λειτουργήσει και ως μηχανισμός κινητοποίησης του αντιπολιτευτικού ακροατηρίου. Στο δεύτερο, η δυναμική του κ. Τσίπρα κόβεται στη μέση, καθώς μοιράζεται με δύο ακόμη σχηματισμούς που διεκδικούν το ίδιο κοινό, και η Ν.Δ. βρίσκεται απέναντι σε μια πολυδιασπασμένη αντιπολίτευση και το μόνο που θα ενδιαφέρει το κυβερνών κόμμα είναι το πώς θα διαχειριστεί τις σίγουρες απώλειες από το κόμμα Σαμαρά.
Πάντα υπάρχει ένα αλλά σε όλα τα σενάρια. Για παράδειγμα εάν το ΠΑΣΟΚ κερδίσει το χρόνο και ανακάμψει, τότε δημιουργείται ένας νέος πονοκέφαλος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και αυτός ο πονοκέφαλος είναι οι κεντρώοι ψηφοφόροι. Ναι μεν οι κεντρώοι είναι δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση, αλλά εάν σχηματιστεί ένα ξεκάθαρο δίπολο, τότε θα κλείσουν τα μάτια και θα στραφούν εκ νέου στον κ. Μητσοτάκη. Και αυτό διότι νιώθουν πως δεν τους αντιπροσωπεύει ο Αλέξης Τσίπρας. Οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι δεν ξεχνούν τι έχουν τραβήξει με το νόμο Κατρούγκαλου και δεν πείθονται ότι όντως ο πρώην πρωθυπουργό άλλαξε. Τουναντίον μία πιθανή ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ δημιουργεί τις πιθανότητες οι κεντρώοι ψηφοφόροι να πάνε προς τα εκεί, κάτι που σημαίνει απώλεια δυνάμεων για τη Νέα Δημοκρατία.
Είναι όμως σαφές ότι στο μυαλό του Κυριάκου Μητσοτάκη η μεταβλητή του χρόνου δεν αφορά μόνο τη δική του παράταξη. Αφορά και το ποιον αντίπαλο θα έχει απέναντί του την επομένη των εκλογών. Κι εδώ βρίσκεται η πραγματική δυσκολία του γρίφου. Οι πρόωρες κάλπες δεν είναι μόνο στοίχημα για το ποσοστό της ΝΔ. Είναι και εργαλείο που καθορίζει το σχήμα της αντιπολίτευσης για τα επόμενα χρόνια. Ένα φθινοπωρινό «ραντεβού» στις κάλπες παγώνει τους σχεδιασμούς Ανδρουλάκη και της νέας ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και αβαντάρει εν πολλοίς τον κ. Τσίπρα. Ένα «ραντεβού» την άνοιξη τους δίνει τον χρόνο να ανασυνταχθούν. Ποιο από τα δύο εξυπηρετεί καλύτερα τη Ν.Δ. είναι το ερώτημα που, όσο περνούν οι εβδομάδες, μπαίνει όλο και πιο επιτακτικά στο τραπέζι του Μαξίμου.