Το μεγάλο δίλλημα του Κυριάκου

Εδώ και αρκετό καιρό είναι γνωστό τοις πάσι ότι η χώρα έχει εισέλθει σε προεκλογική περίοδο και παρά τις δηλώσεις Μητσοτάκη ότι οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους, δηλαδή την άνοιξη του 2027, εν τούτοις τα εκλογικά σενάρια καλά κρατούν και πλέον διάφορες ημερομηνίες ακούγονται στον δημόσιο διάλογο.

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Από την μία υπάρχει ο πρωθυπουργός που ομνύει στην θεσμικότητα και από την άλλη οι εισηγήσεις, πως όσο πιο πολύ τραβάει το τοξικό κλίμα (για το οποίο δεν είναι άμοιρη ευθυνών η κυβέρνηση) τόσο πιο δύσκολος είναι ο δρόμος της Νέας Δημοκρατίας προς τις εκλογές και την άνετη νίκη. Διότι όλες οι δημοσκοπήσεις μπορεί να μην δείχνουν αυτοδυναμία για το κυβερνών κόμμα, αλλά του δίνουν μία διαφορά τουλάχιστον 10% από το δεύτερο κόμμα. Αν μάλιστα σκάσει και 3^η δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε το κλίμα θα επιβαρυνθεί για την κυβέρνηση θα επιβαρυνθεί έτι περαιτέρω.

Βέβαια για να προκαλέσει νωρίτερα εκλογές θα πρέπει να υπάρχει ένας σοβαρός εθνικός λόγος με βάση το Σύνταγμα. Ένα καλό λόγο αποτελεί η κρίση στην Μέση Ανατολή και η ενεργειακή κρίση που έχει ήδη πλήξει όλο τον κόσμο και περισσότερο την Ευρώπη. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι ειδικοί ακόμη και εάν τελειώσουν οι εχθροπραξίες σήμερα, η επιστροφή στην κανονικότητα, σε ό,τι αφορά την άντληση και την μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις χώρες του Περσικού Κόλπου (μέσω στενών του Ορμούζ) θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα εξάμηνο. Κάτι που σημαίνει ότι η ακρίβεια θα επιμείνει και ο πληθωρισμός θα πραγματοποιεί υψηλές πτήσεις. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη τα επιδερμικά μέτρα της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, τότε όσο περνάει ο καιρός τόσο θα αυξάνονται οι δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση.

Ένας άλλος λόγος –επίσης εθνικός- είναι η προετοιμασία της χώρας για να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Αυτός είναι και ο λόγος που ο κ. Μητσοτάκης σε όλες του τις δηλώσεις κάνει λόγο για εκλογές την Άνοιξη του 2027 και όχι το καλοκαίρι του ίδιου έτους, που ολοκληρώνεται η τετραετία, η οποία ξεκίνησε από τον Ιούνιο του 2023. Από το υπουργείο Εξωτερικών διαρρέεται ότι ήδη έχουν ξεκινήσει οι προετοιμασίες για την ελληνική προεδρία, αλλά λόγω της ελληνικής αναβλητικότητας ουδείς γνωρίζει εάν όντως η χώρα θα είναι έτοιμη για το καλοκαίρι του 2027.

Δύο σχολές σκέψης

Στην κυβερνητική ζυγαριά αντιπαρατίθενται δύο σχολές σκέψης. Κι όπως τους αποκαλούν χαρακτηριστικά κύκλοι της Ν.Δ. είναι οι «εραστές του φθινοπώρου» και οι «θιασώτες της άνοιξης». Πρόκειται κυρίως για υπουργούς, οι οποίοι έχουν γίνει κοινωνοί κάποιων σκέψεων του Πρωθυπουργού, αφού, με δική του πρωτοβουλία, τις προηγούμενες ημέρες συζητήθηκαν θέματα γενικότερης πολιτικής κατεύθυνσης, αλλά και ζητήματα σχετικά με τη διενέργεια των εκλογών.

«Από τον Οκτώβριο – Νοέμβριο έως και την άνοιξη, το στήσιμο της κάλπης είναι ένα ανοιχτό θέμα» λέει στους συνομιλητές υπουργός με άριστη γνώση και εμπειρία σε εκλογικές διαδικασίες. Ο ίδιος προσέθεσε πως «το τοπίο είναι ακόμα κινούμενη άμμος. Ακόμα και το σενάριο του φθινοπώρου, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ιδανικό momentum, φαντάζει σήμερα πολύ μακρινό. Είναι τεράστια η πολιτική απόσταση, αν και μιλάμε για μόλις πέντε μήνες».

Άλλος κορυφαίος υπουργός, σε κοντινή απόσταση από τον συνάδελφό του, έχει διαμορφώσει σαφή άποψη: «Με βάση τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται τα πράγματα στην οικονομία, οι εκλογές εντός φθινοπώρου μοιάζουν αναπόφευκτες. Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι το 2027 θα είναι ένα έτος στο οποίο οι συνέπειες του πολέμου θα γίνουν αισθητές με μεγαλύτερη ένταση, καθώς σήμερα δεν αποτυπώνονται ακόμη στην ολότητά τους. Άλλωστε, αυτό θα είναι και ένα από τα εκλογικά διακυβεύματα: ποιος μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα την οικονομία σε φουρτούνες».

Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται έτερος υπουργός, ο οποίος προτάσσει σταθερές δημοσκοπικής λογικής. Σύμφωνα με τη δική του ανάγνωση, «δεν μπορείς να πας σε εκλογές όταν δημοσκοπικά βρίσκεσαι σε κάμψη. Ο,τι είχαμε κερδίσει σε έναν χρόνο χάθηκε μέσα σε έναν μήνα. Χρειάζεται χρόνος και, ασφαλώς, πρέπει να ολοκληρωθούν οι προεκλογικές δεσμεύσεις. Οι συνέπειες του πολέμου υπάρχουν και τώρα, θα υπάρχουν και την άνοιξη του 2027. Αν κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι. Επιπλέον, υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος του καλοκαιριού, με απρόβλεπτα γεγονότα και ενδεχομένως μια κόπωση στον τουρισμό».

Οι συσχετισμοί με τους βουλευτές

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις και την αίσια κατάληξη της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, έχουν πλέον διαμορφωθεί νέοι συσχετισμοί.

Μία ομάδα βουλευτών είναι εκείνοι που επιχείρησαν να παίξουν «πυροσβεστικό ρόλο» στην ένταση, προσδοκώντας ίσως και κάποια οφέλη. Βουλευτές που παρακολούθησαν τη συνεδρίαση παρατήρησαν ότι οι Δ. Μαρκόπουλος, Δ. Σταμενίτης, Ζ. Μακρή, Γ. Κώτσηρας, Β. Υψηλάντης, Χρ. Σταϊκούρας και Τ. Δημοσχάκης κινήθηκαν σε ηπιότερους τόνους, καταθέτοντας παράλληλα προτάσεις επί της συνταγματικής αναθεώρησης.

Σε άλλη κατηγορία ανήκουν οι «σιωπηλοί», οι οποίοι αναμένουν τις όποιες εξελίξεις για να ελιχθούν αναλόγως. Ανάμεσά τους οι Αγγ. Συρίγος, Μ. Συρεγγέλα, Ι. Λοβέρδος, Χ. Θεοχάρης, Αν. Καραμανλή, Ι. Γκελεστάθη και αρκετοί άλλοι.

Οι ανησυχούντες, δηλαδή βουλευτές που βρέθηκαν κοντά στο όριο των εκλόγιμων θέσεων στις εκλογές του 2023, με τα ποσοστά της Ν.Δ. στο 40%, έχουν κάθε λόγο να ασχολούνται περισσότερο με την επανεκλογή τους και να κινούνται προσεκτικά, χωρίς ακρότητες.

Ο Γ. Καλλιάνος, ο Β. Οικονόμου, ο Μ. Σενετάκης, ο Β. Υψηλάντης, ο Φ. Παππάς, ο Δ. Καλογερόπουλος και άλλοι, γνωρίζοντας ότι οι εκλογές έχουν αυτή τη φορά μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας, δεν επιθυμούν να δημιουργούν αρνητικές εντυπώσεις, όσο κι αν αναγνωρίζουν τα προβλήματα που έχουν τεθεί.

Ξεχωριστή πορεία έχει και η σχετικώς σχηματοποιημένη ομάδα των «επίμονων», οι οποίοι, στην πραγματικότητα, ήταν εκείνοι που προκάλεσαν τις εσωκομματικές αναταράξεις και ανάγκασαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να εμφανιστεί συγκαταβατικός απέναντι στην Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Ο ανασχηματισμός

Μέσα σε αυτό το κλίμα, έχει ενεργοποιηθεί εκ νέου και η συζήτηση περί ανασχηματισμού, η οποία συνδυάζεται με το σενάριο όσων βλέπουν τις εκλογές στη λήξη της κυβερνητικής θητείας.

Στις σχετικές συζητήσεις κυριαρχεί η αναφορά του Πρωθυπουργού, στο κλείσιμο της μαραθώνιας συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ότι «από τη στιγμή που έχουμε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, αυτή θα στηρίζεται πάντα πρωτίστως στους βουλευτές της για τη συγκρότηση της κυβέρνησης».

Διακριτικά και χωρίς διάθεση υπερβολών, με τους βουλευτές συνομιλούν και όσοι ετοιμάζονται να παίξουν σημαίνοντα ρόλο στην επόμενη στροφή της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο Κωστής Χατζηδάκης, ο Νίκος Δένδιας, ο Κυριάκος Πιερρακάκης και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Αξιοσημείωτη είναι, το τελευταίο διάστημα, και η δραστηριότητα του Μάκη Βορίδη, μετά και τη στάση του στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου πρωτοστάτησε στη ζύμωση των πολιτικών και νομικών επιχειρημάτων για την αποδόμηση των κατηγοριών από πλευράς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.