Τουρκία και Ισραήλ προετοιμάζονται για πόλεμο – Εμείς με ποιον είμαστε;

Κάτι η πασχαλινή ραστώνη, κάτι οι πρόσφατες αποκαλύψεις για την «Ομάδα Αλήθειας» κράτησαν στο ημίφως της επικαιρότητας των προηγούμενων ημερών μία πολύ σημαντική είδηση, την οποία η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν αποκλείεται να βρει μπροστά της.

Πρόκειται για τη συμφωνία που δημοσιοποιήθηκε την Μεγάλη Δευτέρα από το υπουργείο Πετρελαίου του Ιράκ και η οποία αφορά την κατασκευή ενός υποθαλάσσιου αγωγού πετρελαίου που θα έχει την ικανότητα να μεταφέρει ημερησίως 2,4 εκατομμύρια βαρέλια «μαύρου» χρυσού.

Το ενεργειακό πρότζεκτ είναι μεγάλο και για την υλοποίησή του οι Πέρσες θα συνεργαστούν με την ιταλική εταιρεία υπεράκτιων κατασκευών Micoperi, αλλά και με την τουρκική κατασκευαστική ESTA Construction που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη.

Περισσότερες πληροφορίες για τον προορισμό των ιρακινών πετρελαϊκών εξαγωγών δεν υπάρχουν για την ώρα. Το ενδεχόμενο, όμως, αυτός ο αγωγός να διανύσει όλη την ελληνική υφαλοκρηπίδα –στην οποία, για να μην ξεχνιόμαστε, η Ελλάδα ασκεί κυριαρχία και όχι απλώς κυριαρχικό δικαίωμα– γεννά ύψιστης σημασίας «παρελκόμενα» για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας μας, ειδικά από τη στιγμή που το υποβρύχιο καλώδιο που θα διασυνέδεε ηλεκτρικά την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ πνίγηκε στα «ήρεμα νερά» των ελληνοτουρκικών σχέσεων και αφού πρώτα η Άγκυρα απείλησε ότι θα αντιδράσει με τον τρόπο που το έκανε το περασμένο καλοκαίρι στην Κάσο, δηλαδή με τις κανονιοφόρους της.

Αντέχει, άραγε, η Ελλάδα να κάνει το ίδιο, δηλαδή να βγάλει το Πολεμικό Ναυτικό της στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και ασκήσει «βέτο» επί του θαλάσσιου πεδίου στα σχέδια της Άγκυρας; Η απάντηση δεν είναι εύκολη και το εξόχως προβληματικό για την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την ελληνική διπλωματία να κληθεί να ανταποκριθεί σε ένα άλλο δίλλημα: σε ποιου το πλευρό θα συμπαραταχθεί η Ελλάδα, αν υπάρξει στρατιωτική εμπλοκή μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

Το σενάριο δεν είναι εξωπραγματικό δεδομένου ότι Άγκυρα και Τελ Αβίβ βρίσκονται στα μαχαίρια λόγω Γάζας (σ.σ. η Τουρκία έχει χαρακτηρίσει το Ισραήλ ως κράτος-«τρομοκράτη» και τους τρομοκράτες της Χαμάς ως «απελευθερωτές») και εσχάτως και λόγω Συρίας.

Ως γνωστόν η Τουρκία υποστηρίζει τη νέα τάξη πραγμάτων στη χώρα υπό τον πρώην(;) τζιχαντιστή Άχμεντ αλ Τζολάνι, ενώ το Ισραήλ δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν θα ανεχτεί να χρησιμοποιεί η Τουρκία το συριακό έδαφος σαν βάση για επιθέσεις εναντίον του. Μάλιστα αυτή του την απαίτηση την κατέθεσε ο Μπένιαμιν Νετανιάχου στον Ντόναλντ Τραμπ όταν οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν στον Λευκό Οίκο στις αρχές Απριλίου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Ισραήλ δεν θα διστάσει να συγκρουστεί με την Τουρκία, αν προκληθεί.

Κοινωνός της αποφασιστικότητας του Ισραήλ να απαντήσει δια των όπλων σε οποιαδήποτε «πειρατική» δράση της Τουρκίας φέρεται να έχει γίνει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με γνώστες του θέματος όπως ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο ΕΚΠΑ, Ιωάννης Μάζης, να υποστηρίζουν ότι ο Νετανίαχου ρώτησε ανοιχτά τον Έλληνα πρωθυπουργό τι θα κάνει η Ελλάδα, αν συμβεί το απευκταίο.

Κάτι τέτοια ακούν και διαβάζουν στο Μαξίμου και στο ΥΠ.ΕΞ. και έχουν χάσει τον ύπνο τους, αντιλαμβανόμενοι ότι έχοντας επενδύσει στις συμμαχίες με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, θα δυσκολευτούν να συνεχίσουν τη διπλωματία της διγλωσσίας και του κατευνασμού έναντι των «γερακιών» του Ερντογάν, αδειάζοντας τον ισχυρό παίχτη της νοτιοανατολικής Μεσογείου που λέγεται Ισραήλ.

Όσο για το ρητορικό ερώτημα του ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη προς τους συνταξιούχους –λέμε «ρητορικό», διότι το να ζητήσει τη γνώμη τους απέχει παρασάγγας από τις πρακτικές του– «θέλετε φρεγάτες ή αναδρομικά;», οι τελευταίοι θα του απαντούσαν αναρωτώμενοι «Ποιοι είναι οι εχθροί μας και ποιοι οι φίλοι μας;», αφού προφανώς όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες, ούτε και ο κ. Γεραπετρίτης ξέρει πώς, έχοντας υπογράψει σύμφωνο φιλίας με τους Τούρκους διατυμπανίζουμε την υποστήριξή μας στην Ουκρανία, είμαστε απέναντι στους Ρώσους, με τους οποίους οι Τούρκοι τα πάνε μια χαρά κι γι’ αυτό κρατάνε εν ζωή τούς S-400, πέραν της συμφωνίας μαζί τους για την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου.

Τώρα πώς οι απαιτήσεις των Τούρκων για τη Θράκη, το μισό Αιγαίο, την άρνηση πόντισης του καλωδίου με επιστράτευση κανονιοφόρων, το υπογεγραμμένο τουρκο-λιβικό μνημόνιο, συμβαδίζουν με τα «ήρεμα νερά» της κυβέρνησης, η απάντηση είναι επίπονη πρωτίστως για τον κ. Γεραπετρίτη, που εκτός της αποδοχής των παραπάνω έχει και προσωπικό πρόβλημα υγείας κυρίως στην οσφυϊκή μοίρα, λόγω των υποκλίσεων…