Τριμερής «αλληλεγγύης» στην Κύπρο: Για το… ονόρε(;) και με μπαράζ συμβολισμών (που δεν αρκούν)

Το μεσημέρι της Δευτέρας (9/3) έλαβε τέλος η σεμνή τελετή της τριμερούς συνάντησης Χριστοδουλίδη, Μητσοτάκη και Μακρόν στην Κύπρο και στις κοινές δηλώσεις που έκαναν λίγο μετά τις 3 οι ηγέτες Κύπρου, Ελλάδας και Γαλλίας περίσσεψαν οι βερμπαλισμοί  και οι μεγαλοστομίες.

Το σήκωνε, άλλωστε, το κλίμα που έχει δημιουργηθεί στη Μεγαλόνησο έπειτα από τις απόπειρες των Ιρανών και των συμμάχων τους στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου να πλήξουν τις βρετανικές στρατιωτικές βάσεις.

Με το ντεκόρ να είναι στημένο όπως απαιτεί η περίσταση –τα πόντιουμ των ομιλητών ηγετών είχαν τοποθετηθεί σε έναν στρατιωτικό τολ έχοντας για φόντο ένα ελικόπτερο– οι κ.κ. Χριστοδουλίδης, Μητσοτάκης και Μακρόν έκαναν λόγο για κοινό μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης, υποστηρίχθηκε ότι η ασφάλεια της Κύπρου «είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ευρωπαϊκής ασφάλειας», με τον Γάλλο πρόεδρο να υπερθεματίζει πως «όταν επιτίθεται κάποιος στην Κύπρο επιτίθεται στην Ευρώπη».

Από την ώρα που το Μαξίμου ανακοίνωσε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μεταβεί στην Κύπρο και το Ελιζέ επιβεβαίωσε το μεσημέρι της Κυριακής ότι το ίδιο θα κάνει και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ήταν βέβαιο ότι θα βλέπαμε να εκτυλίσσεται ένα μπαράζ συμβολισμών από όλες τις πλευρές.

Το ανέφερε, άλλωστε, ξεκάθαρα η γαλλική προεδρία στη σχετική ανακοίνωσή της ότι η… απόβαση Μακρόν στην Κύπρο γίνεται με σκοπό να καταδειχτεί η αλληλεγγύη του Παρισιού στη Λευκωσία αλλά και να ενδυναμωθεί η ασφάλεια της προεδρεύουσας χώρας της Ε.Ε.

Προφανώς και δεν είναι κατακριτέα τα όσα έλαβαν σήμερα χώρα στην Πάφο. Ακόμα και οι συμβολισμοί έχουν την αξία τους, όπως είχε πει τη δεκαετία του ’80, ο αείμνηστος συμπατριώτης του Μακρόν, Φρανσουά Μιτεράν, ισχυριζόμενος ότι «πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων.».

Το πρόβλημα είναι, βεβαίως, να μην μείνουν οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της Κύπρου (και της Ελλάδας) στους συμβολισμούς και τις ανέξοδες επιδείξεις ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι η Κύπρος δεν βάλλεται σήμερα από το Ιράν ως εχθρικό προς τους Πέρσες κράτος, αλλά είναι οι βρετανικές βάσεις εκείνες που έχουν μπει στο κλισιοσκόπιο της Τεχεράνης.

Ο πραγματικός εχθρός της Κύπρου –άρα και της ΕΕ σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μακρόν– έχει ήδη εισβάλει στη Μεγαλόνησο και παραμένει εκεί για περισσότερο από μισό αιώνα. Δυστυχώς για αυτόν τον εχθρό –την Τουρκία– ο Γάλλος πρόεδρος ουδέποτε έστειλε το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ» και τη φρεγάτα «Λανγκεντόκ».

Όπως άλλωστε δεν έστειλαν και οι  Βρετανοί τα ελικόπτερα Wildcat και το αντιτορπιλικό HMS Dragon, ούτε η Γερμανία του Μερτς τη φρεγάτα Nordrhein- Westphalen, ούτε η Ιταλία της Μελόνι τη φρεγάτα Federico Martinengo. Αντιθέτως πολύ καλά κραττούν οι εξοπλιστικές μπίζνες των παραπάνω χωρών με το «σουλτανάτο» του Ταγίπ Ερντογάν (βλ. πυραύλοι Μeteor, μαχητικά Eurofighter, συμπαραγωγή drones κ.ά.).

Επειδή, λοιπόν, ανήκει στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας το ενδεχόμενο να ξανακατηφορίσει το «Σαρλ ντε Γκολ» στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο για να υπερασπιστεί την Ελλάδα από τις τουρκικές πειρατείες, καλό θα ήταν να κρατάμε μικρό καλάθι κάθε φορά που ακούμε πολλά κεράσια αλληλεγγύης.