Βορίδης: Να αντιμετωπίζεται ως κακούργημα η κατάληψη δημόσιων χώρων

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός Μάκης Βορίδης αναφέρθηκε στην υπόθεση της τριπλής εμπρηστικής επίθεσης στη Θεσσαλονίκη που κατέληξε στον θάνατο της Βάγιας Νέστορα, μητέρας της πολιτεύτριας Αφροδίτης Νέστορα.

Σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, σημείωσε ότι προτεραιότητα αποτελεί ο εντοπισμός και η σύλληψη των δραστών, ωστόσο τόνισε ότι κρίσιμο στοιχείο είναι η πλήρης και τεκμηριωμένη δικογραφία για τη δικαστική διαδικασία.

«Ο παράγοντας χρόνος έχει τη σημασία του, αλλά δεν είναι το σπουδαίο τώρα. Το σημαντικό είναι να είναι μια σωστά δομημένη δικογραφία», ανέφερε, προσθέτοντας ότι το ζητούμενο δεν είναι η ταχύτητα των συλλήψεων αλλά η ποιότητα της προανάκρισης.

Αναφερόμενος γενικότερα στην πολιτική βία, υποστήριξε ότι έχουν γίνει βήματα αντιμετώπισής της και ειδικά «της βίας της άκρας αριστεράς». Μίλησε επίσης για μείωση των καταλήψεων σε δημόσια κτίρια, επισημαίνοντας ότι το φαινόμενο εξακολουθεί να υπάρχει.

Για τις καταλήψεις δημόσιων χώρων, πρότεινε την αυστηροποίηση του πλαισίου, λέγοντας ότι «πρέπει να γίνει κακουργηματική η πράξη της κατάληψης κοινοχρήστων δημοσίων κτιρίων».

«Το κακούργημα είναι κάτι το οποίο συνδέεται με την απαξία του φαινομένου. Και θέλω επίσης να σας πω ότι αυτά δεν είναι άσχετα με την καλλιέργεια μιας συγκεκριμένης αντίληψης για την πολιτική βία. Δηλαδή μέχρι πρότινος λέγαμε “Τι είναι τα γκαζάκια; Τα γκαζάκια είναι μεν μια πράξη εμπρησμού, αλλά πάλι πλημμεληματικού χαρακτήρα, γιατί, να δούμε αν κινδύνεψε, δεν κινδύνεψε, και μάλλον έχουν χαρακτήρα διαμαρτυρίας”. Ακουγόντουσαν κάτι τέτοια. Θέλω να τονίσω ότι αυτά εξελίσσονται με ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Χρειάζεται να αναβαθμιστεί ο χαρακτηρισμός τρομοκρατικών οργανώσεων μέσα από τον σχετικό κατάλογο. Αυτό είναι διοικητική πράξη. Και επομένως, να διευρυνθεί το πεδίο, το τι είναι τελικά τρομοκρατική οργάνωση», ανέφερε.

Τέλος, αναφέρθηκε στη ρητορική μίσους στα κοινωνικά δίκτυα, σημειώνοντας ότι συχνά περιλαμβάνει απειλητικές εκφράσεις όπως «θα σε σκοτώσω» ή «θα πεθάνουν τα παιδιά σου». Είπε ότι θα μπορούσε να εξεταστεί η αυτεπάγγελτη δίωξη τέτοιων υποθέσεων και η ενίσχυση των ψηφιακών εργαλείων των αρχών.

«Αυτό έχει να κάνει με ορισμένου τύπου πολιτική ρητορική. Αλλά, επίσης, έχει να κάνει με το ότι πολλοί μηχανισμοί, οι οποίοι λειτουργούσαν ενισχύοντας τη συνοχή και ως ιδεολογικοί μηχανισμοί παρήγαγαν κοινωνική συνοχή, όπως το σχολείο. Αυτή τη στιγμή, άμα μιλήσετε με δασκάλους στο σχολείο, θα γυρίσουν να σας πουν ότι στην παραμικρή παρατήρηση σε παιδιά εμφανίζεται ένας γονιός ο οποίος πάει και τους κάνει καταγγελία για το πειθαρχικό. Δεν γίνεται κι αυτό. Πρέπει να θωρακιστεί η πειθαρχική λειτουργία του σχολείου. Δεύτερο, το σχολείο πρέπει να έχει πολύ μεγαλύτερη σχέση με την εποπτεία πάνω στα παιδιά. Δεν είναι απλώς ένας μηχανισμός γνώσης. Είναι ένας μηχανισμός ο οποίος παράγει κοινωνική ενσωμάτωση», πρόσθεσε.