Ζωή και Νίκος Κωνσταντόπουλος εναντίον δικαστών: Μετωπική σύγκρουση με… άρωμα Ροβεσπιέρου

Το ρεπερτόριο της τοξικότητς υπηρετεί τα τελευταία 11 χρόνια η Ζωή Κωνσταντοπούλου «μπαχαλοποιώντας» είτε στη Βουλή είτε στις δικαστικές αίθουσες

Μετά από την τραγωδία της 28ης Φεβρουαρίου του 2023 στα Τέμπη και τον θάνατο των 57 αθώων, οι συγγενείς των θυμάτων και μαζί τους το πανελλήνιο περίμεναν πώς και πώς την έναρξη της δίκης, προσδοκώντας ότι θα λάμψει η αλήθεια και θα δικαιωθούν οι ψυχές των ανθρώπων τους. Με την έναρξη, ωστόσο, της διαδικασίας, αρνητική πρωταγωνίστρια πρόλαβε να αναδειχτεί η γνωστή και μη εξαιρετέα Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Του Νίκου Τσαγκατάκη

Είναι ακόμη νωπές οι σκηνές που διαδραματίστηκαν τις πρώτες ημέρες του Απριλίου στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Λάρισας όταν η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας έβαλε μπουρλότο με τη συμπεριφορά της στη δίκη για τα «χαμένα» βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας και ανάγκασε την πρόεδρο του δικαστηρίου να υποβάλει δήλωση αποχής από την εκδίκαση της υπόθεσης.

Η αλήθεια είναι ότι με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου παράγοντα μίας δίκης που εκτός του κοινωνικού ενδιαφέροντος έχει σοβαρότατες πολιτικές παραμέτρους, η έκπληξη θα ήταν να κυλήσουν όλα ήρεμα.

Κι αυτή η έκπληξη δεν έγινε, δεδομένου ότι η (μονίμως) έκρυθμη Ζωή δεν περιορίστηκε σε νομική εκπροσώπηση, αλλά επέλεξε τη γραμμή της μετωπικής σύγκρουσης. Οι υψηλοί τόνοι της δικηγόρου-πολιτικού εντός της αίθουσας, κυρίως όμως οι καταγγελίες της για προειλημμένες αποφάσεις με άνωθεν πολιτικές εντολές, καθώς και για εμπαιγμό των συγγενών των θυμάτων προκάλεσαν τις αντιδράσεις δικαστικών και δικηγορικών φορέων, που υποστηρίζουν –είτε άμεσα, είτε έμμεσα, αλλά όχι άδικα– ότι η δίκη για την πολύνεκρη τραγωδία των Τεμπών επιχειρείται να μετατραπεί, αν δεν έχει μετατραπεί ήδη, σε πεδίο πολιτικής σύγκρουσης.

Μέρος αυτής της πολιτικό-δικαστικής σύγκρουσης έγινε αναπόφευκτα και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων. Δια στόματος του προέδρου της Χριστόφορου Σεβαστίδη, η ΕΔΕ σήκωσε το γάντι και ξεπερνώντας τον συνήθη επικοινωνιακό «κόφτη» των λειτουργών της Θέμιδας κατηγόρησε την Ζ. Κωνσταντοπούλου ότι δεν θέλει να προχωρήσει η δίκη για τα Τέμπη, ότι στόχος της είναι να μαζεύει ψήφους και πως τόσο η ίδια όσο και ο πατέρας της Νίκος Κωνσταντόπουλος είναι «κυνικοί», και ζουν για τη δημοσιότητα. «(…) Τα ίδια κάνει η κυρία Κωνσταντοπούλου σε όποιο δικαστήριο πηγαίνει. Πέρσι στη Λαμία αφού κατήγγειλε όλους τους δικαστές για διαπλεκόμενους κάλεσε τηλεφωνικά την ώρα της συνεδρίασης την αστυνομία για να συλλάβει δικαστή και εισαγγελέα. Στην Αθήνα ζήτησε αφοπλισμό αστυνομικού που είχε τη φρούρηση της αίθουσας» είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

Απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί

Η (αντ)απάντηση δεν άργησε να έρθει καθώς την Μεγάλη Τετάρτη, η Ζ. Κωνσταντοπούλου και ο Ν. Κωνσταντόπουλος βρέθηκαν στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν εκεί, ο πατέρας της προέδρου της «Πλεύσης Ελευθερίας» και πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού ήταν λάβρος εναντίον του προέδρου της ΕΔΕ Χριστόφορου Σεβαστίδη, του προέδρου του ΔΣΑ Ανδρέα Κουτσόλαμπρου, αλλά και του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη.

Ενδεικτικοί της έντασης είναι οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί που χρησιμοποίησε ο Ν. Κωνσταντόπουλος αποκαλώντας τον Χρ. Σεβαστίδη «δραγουμάνο του υπουργείου» που «δεν διαθέτει ίχνος από ήθος και ύφος δικαστικό», «σωματειάρχη» που «αρέσκεται να είναι πρόεδρος», προαναγγέλλοντας παράλληλα ότι θα μηνύσει τον Σεβαστίδη για συκοφαντική δυσφήμιση και προσβολή προσωπικότητας, θα αιτηθεί την πειθαρχική παραπομπή του «για απρεπή, ανάρμοστη και αναιδή συμπεριφορά δικαστικού εντός και εκτός υπηρεσίας» και τέλος θα αποστείλει στα διεθνή παρατηρητήρια του ΟΗΕ και της Ε.Ε. όσα έχει αναφέρει ο προέδρος της ΕΔΕ για τη λειτουργία του Κράτους Δικαίου.

Η κορύφωση ενός κύματος που φούσκωνε για καιρό

Ακόμη και στους λιγότερο μυημένους στα τού πολιτικο-δικαστικού παρασκηνίου γίνεται εύκολα κατανοητό ότι η κόντρα της οικογένειας Κωνσταντοπούλου με τους λειτουργούς της Θέμιδας δεν γεννήθηκε σε κενό αέρος ούτε πρόκειται για ένα ξέσπασμα της στιγμή. Αντιθέτως μοιάζει να είναι η κορυφή ενός κύματος που φούσκωνε καιρό τώρα, με τα πολιτικά συμφραζόμενα, τις προσωπικές στρατηγικές και τα θεσμικά αντανακλαστικά να μπλέκονται σε ένα εκρηκτικό μείγμα, ήδη από την εποχή που ο Αλέξης Τσίπρας «παρασημοφόρησε» την Ζωή Κωνσταντοπούλου με το τρίτο στην πολιτική ιεραρχία αξίωμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, την προεδρία του Κοινοβουλίου.

Από εκείνες τις πρώτες στιγμές του 2015 μοιάζει σαν η Ζωή Κωνσταντοπούλου να βάλθηκε να δικαιώσει τον Αδωνι Γεωργιάδη για τη δήλωση που θα έκανε εννέα χρόνια αργότερα –τον Ιούλιο του 2024– ότι η πρόεδρος της «Πλεύσης Ελευθερίας» κοιμάται, ξυπνάει και φαντασιώνεται ότι είναι ο Ροβεσπιέρος. Βεβαίως, ο αποκαλούμενος «Αδιάφθορος» Γάλλος νομικός και πολιτικός που έκανε… καριέρα στη Γαλλική Επανάσταση του 1789, αποδείχτηκε τελικά ένας τύραννος που επί τρείς μήνες κυβέρνησε την μετεπαναστατική Γαλλία με την γκιλοτίνα των «Επαναστατικών Δικαστηρίων» που δίκαζαν και αποκεφάλιζαν με συνοπτικές διαδικασίες όλους όσοι θεωρούνταν εχθροί του λαού.

Η ιστορική αλήθεια δεν εμπόδισε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να μιμηθεί –τηρουμένων των αναλογιών– τις πρακτικές του Γάλλου «ομολόγου» της. Έτσι, όταν απέκτησε θεσμικό ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή, έφτασε αργότερα να αποκτήσει δικό της κόμμα και κατέληξε να προτείνει και τον πατέρα της Νίκο Κωνσταντόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας (σ.σ. επειδή όπως ισχυρίστηκε είναι αυτόνομος, αδιάφθορος και έτοιμος για ρήξεις πολιτικός), μπορεί να μην έστησε πραγματικές γκιλοτίνες στην πλατεία Συντάγματος, ωστόσο υπηρέτησε το αφήγημα ότι άπαντες, πολιτικοί και δικαστικοί, είναι «εχθροί του λαού» που για να εξοβελιστούν απαιτείται οι θεσμοί να υπηρετούνται από μη πειθήνια και δήθεν αντισυμβατικά πρόσωπα, με μία προσωπική ερμηνεία του δημοσίου συμφέροντος.

Αυτό το ρεπερτόριο υπηρετεί τα τελευταία 11 χρόνια η Ζωή Κωνσταντοπούλου «μπαχαλοποιώντας» είτε στη Βουλή είτε στις δικαστικές αίθουσες.

Δεδομένου ότι το «έργο» κόβει εισιτήρια, είναι θεωρητικά αδύνατον να πάψει η πρόεδρος της «Πλεύσης Ελευθερίας» να επενδύει στη στρατηγική της ρήξης και της τοξικότητας. Τη διαφορά στην προκείμενη περίπτωση την κάνει η επιλογή των δικαστικών να βγουν από το θεσμικό τους  comfort zone και να υπερασπιστούν εαυτούς με αστικές απαιτήσεις και διεθνοποίηση του ζητήματος για τις «χυδαίες επιθέσεις» και τον εκφοβισμό που δέχονται από την οικογένεια Κωνσταντοπούλου.

Το ποιος θα κερδίσει αυτό το μπαρ-ντε-φερ είναι άγνωστο. Γνωστό είναι μόνο ότι χαμένη θα βγει η εμπιστοσύνη της κοινωνικής πλειοψηφίας προς τους θεσμούς που ήδη πνέει τα λοίσθια.

Διαβάστε επίσης

Χρησιμοποιούμε cookies για λόγους στατιστικών & επισκεψιμότητας Συμφωνώ Περισσότερα