Γραβάτα με… κόμπο ασφυξίας

«Η επιμήκυνση είναι ένα μακρύτερο σχοινί για να κρεμαστούμε», υποστήριζε πίσω στο 2012 ο Αλέξης Τσίπρας, όντας αντιπολίτευση και από το βήμα της Βουλής. Έξι χρόνια αργότερα, ως πρωθυπουργός αυτήν τη φορά, έδεσε το σχοινί με σφιχτό κόμπο γραβάτας γύρω από τον λαιμό των Ελλήνων πανηγυρίζοντας εκείνος για την… καθαρή έξοδο!

Ρεπορτάζ: Θεοδόσης Παπανδρέου

Η 21η Ιουνίου 2018 μένει στην ιστορία ως η μέρα που τύποις η Ελλάδα βγαίνει από τα μνημόνια, αλλά επί της ουσίας αποδέχεται ένα μνημόνιο διαρκείας με όρους σκληρούς και τα οφέλη να είναι δυσδιάκριτα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει καμία δήλωση για τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του χρέους, μιας και αυτό θα το κρίνει σε έκθεσή του το ΔΝΤ το επόμενο διάστημα. Ένα ΔΝΤ που όχι μόνο δεν έχει πλέον να ρισκάρει τίποτα, αλλά μένει ως εγγυητής πως η Ελλάδα τηρεί τα προβλεπόμενα για να κλείνει αναλόγως το μάτι στις αγορές. Άλλωστε, ενώ η συμφωνία με τα Σκόπια θα πρέπει να κυρωθεί από την ελληνική Βουλή για να ισχύσει, εκείνη με τους θεσμούς θα κυρώνεται καθημερινά από τις αγορές.

Σε ρυθμούς Βερολίνου

Επί της ουσίας τώρα, για μια ακόμα φορά αποδείχθηκε περίτρανα πως η Ε.Ε. χορεύει στους ρυθμούς που παίζει το Βερολίνο. Τις προηγούμενες ημέρες η Αθήνα είχε διαρρεύσει πως επιμήκυνση πέραν των επτά ετών θα είναι επιτυχία, μιας και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος γνώριζε από πρώτο χέρι πως το Βερολίνο μέχρι τέλους θα επέμενε στα τρία ή τέσσερα χρόνια έναντι της απαίτησης των υπολοίπων για 15 χρόνια. Κάτι που αποδείχθηκε όταν η συνεδρίαση διακόπηκε και Ελλάδα – Γαλλία – Γερμανία συνέχισαν μόνες τους.

Επιπλέον, ο Μανουέλ Μακρόν μπορεί να περιορίσει την προεδρική του εξουσία στους εφήβους της χώρας του. όπως έκανε πρόσφατα με τον πιτσιρικά που… τόλμησε να τον αποκαλέσει Μανού. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει την ίδια ισχύ που είχε η γαλλική πρόταση για το χρέος έναντι της Γερμανίας: οδηγήθηκε στον κάλαθο των αχρήστων με συνοπτικές διαδικασίες χωρίς καν να συζητηθεί προς απογοήτευση του Αλέξη Τσίπρα που άλλοτε ήλπιζε πως θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή…

«Επιστροφή» στο 2012

Η συμφωνία στηρίζεται επί της ουσίας στις αποφάσεις του Eurogroup πίσω στο 2012, αλλά και πάλι με μια μεγάλη διαφορά: τότε προβλεπόταν μείωση του χρέους στο 110% του ΑΕΠ ώστε να καταστεί βιώσιμο. Στην απόφαση που λήφθηκε την Πέμπτη η απομείωση του χρέους είναι περίπου 40 δισεκατομμύρια, αλλά με πολλούς αστερίσκους και σε βάθος χρόνου έτσι ώστε να εκβιάζεται η όποια ελληνική κυβέρνηση να τηρεί τα συμφωνηθέντα για να απολαμβάνει τα θετικά της συμφωνίας.

Πώς όμως προκύπτει αυτή η απομείωση; Συνυπολογίζοντας τις επιμηκύνσεις, την περίοδο χάριτος και τα χαμηλότερα επιτόκια, η Ελλάδα επωφελείται κατά 4 δισ. τον χρόνο έως το 2022 και κατά 2,8 δισ. τον χρόνο από το 2022 έως το 2032. Ειδικά κατά την τετραετία 2019-2022 γλιτώνει  ετησίως 2,3 δισ. από την αναβολή πληρωμών, 0,5 δισ. από τη μη πληρωμή τόκων και 1,2 δισ. από την επιστροφή των κερδών των ομολόγων. Όλα αυτά φυσικά υπό αίρεση.

Εμπιστοσύνη μηδέν…

Γίνεται εύκολα αντιληπτό πως οι Θεσμοί δεν έχουν καμία απολύτως εμπιστοσύνη στην ελληνική πολιτική σκηνή ότι θα τηρήσει τα συμφωνηθέντα. Για αυτό και επεβλήθησαν οι τακτικοί έλεγχοι αλλά και οι ασφαλιστικές δικλείδες. Το πάθημα των 8 ετών όπου ψηφισμένα μέτρα ήδη του πρώτου μνημονίου τέθηκαν σε ισχύ μόλις πριν από μερικούς μήνες έγινε μάθημα. Με δεδομένο ότι τουλάχιστον θεσμικά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει άλλο ένα έτος μπροστά της και ήδη υπουργοί και βουλευτές έχουν ξεκινήσει να μοιράζουν υποσχετικές, οι Θεσμοί εξασφάλισαν ότι θα μπορούν να ελέγξουν κάθε πολιτική επιλογή που θα οδηγούσε σε εκτροχιασμό τη χώρα.

Το μόνο ξεκάθαρα θετικό από την απόφαση είναι το περιβόητο μαξιλαράκι, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στην ελληνική πλευρά να μη βιαστεί να βγει στις αγορές αν οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν. Βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να επαναπαυθεί καθώς αν αυτό εξαντληθεί, τότε η χώρα θα είναι έρμαιο των αγορών. Με το μαξιλαράκι των 20 δισ. η Ελλάδα μπορεί να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες για τουλάχιστον 18 μήνες.

Σε άλλα νέα όμως και όσο και αν στην κυβέρνηση επιχειρούν να μειώσουν τη σημασία τους, η Ελλάδα συμφωνεί σε μείωση των συντάξεων, μείωση του αφορολόγητου και μια σειρά από άλλα μέτρα τα οποία θα νιώσει ο πολίτης στο πετσί του από τις αρχές του 2019. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και τα θηριώδη για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% για τα επόμενα χρόνια!

Επιπλέον η Ελλάδα δεσμεύεται για:

-Αναπροσαρμογή του ΕΝΦΙΑ σύμφωνα με τις τιμές της αγοράς ως τα μέσα του 2020. Ενδέχεται να κρύβει νέες αυξήσεις στις λεγόμενες «λαϊκές γειτονιές»

-Αλλαγές στα επιδόματα αναπηρίας ως τα μέσα του 2019 με καθολική εφαρμογή της νέας προσέγγισης για τον προσδιορισμό της αναπηρίας «με βάση τόσο την ιατρική όσο και τη λειτουργική αξιολόγηση»

-Μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής Πρόνοιας με την τεχνική βοήθεια του SRSS, δηλαδή της μόνιμης δύναμης τεχνοκρατών της Κομισιόν που βρίσκεται στην Αθήνα και αποτελεί το διάδοχο σχήμα της Ομάδας Δράσης

-Η δημιουργία του ενιαίου ταμείου συντάξεων ΕΦΚΑ πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως τα μέσα του 2020

 

ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
ΟΤΙ ΘΑ ΤΗΡΗΣΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝΤΑ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΠΕΒΛΗΘΗΣΑΝ ΟΙ ΤΑΚΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΚΛΕΙΔΕΣ

 

Διαβάστε επίσης