ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Συνεκτικό αναπτυξιακό σχέδιο σε 5 άξονες

«Η υλοποίηση του προϋποθέτει μια μεταρρυθμιστική, υπεύθυνη και αξιόπιστη, φιλελεύθερη και κοινωνική κυβέρνηση» γράφει στην «Α» ο βουλευτής Φθιώτιδας και τομεάρχης Οικονομικών της Ν.Δ.

Γράφει ο Χρήστος Σταϊκούρας (*)

Αρκετές ελληνικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να επενδύουν, να καινοτομούν, να παράγουν και να εξάγουν, να αυξάνουν το μερίδιο αγοράς, να διατηρούν και να δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, παρά το γεγονός ότι η χώρα «σέρνεται» σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας, με την Κυβέρνηση να θέτει διαρκώς εμπόδια στην επιχειρηματικότητα.

Εμπόδια όπως είναι, ενδεικτικά, η αυξημένη φορολογία, το υψηλό μη-μισθολογικό κόστος, η συστηματική υποεκτέλεση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, η αργή και χαμηλή αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλιών και των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών προγραμμάτων, η αλλεργία στην υλοποίηση διαθρωτικών αλλαγών και οι χρονοβόρες διαδικασίες αδειοδότησης.

Με αποτέλεσμα, οι ρυθμοί μεγέθυνσης της οικονομίας να παραμένουν ισχνοί, ο ρυθμός καθαρών επενδύσεων να είναι αρνητικός, το λειτουργικό κεφαλαιακό απόθεμα να συρρικνώνεται, το ιδιωτικό χρέος να διογκώνεται και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας να υποχωρεί.

Μια χώρα όμως οφείλει, προκειμένου να ανταποκριθεί στο ασταθές, αβέβαιο και με αυξημένους κινδύνους εγχώριο και διεθνές περιβάλλον, να πετύχει υψηλούς και διατηρήσιμους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης,  να δημιουργήσει πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις απασχόλησης και να ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, μέσα από την υλοποίηση ενός συνεκτικού αναπτυξιακού σχεδίου.

Η μείωση των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα

Ένα σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με τόνωση των επενδύσεων και ενίσχυση της εξωστρέφειας, θα ενισχύει την παραγωγικότητα και την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα, θα αναστρέψει τη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων, θα βοηθήσει τη χώρα να ανταποκριθεί στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας, εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Ένα σχέδιο με βασικούς άξονες:

1ος Άξονας: Την απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και τη συνολική μείωση φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.

Με την ταχύτερη και μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, τις υπερ-αποσβέσεις για επενδύσεις κεφαλαίου, τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία, τη συνολική μείωση ασφαλιστικών εισφορών, τη μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα, τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση κ.α.

Αυτή η μείωση των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

2ος Άξονας: Την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων με φιλοεπενδυτικό πρόσημο.

Με την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, την εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου ασφαλιστικού συστήματος τριών πυλώνων, την υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, την αναδιάρθρωση της αγοράς ενέργειας, τη δημιουργία ενός καλύτερου και όχι ενός μεγαλύτερου κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση, την ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, καινοτομίας και τεχνολογίας.

Προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία συνταγματική αναθεώρηση, η οποία θα άγγιζε κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη και η δημοσιονομική πειθαρχία. Δυστυχώς, και αυτή, «σκόνταψε» στις ιδεοληψίες της Κυβέρνησης.

3ος Άξονας: Την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στο τραπεζικό σύστημα.

4ος Άξονας: Την ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Με ένα κράτος που θα βελτιώσει το επιχειρηματικό περιβάλλον και θα περιορίσει τη ρυθμιστική γραφειοκρατία, εποπτεύοντας όμως την αγορά με ισχυρούς και αποτελεσματικούς θεσμούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Και με επιχειρήσεις που θα λειτουργούν με υπευθυνότητα, στοχεύοντας στην ικανοποίηση όλων των stakeholders, υιοθετώντας κανόνες και βέλτιστες πρακτικές εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

5ος Άξονας: Την ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους πολίτες.

Με την ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, την αύξηση των επιδομάτων ανεργίας, την επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες, την υιοθέτηση κινήτρων για τη στήριξη της οικογένειας, την υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους.

Αυτό το ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο άσκησης οικονομικής πολιτικής είναι ικανό να τονώσει την επιχειρηματικότητα, να απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας και να επαναφέρει τη χώρα σε ανοδική πορεία, με στόχο την ολόπλευρη ισχυροποίησή της.

Η υλοποίησή του όμως προϋποθέτει μία μεταρρυθμιστική, υπεύθυνη και αξιόπιστη, φιλελεύθερη και κονωνική Κυβέρνηση. Μία Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

(*) Ο κ. Χρήστος Σταϊκούρας είναι βουλευτής Φθιώτιδας και τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας

Διαβάστε επίσης